Michael Bisping

Michael Bisping

Michael Bisping w 2013
Pełne imię i nazwisko	Michael Gavin Joseph Bisping
Pseudonim	The Count (Hrabia)
Data i miejsce urodzenia	28 lutego 1979 Nikozja (Brytyjska baza wojskowa)
Obywatelstwo	Wielka Brytania
Wzrost	188 cm
Masa ciała	84 kg
Styl walki	kickboxing, boks, karate
Kategoria wagowa	średnia, półciężka (do 2008)
Klub	RVCA
Bilans walk zawodowych
Liczba walk	39
Zwycięstwa	30
Przez nokauty	16
Przez poddania	4
Przez decyzje	10
Porażki	9
Remisy	0
↑ Bilans walk aktualny na 2017-11-25.
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Michael Bisping (ur. 28 lutego 1979 w Nikozji) – angielski kickbokser i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), mistrz Cage Rage (2004), Cage Warriors (2005) w wadze półciężkiej, zwycięzca trzeciej edycji reality show The Ultimate Fighter (2009), w latach 2016–2017 mistrz UFC w wadze średniej.

Życiorys

Urodził się w brytyjskiej bazie wojskowej w Nikozji, na Cyprze. Następnie przeniósł się do Anglii (Lancashire). Tam, w wieku 8 lat zaczął trenować jujitsu. W 1994 mając 15 lat wziął udział w pierwszych na wyspach brytyjskich zawodach NHB (no holds barred – bez chwytów zabronionych), które były prekursorami przyszłego MMA, natomiast w 1995 zajął drugie miejsce na mistrzostwach świata w ju-jistu w Auckland. Od 18 roku życia rozpoczął treningi kickbokserskie oraz karate, gdzie osiągnął m.in. mistrzostwo kraju w tym pierwszym. W 1998 po zdobyciu drugi raz mistrzostwa kraju w kickboxingu, porzucił uprawianie sportu na rzecz pracy zarobkowej. Przez następne lata pracował m.in. w firmie rozbiórkowej, rzeźni, jako listonosz czy sprzedawca by ostatecznie wrócić do sportu i trenować stricte MMA.

MMA

W MMA zadebiutował 10 kwietnia 2004 na gali Pride & Glory w Newcastle upon Tyne pokonując Steva Mathewsa przed czasem. W swojej trzeciej zawodowej walce 10 lipca 2004 zdobył mistrzostwo Cage Rage w wadze półciężkiej, nokautując Marka Epsteina – pas obronił raz, gdy w rewanżu ponownie znokautował Epsteina. 30 kwietnia 2005 zdobył kolejny pas lokalnej organizacji, tym razem Cage Warriors (trzy udane obrony). W 2006 wziął udział w amerykańskim reality show The Ultimate Fighter, który wygrał i zdobył kontrakt z UFC, pokonując 24 czerwca w finałowej walce Josha Haynesa przez TKO, stając się również pierwszym Europejczykiem który zwyciężył w programie.

Od 2006–2009 wygrywał większość ze swoich pojedynków w kategorii średniej m.in. z Mattem Hamillem czy Chrisem Lebenem, lecz zanotował również porażki – z Rashadem Evansem oraz w eliminatorze do walki o pas mistrzowski UFC, przez ciężki nokaut z byłym mistrzem PRIDE Fighting Championships Danem Hendersonem.

Lata 2009–2011 to zwycięstwa Bispinga nad renomowanymi zawodnikami m.in. Denisem Kangiem, Yoshihiro Akiyamą i Jorge Riverą oraz przegrana z utytułowanym Brazylijczykiem Wanderleiem Silvą. 28 lutego 2012 w kolejnej walce eliminacyjnej do walki o pas uległ na punkty Chaelowi Sonnenowi.

W 2009 i 2011 był głównym trenerem w The Ultimate Fighter (sezon 9 i 14).

W latach 2012–2015 walczył w kratkę. Wygrywał nad takimi zawodnikami jak Brian Stann czy Cung Le, lecz pojedynki z wyżej sklasyfikowanymi zawodnikami przegrywał m.in. z Vitorem Belfortem czy Lukiem Rockholdem. 18 lipca 2015 pokonał niejednogłośnie na punkty Thalesa Leitesa.

27 lutego 2016 na gali UFC Fight Night 84 w Londynie, pokonał byłego, wieloletniego mistrza wagi średniej Brazylijczyka Andersona Silvę jednogłośnie na punkty.

4 czerwca 2016, na UFC 199 w zastępstwie (na dwa tygodnie przed galą) za kontuzjowanego Chrisa Weidmana, zmierzył się w walce o mistrzostwo wagi średniej z Lukiem Rockholdem. Bisping sensacyjnie odebrał pas Amerykaninowi w ich rewanżowym starciu, nokautując go w 1. rundzie, stając się tym samym pierwszym mistrzem UFC z Wielkiej Brytanii oraz dopiero piątym, pochodzącym z Europy.

W swojej pierwszej obronie pasa, która miała miejsce 8 października 2016 na UFC 204 w Manchesterze, pokonał w rewanżu Dana Hendersona jednogłośnie na punkty. 4 listopada 2017 podczas UFC 2017 tracił tytuł w drugiej obronie pasa na rzecz wracającego po prawie czterech latach do zawodowych startów Kanadyjczyka Georges’a St. Pierre’a, który poddał go w trzeciej rundzie duszeniem zza pleców.

22 dni po stracie mistrzostwa 25 listopada 2017 w Szanghaju przegrał swój drugi pojedynek z rzędu, zostając znokautowany przez Kelvina Gasteluma w pierwszej rundzie.

28 maja 2018 oficjalnie ogłosił zakończenie kariery sportowej, głównie z powodu problemów zdrowotnych.

Życie prywatne

Dziadek Bispinga Andrew (Andrzej) był polskim szlachcicem z herbu Biszpink, z tegoż powodu Michael używa przydomka hrabia. Jego przodkowie m.in. uchwalili Konstytucję 3 maja. Po II wojnie światowej Andrew wyemigrował na stałe do Anglii. Ojciec Bispinga – Jan, służył w Armii Brytyjskiej na Cyprze. Razem z żoną Rebeccą ma trójkę dzieci.

Osiągnięcia

Mieszane sztuki walki:

• 2004: mistrz Cage Rage w wadze półciężkiej (-93 kg)
• 2005: mistrz Cage Warriors w wadze półciężkiej
• 2005: mistrz FX3 w wadze półciężkiej
• 2006: The Ultimate Fighter – zwycięzca 3 edycji programu w wadze półciężkiej
• 2008, 2012: World MMA Awards – międzynarodowy zawodnik roku (x2)
• 2016–2017: mistrz UFC w wadze średniej

Kick-boxing:

• 1998: dwukrotny mistrz Wielkiej Brytanii w wadze półciężkiej
• mistrz North West Area w wadze półciężkiej

Ju jitsu:

• 1995: Mistrzostwa Świata WCJJO w Ju-Jitsu – 2. miejsce w wadze półciężkiej

Filmografia

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Oficjalny rekord i statystyki MMA
• Oficjalna strona M. Bispinga