| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NiS (siarczek niklu) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Przełam |
muszlowy, zadziorowaty, nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
włóknisty, masywny |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,3–5,5 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
mosiężnożółta, zielonawa |
| Rysa |
zielonoczarna |
| Połysk |
metaliczny, jedwabisty (skupienia włókniste) |
| Inne |
anizotropia: silna pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.CC.20 |
Milleryt – minerał z gromady siarczków, ruda niklu. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Odkryty został w 1845 r.
Milleryt nazwano na cześć angielskiego mineraloga i krystalografa Williama Hallowesa Millera (1801-1880).
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, włoskowym. Najdłuższe, igiełkowo wykształcone kryształy osiągają 15 cm. Kryształy wykazują poprzeczne prążkowanie. Występuje w skupieniach ziarnistych, groniastych, kulistych, promienistych. Doskonale wykształcone kryształy bywają spotykane w druzach i szczelinach skalnych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, stanowi składnik niektórych żył kruszcowych. Współwystępuje z dolomitem, kalcytem, bizmutynitem, kwarcem, sfalerytem, magnetytem, syderytem, galeną, pirytem, chalkopirytem.
Minerał wtórny powstały z przeobrażenia innych siarczków np. pentlandytu. Pojawia się w formie lamelkowatych zrostów z innymi kruszcami Ni i Co. Także produkt ekshalacji wulkanicznych – stwierdzony wśród produktów ekshalacji Wezuwiusza. Najczęściej spotykany wśród piaskowców, łupków ilastych, wapieni i dolomitów.
Milleryt występuje w: