Lora oliwkowa

Lora oliwkowa

Chalcopsitta duivenbodei
A.J.C. Dubois, 1884
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	papugowe
Rodzina	papugi wschodnie
Podrodzina	damy
Plemię	Loriini
Rodzaj	Chalcopsitta
Gatunek	lora oliwkowa
Synonimy
Chalcopsittacus Duivenbodei A.J.C. Dubois, 1884
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
najmniejszej troski
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Lora oliwkowa (Chalcopsitta duivenbodei) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zasiedla północną część Nowej Gwinei. Nie jest zagrożona wyginięciem.

Systematyka

Blisko spokrewniona z lorą czarną (C. atra). Tradycyjnie wyróżnia się dwa podgatunki:

• C. d. duivenbodei A.J.C. Dubois, 1884 – północno-zachodnia Nowa Gwinea na wschód do zachodniej Papui-Nowej Gwinei
• C. d. syringanuchalis Neumann, 1915 – północno-wschodnia Nowa Gwinea.

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList uznają ten gatunek za monotypowy, traktując syringanuchalis jako synonim duivenbodei.

Morfologia

Wygląd

Nie występuje dymorfizm płciowy. Czarny dziób i szare nogi. Czoło oraz gardło żółte. Z wierzchu i na skrzydłach oliwkowobrązowa, na głowie nieco zielonkawa. Czarne lotki, szaro-oliwkowo-brązowy ogon. Spód ciała ciemnooliwkowobrązowy. Młode nie tak kontrastowe i ogólnie jaśniejsze. Mają białą obrączkę oczną – u dorosłych jest ona czarna.

Wymiary

• długość ciała: 31 cm
  • skrzydło: 17,1–18 cm
  • ogon: 11,7–13,8 cm
  • dziób: 2–2,3 cm
  • skok: 2,2–2,5 cm
• masa ciała: 200–230 g

Ekologia i zachowanie

Biotop

Wilgotne lasy tropikalne, zadrzewienia wtórne, brzegi lasów oraz różnorakie tereny otwarte. Przebywa także w rejonach ścinki drzew.

Zachowanie

Spotykana w małych grupach albo parami, zwykle po 6 lub 8 osobników. Często przebywa w koronach drzew, szukając tam pożywienia. Ma swoje „ulubione” drzewa, na których nocuje. Przyłącza się do innych ptaków i razem z nimi pożywia się nektarem.

Lęgi

Bardzo mało wiadomo o jej zwyczajach lęgowych. Większość obserwacji przeprowadzano na okazach w niewoli. W czasie toków samiec huśta się rytmicznie, pokazując żółte pokrywy skrzydłowe. Natomiast w naturze, w kwietniu obserwowano 6 lor oliwkowych zainteresowanych dziuplą i przeganiających z niej dwa nietoperze.

Hodowla

W ogrodach zoologicznych

Po raz pierwszy pojawiła się w Europie w 1929 roku w Anglii. Poza tym – aż do roku 1973, kiedy znów pojawiały się w hodowlach – w ogóle nie była trzymana i hodowana w Europie. Obecnie bardzo rzadka w ogrodach zoologicznych. W Weltvogelpark Walsrode w wolierze dla lor regularnie się rozmnażają. W latach 1976–1983 wykluło się 19 młodych, z czego 17 przeżyło.

W hodowli

Ma podobne wymagania jak lora czarna. Bardzo żywa i hałaśliwa, lubi się kąpać. Zanim się zaaklimatyzuje, jest nieufna i płochliwa. W Europie zazwyczaj przystępuje do lęgów. Składa 2 jaja inkubowane przez 25 dni. Przez większość roku śpi w skrzynce lęgowej. Jest agresywna wobec innych ptaków i najlepiej trzymać tylko lory oliwkowe.

Status zagrożenia i ochrona

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje lorę oliwkową za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Została wpisana do Załącznika II konwencji waszyngtońskiej. W 1992 roku liczebność populacji szacowano na ponad 50 tysięcy osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy z powodu utraty siedlisk.

Przypisy

Bibliografia

• Tomasz Doroń. Lory z rodzaju Chalcopsitta. „Nowa Exota”. s. 3–4. ISSN 1214-8962. 

Linki zewnętrzne

• Zdjęcia, nagranie głosu i krótki film. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).