Edward Babiuch (1976) | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 grudnia 1927 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 lutego 2021 |
| Zastępca przewodniczącego Rady Państwa | |
| Okres |
od 25 marca 1976 |
| Przynależność polityczna | |
| Członek Rady Państwa | |
| Okres |
od 28 marca 1972 |
| Przynależność polityczna | |
| Prezes Rady Ministrów | |
| Okres |
od 18 lutego 1980 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |

Edward Mikołaj Babiuch ⓘ. (ur. 28 grudnia 1927 w Grabocinie – ob. część Dąbrowy Górniczej, zm. 1 lutego 2021 w Warszawie) – polski polityk i ekonomista, poseł na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji, członek Biura Politycznego KC PZPR (1970–1980). W 1980 prezes Rady Ministrów, w latach 1972–1980 członek Rady Państwa (od 1976 zastępca jej przewodniczącego).
Urodził się w rodzinie górniczej jako syn Mikołaja i Bronisławy. Ukończył Śląskie Techniczne Zakłady Naukowe w Katowicach. W latach 1953–1955 słuchacz w Szkole Partyjnej przy KC PZPR, studiował w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie.
Od 1948 członek Polskiej Partii Robotniczej i następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1949–1955 pracował w aparacie organizacyjnym Związku Młodzieży Polskiej, następnie w aparacie Komitetu Centralnego PZPR (od 1955 do 1959 był w nim instruktorem Wydziału Organizacyjnego, w tym od 1958 starszym instruktorem). W latach 1959–1963 sekretarz Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR i kierownik Wydziału Organizacyjnego WKW, od 1964 członek KC. W latach 1963–1965 zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego KC, redaktor naczelny „Życia Partii”, w latach 1965–1970 kierownik Wydziału Organizacyjnego KC. Od grudnia 1970 członek Biura Politycznego KC (do sierpnia 1980) i sekretarz KC (do lutego 1980).
W latach 1972–1976 członek, w latach 1976–1980 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Od lutego do sierpnia 1980 prezes Rady Ministrów. Od 1969 pełnił mandat na Sejm PRL V, VI, VII i VIII kadencji. W Sejmie był przewodniczącym Komisji Obrony Narodowej (1971–1972) oraz przewodniczącym Klubu Poselskiego PZPR (1972–1980). W latach 1971–1981 był także członkiem prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
Jako bliski współpracownik Edwarda Gierka zmuszony w sierpniu 1980 do odejścia ze stanowisk państwowych i partyjnych, w październiku 1980 odwołany ze składu KC, a w lipcu 1981 wykluczony z partii przez IX Zjazd PZPR. Na wezwanie plenum KC w grudniu 1980 zrezygnował także z mandatu poselskiego. W lipcu 1981 został pozbawiony przez Radę Państwa PRL dwóch najwyższych odznaczeń państwowych. W stanie wojennym wraz z innymi przywódcami z poprzedniej ekipy internowany (od grudnia 1981 do grudnia 1982).
Zmarł 1 lutego 2021 w wieku 93 lat. Był ostatnim żyjącym premierem PRL i najdłużej żyjącym premierem Polski w historii. Pochowano go 16 lutego na cmentarzu na Marysinie Wawerskim.
Jego żoną była lekarz chorób zakaźnych, prof. n. med. Lidia Babiuch.