Lemanskiit
 niebieski okaz lemanskiitu z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaCaCu5(AsO4)4Cl·3H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
cienkotabliczkowy, igiełkowy, blaszkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, tetragonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,78 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnobłękitna |
| Rysa |
błękitna |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,647–1,749 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,102 pleochroizm: silny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DG.05 |
Lemanskiit – bardzo rzadki minerał klasy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednokośnym lub tetragonalnym. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowy, blaszkowym występujących w skupieniach rozetowych lub igiełkowym. Jest minerałem przeświecającym i kruchym. Posiada błękitną rysę oraz szklisty połysk.
Występowanie
Występuje w utlenionych strefach złóż złota bogatych w enargit, w suchym środowisku. Także jako minerał wtórny w postaci żył w złotonośnych żyłach kwarcowych złóż hydrotermalnych. Towarzyszą mu najczęściej lammeryt, konichalcyt, malachit, azuryt i oliwenit.
Miejsce występowania
Jego typową lokalizacją występowania jest Chile (Antofagasta). Spotykany także w Grecji (Attyka), Boliwii, Iranie oraz Hiszpanii.
