Milleryt

Milleryt
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

NiS (siarczek niklu)

Twardość w skali Mohsa

3–3,5

Przełam

muszlowy, zadziorowaty, nierówny/nieregularny

Łupliwość

doskonała

Pokrój kryształu

włóknisty, masywny

Przezroczystość

nieprzezroczysty

Układ krystalograficzny

trygonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

5,3–5,5 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

mosiężnożółta, zielonawa

Rysa

zielonoczarna

Połysk

metaliczny, jedwabisty (skupienia włókniste)

Inne

anizotropia: silna pleochroizm: słaby

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.CC.20

Milleryt – minerał z gromady siarczków, ruda niklu. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Odkryty został w 1845 r.

Milleryt nazwano na cześć angielskiego mineraloga i krystalografa Williama Hallowesa Millera (1801-1880).

Charakterystyka

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, włoskowym. Najdłuższe, igiełkowo wykształcone kryształy osiągają 15 cm. Kryształy wykazują poprzeczne prążkowanie. Występuje w skupieniach ziarnistych, groniastych, kulistych, promienistych. Doskonale wykształcone kryształy bywają spotykane w druzach i szczelinach skalnych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, stanowi składnik niektórych żył kruszcowych. Współwystępuje z dolomitem, kalcytem, bizmutynitem, kwarcem, sfalerytem, magnetytem, syderytem, galeną, pirytem, chalkopirytem.

Występowanie

Minerał wtórny powstały z przeobrażenia innych siarczków np. pentlandytu. Pojawia się w formie lamelkowatych zrostów z innymi kruszcami Ni i Co. Także produkt ekshalacji wulkanicznych – stwierdzony wśród produktów ekshalacji Wezuwiusza. Najczęściej spotykany wśród piaskowców, łupków ilastych, wapieni i dolomitów.

Milleryt występuje w:

Zastosowanie

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Millerite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-09-28] (ang.).

Linki zewnętrzne