Physical Attraction

Physical Attraction

Wykonawca	Madonna
Album	Madonna
Strona A	„Burning Up”
Wydany	9 marca 1983
Nagrywany	Sigma Sound Studios(inne języki)
Gatunek	bubblegum pop · R&B
Długość	6:35
Wydawnictwo	Sire · Warner Bros.
Producent	Reggie Lucas(inne języki) · Johna „Jellybean” Beniteza(inne języki) (remiks)
Autor	Reggie Lucas(inne języki)
Chronologia
„Everybody” (1982) „Burning Up” / „Physical Attraction” (1983) „Holiday” (1983)

Physical Attraction – utwór muzyczny z 1983 roku, wykonywany przez amerykańską piosenkarkę Madonnę, napisany przez Reggiego Lucasa(inne języki). Pochodzi z jej pierwszego albumu studyjnego, Madonna (1983). 9 marca 1983 został wraz „Burning Up” wydany nakładem wytwórni Sire Records i Warner Bros. Records na podwójnym singlu, drugim promującym album. Reprezentuje gatunki bubblegum pop i R&B, a jego tekst dotyczy relacji romantycznej z nieznajomym.

Został napisany podczas prac nad albumem przez jego producenta muzycznego, Lucasa. Jako że Madonna nie była zadowolona z brzmienia, nagranie zostało zremiksowane przez Johna „Jellybean” Beniteza(inne języki). Utwór został pozytywnie odebrany przez krytyków muzycznych, którzy po latach zamieścili go w rankingach najlepszych mało znanych piosenek Madonny. Singel był notowany na amerykańskiej liście przebojów Dance Club Songs czasopisma „Billboard” oraz na notowaniu w Australii. W 2023 został wznowiony w dystrybucji cyfrowej.

Geneza

W 1979 Madonna, ucząca się tańca w Nowym Jorku, podjęła decyzję o podjęciu się kariery muzycznej. Od maja do sierpnia przebywała w Paryżu, gdzie lokalni producenci organizowali jej zajęcia ze śpiewu i tańca oraz usiłowali zainicjować jej działalność jako piosenkarki. Była jednak niezadowolona z proponowanych piosenek, więc powróciła do Nowego Jorku. Ówczesny partner, Dan Gilroy(inne języki), uczył ją gry na gitarze i perkusji oraz pisania piosenek. Wspólnie założyli zespół muzyczny Breakfast Club, w którym śpiewała oraz grała na gitarze i perkusji. Wiosną 1980 opuściła Breakfast Club i założyła nowy zespół, Madonna and the Sky, który szybko się rozpadł. Następnie założyła ze Stephenem Brayem zespół Emmy (czasami nazywany Emmy & the Emmys). W marcu 1981 podpisała kontrakt z wytwórnią Gotham Records(inne języki). Jako że jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę solową, rozwiązała Emmy, a w czerwcu 1981 zaczęła z Brayem pracować nad demo. Co najmniej dziewięć wytwórni wyraziło wstępne zainteresowanie podpisaniem z nią kontraktu. W lutym 1982 zerwała współpracę z Gotham Records, ponieważ jej przedstawiciele chcieli wypromować ją jako artystkę rockową, zaś ona chciała się ukierunkować na muzykę taneczną.

