Geneza
_(cropped).jpg)
Po ustaleniu tytułu drugiego albumu studyjnego, Future Nostalgia, Dua Lipa zaczęła pracować wstecz, ustalając brzmienie, jakiego pragnęła. Niedługo potem napisano tekst Levitating, który jest pierwszym nagranym utworem, który pojawia się na ostatecznej liście utworów albumu. Utwór napisała Lipa ze swoimi wieloletnimi współpracownikami, Clarencem Coffee Jr. z zespołu The Monsters and The Strangerz, Sarah Hudson i Stephenem Kozmeniuk, z których ten ostatni zajmował się również produkcją. Zanim Kozmeniuk wszedł do studia, spędził kilka tygodni wymyślając pomysł do nagrania utworu, ostatecznie myśląc, że fajnie byłoby stworzyć „zmysłowy utwór disco” (ang. „slinky disco track”). Dua wysłała mu kilka notatek i rzeczy, którymi się zainspirowała, co stało się pomysłem połączenie starego z nowym. Kozmeniuk uznał, że najlepszym sposobem na realizację tego pomysłu będzie wykorzystanie starych instrumentów, w tym syntezatora Roland VP-330, którego szukał od siedmiu do ośmiu lat. Po przetransportowaniu syntezatora z Tokio do Toronto, natychmiast zaczęły się pracę nad utworem. Koz zapętlił dźwięk i zaczął budować wokół niego utwór, tworząc między innymi analogowe brzmienie smyczkowe, również używając Rolanda VP-330.
28 sierpnia 2018 Levitating został napisany i nagrany podczas jednodniowej sesji studyjnej w Sarm Studios w Notting Hill, w Londynie, w której uczestniczyło czterech scenarzystów. Sesję rozpoczęto od odczytania kart tarota przez Sarah Hudson, aby umożliwić scenarzystom otwarcie się na temat tego, co dzieje się w ich życiu. Dua wspomina, że „zmieniło to energię w pomieszczeniu”. Lipa uruchomiła aplikację do notatek głosowych w telefonie i zaczęła prowadzić piosenkę, śpiewając melodię. Wizualnie przypominało to scenę z filmów o Austinie Powersie, a Mike Myers wykonał do utworu losowy taniec, co nadało odpowiedni nastrój do pisania tekstu. Sesja zakończyła się zamówieniem pączków przez pracowników. Natychmiast po tym zaczęli pisać.
Levitating pomógł określić, jak będzie brzmiała reszta Future Nostalgia. Dua Lipa uważała, że wszystko ma sens, iż otwór ma elementy zarówno przyszłości, jak i nostalgii. Nazwała utwór „punktem wyjścia” albumu.