 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu5FeS4 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
niewyraźna, słaba |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,9–5,4 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
Na świeżym przełamie brązowa jednak szybko pojawiają się pstre naloty. Spotyka się minerał w barwie różowobrunatnej, czerwonej i miedzianej, często pokryty niebieskofioletowym nalotem. |
| Rysa |
szara do czarnej |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
anizotropia: słaba pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.BA.15 |
Bornit – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem rzadkim, rozpowszechnionym tylko w niektórych regionach Ziemi. Minerał hydrotermalnych żył kruszcowych, zwykle występuje w asocjacji z chalkopirytem jako produkt odmieszania roztworu stałego, z galeną, sfalerytem i pirytem. Znany z wielu złóż miedzi, powszechny szczególnie w strefie cementacyjnej złóż siarczków Cu. Pospolity w łupkach miedzionośnych cechsztynu, tu w asocjacji z tetraedrytem, chalkozynem, pirytem, kowelinem.
Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiego mineraloga Ignaza von Borna (1742-1791).