| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3AsS4 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
dobra, doskonała |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, słupkowy, pryzmatyczny, częste zbliźniaczenia |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,4–4,5 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
stalowoszara |
| Rysa |
czarna |
| Połysk |
metaliczny, matowy |
| Inne |
anizotropia: silna ciemnofioletowoczerwona lub oliwkowozielona pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.KA.05 |
Enargit (gr. enarges – "oczywisty") – minerał zaliczany do gromady siarkosoli. Jest rudą miedzi i arsenu.
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym (z pionowo zbrużdżonymi ścianami) oraz tabliczkowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, pręcikowych. Tworzy zbliźniaczenia podwójne i wielokrotne. Tworzy też zrosty z innymi minerałami.
Zawiera 48,52% miedzi, 19,02% arsenu, 32,56% siarki oraz domieszki: żelaza, ołowiu, cynku. Jest rozpuszczalny w kwasie azotowym, stapia się wydzielając charakterystyczny zapach czosnku.
Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: chalkopiryt, luzonit, tetraedryt, kwarc, kowelin, sfaleryt, baryt, bornit, piryt. Minerał miedzionośnych złóż porfirowych Cu (Mo) i hydrotermalnych. W złożach porfirowych występuje najczęściej w paragenezie z pirytem, tworząc się w późnych stadiach formowania się złoża.
Miejsca występowania: Namibia – Tsumeb, USA – Montana, Peru – Pasto Bueno, Niemcy – Wittichen, Węgry – Recsk, Chile, Argentyna, Filipiny.
W Polsce: na Dolnym Śląsku w okolicach Kowar, i Strzegomia.