| Państwo działania | |
|---|---|
| Pełne imię i nazwisko |
Lidia Krystyna Babiuch |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: choroby zakaźne | |
| Doktorat |
1972 |
| Habilitacja |
1977 |
| Profesura |
1990 |
| Data i miejsce urodzenia |
14 stycznia 1925 |
|---|---|
| Małżonka Prezesa Rady Ministrów (Polska Rzeczypospolita Ludowa) | |
| Okres |
od 18 lutego 1980 |
| Małżonek | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Lidia Krystyna Babiuch (ur. 14 stycznia 1925 w Zagórzu) – polska lekarka chorób zakaźnych, profesor nauk medycznych, organizatorka pierwszej w Polsce kliniki dla chorych na AIDS, żona premiera PRL Edwarda Babiucha.
Przed wybuchem II wojny światowej rozpoczęła naukę w sosnowieckim gimnazjum. W 1943 roku została aresztowana przez gestapo i do zakończenia wojny przebywała w niemieckim obozie koncentracyjnym w Ravensbrück. Po zakończeniu wojny powróciła do kraju i tu zdała maturę. W 1955 r. ukończyła studia wyższe w Akademii Medycznej w Odessie.
W latach 1955–1958 jako epidemiolożka pracowała w Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Warszawie. Następnie jako asystentka, a od 1959 do 1968 starsza asystentka pracowała na Oddziale Obserwacyjnym w Szpitalu Zakaźnym nr 1. Była asystentką w Akademii Medycznej w Warszawie, w latach 1968–1976 adiunktem Kliniki Chorób Zakaźnych, następnie od 1976 do 1993 kierowniczką Kliniki Hepatologii Zakaźnej. W 1986 Ministerstwo Zdrowia ową klinikę wyznaczyło do nadzoru nad zakażonymi wirusem HIV, a w 1991 roku została przekształcona w Klinikę Nabytych Niedoborów Immunologicznych, która zajmuje się wyłącznie leczeniem chorych na AIDS i obserwacją zakażonych wirusem HIV. Lidia Babiuch kierowała kliniką do 1995. Od roku 1976 była również zastępczynią dyrektora, a od 1978 do 1986 Dyrektorem Instytutu Chorób Zakaźnych i Pasożytniczych.
W 1972 uzyskała stopień naukowy doktora nauk medycznych, a w 1977 habilitowała się. W 1990 roku nadano jej tytuł profesora nauk medycznych.
Profesor n. med. Lidia Babiuch odbyła staże naukowe i szkolenia w Związku Radzieckim, Holandii, Belgii, Austrii (w WHO, 1976), Niemczech Zachodnich (w Klinikach Chorób Zakaźnych, 1976), Szwecji (1991), Wielkiej Brytanii (1992) i Stanach Zjednoczonych (1995).
Była członkinią Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Była żoną Edwarda Babiucha (1927–2021), polityka, posła na Sejm PRL, zastępcy przewodniczącego Rady Państwa, premiera w 1980. Miała z nim córki.