Aby się wypromować, Madonna zaczęła samodzielnie prezentować czterościeżkową kasetę demo DJ-om w klubach nocnych i prosić ich o organizowanie spotkań z przedstawicielami wytwórni muzycznych. Mark Kamins(inne języki), pracujący jako DJ w klubie Danceteria(inne języki) i w dziale A&R wytwórni Island Records, zagrał „Everybody” podczas imprezy w Danceterii, gdzie piosenka spotkała się z pozytywnym odbiorem. Obiecał Madonnie pomoc w zdobyciu kontraktu. Zaprezentował demo wytwórni Island Records, ale jej prezes, Chris Blackwell, nie wyraził zainteresowania współpracą. Demo odrzucili także przedstawiciele Geffen Records. Michael Rosenblatt, pracujący w dziale A&R wytwórni Sire Records, oddziału Warner Bros. Records, ocenił nagrania pozytywnie i zaoferował Madonnie wstępnie umowę na dwa single, obejmującą 5 tysięcy dolarów zaliczki i honoraria autorskie. Seymour Stein, prezes Sire Records, posłuchał demo w szpitalu Lenox Hill Hospital(inne języki), gdzie przebywał po operacji serca. Spodobało mu się, więc zaoferował Madonnie i Kaminsowi współpracę. Choć przedstawiciele Warner Bros. Records byli początkowo niechętni, ostatecznie Sire Records podpisało z Madonną umowę na trzy single w formie 12-calowej płyty gramofonowej, z zaliczką w wysokości 15 tysięcy dolarów za każdy oraz z 2,5 tysiącami dolarów zaliczki za każdą napisaną piosenkę, ale ze zobowiązaniem do samodzielnego pokrycia kosztów nagrania, a także z opcją przedłużenia na album.

Pierwszy singel, „Everybody”, został wydany w październiku 1982. W związku z jego sukcesem w klubach nocnych, wytwórnia Sire Records podpisała z Madonną kontrakt na album. Rosenblatt chciał, by miał brzmienie R&B, więc zaoferował wyprodukowanie go Reggiemu Lucasowi(inne języki). Po latach argumentował: „Madonna potrzebowała kogoś, kto mógłby jej pomóc z wokalem. Mark Kamins potrafił wprowadzić groove, ale nie pracować z dziewczyną, która nigdy nie była w studio nagraniowym”. Lucas podjął się zlecenia.

Powstawanie

Nagrania do albumu odbywały się w studiu Sigma Sound Studios(inne języki) w Nowym Jorku. Jako że piosenek przygotowanych przez Madonnę było za mało, Reggie Lucas(inne języki) napisał dwie nowe: „Borderline” i „Physical Attraction”. Inspirację dla drugiej z nich stanowił jej występ na żywo, który widział. W trakcie nagrań narastały napięcia w związku z faktem, że według Madonny brzmienie zaczynało za bardzo odbiegać od oryginalnych wersji demo. Lucas zrezygnował z dalszej współpracy, a Madonna zwróciła się z prośbą o zremiksowanie trzech piosenek do swojego ówczesnego partnera, Johna „Jellybean” Beniteza(inne języki). Jedną z nich była „Physical Attraction”, którą wytwórnia chciała wydać na drugim singlu.

Analiza utworu

„Physical Attraction” jest utworem w średnim tempie, reprezentującym gatunki bubblegum pop i R&B. Rikky Rooksby, biograf Madonny, wskazał na jego „szykowną linię gitary” i „syntezatorowe brzmienia instrumentów dętych”, które porównał do twórczości Phila Collinsa. Dziennikarz muzyczny Marc Andrews opisał jego brzmienie jako „odświeżenie disco w post-punkowym, electro połysku” oraz wskazał w nim podobieństwo do singla Stephanie Mills(inne języki) „Sweet Sensation”, również napisanego przez Reggiego Lucasa(inne języki). Christopher Rosa z telewizji VH1 scharakteryzował jego linie perkusji jako podobne do techno. Don Shewey, krytyk muzyczny czasopisma „Rolling Stone”, nazwał go „krótką historią szkolnych bali”, przypominającą utwory „Cherish(inne języki)” zespołu The Association(inne języki) i „Physical(inne języki)” Olivii Newton-John. Matthew Lindsay z portalu The Quietus scharakteryzował go jako „powolny taniec z miękkim tłem”, inspirowany „Physical” i „gorącym brytyjskim soulem” w stylu zespołu Imagination(inne języki). Joe Lynch z czasopisma „Billboard” zwrócił uwagę na jego „lubieżne syntezatory, hipnotyczne rytmy, zwiewny wokal i ćwierkający wokal”, a jego linię basu opisał jako „pulsującą i lubieżną”.

W interpretacji Rooksby’ego, Madonna wyraża w piosence zainteresowanie „zalotnikiem, o którym wie, że nie jest dla niej odpowiedni, ale mimo to czuje się nim zauroczona”. Lynch napisał, że „Madonna grucha o reakcji chemicznej z nieznajomym, który może być tym jedynym, a może tylko jednym z wielu”. W jego interpretacji słowa stanowią sugestię, by „wyłączyć na chwilę mózg i oddać się absolutnej przyjemności”. W ocenie Erica Hendersona z portalu Slant Magazine „Madonna, wciąż wiarygodnie kokieteryjna i naiwna na tym wczesnym etapie [kariery], wymownie oferuje pozwolenie na przeniesienie wszystkiego na wyższy poziom”.

Wydanie i oprawa graficzna

Podwójny singel z utworem „Burning Up” na stronie A i „Physical Attraction” na stronie B został przez Sire Records wydany 9 marca 1983 na 12-calowej płycie gramofonowej. Oprawę graficzną zaprojektował przyjaciel Madonny, Martin Burgoyne(inne języki). Na okładce znalazło się 20 jej zdjęć formacie znaczków pocztowych, a z tyłu jej portret w stylu puentylistycznym. Inspirację dla Burgoyne’a stanowiła twórczość Andy’ego Warhola i okładka albumu Some Girls zespołu The Rolling Stones. Matthew Lindsay z portalu The Quietus ocenił oprawę graficzną jako interpretację pop-artowej sztuki Warhola i Roya Lichtensteina, przypominającą stworzony przez Warhola druk sitowy Dyptyk Marilyn ze zdjęciami Marilyn Monroe.

Utwór znalazł się na albumie Madonna, wydanym 27 lipca 1983. W późniejszych latach ukazał się na remix albumach Madonny: You Can Dance (1987) i Finally Enough Love: 50 Number Ones(inne języki) (2022).

9 marca 2023, w 40. rocznicę premiery, singel został wydany w dystrybucji cyfrowej. Znalazły się na nim trzy wersje „Burning Up” oraz dwie „Physical Attraction”: oryginalna i skrócona, z singla 7-calowego.

Odbiór

Lista utworów

Personel

Opracowano na podstawie poligrafii singla.

• Madonna – śpiew
• Reggie Lucas(inne języki) – produkcja muzyczna
• John „Jellybean” Benitez(inne języki) – remiks
• Jim Dougherty – inżynieria dźwięku
• Martin Burgoyne(inne języki) – oprawa graficzna

Pozycje na listach przebojów

Przypisy

Bibliografia

• Marc Andrews: Madonna Song by Song. Fonthill Media, 2022. ISBN 978-1-78155-844-7. (ang.).
• Mark Bego: Madonna: Blonde Ambition. Rowman & Littlefield, 2000. ISBN 978-0-8154-1051-5. (ang.).
• Mary Cross: Madonna: A Biography. Greenwood Publishing Group(inne języki), 2007. ISBN 978-0-313-33811-3. (ang.).
• Mary Gabriel: Madonna: A Rebel Life. Biografia. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, 2024. ISBN 978-83-240-9426-4.
• Carol Gnojewski: Madonna: Express Yourself. Enslow Publishing(inne języki), 2008. ISBN 978-0-7660-2442-7. (ang.).
• Andrew Morton: Madonna(inne języki). St. Martin’s Press, 2001. ISBN 0-312-28786-0. (ang.).
• Rikky Rooksby: The Complete Guide to the Music of Madonna. Omnibus Press(inne języki), 2004. ISBN 0-7119-9883-3. (ang.).

Linki zewnętrzne

• „Burning Up / Physical Attraction” w serwisie Discogs (ang.)
• Strona internetowa Madonny (ang.)