Natalia Astafiewa

Natalia Gieorgijewna Astafiewa
Наталья Георгиевна Астафьева
Data i miejsce urodzenia

19 września 1922
Warszawa

Data śmierci

3 grudnia 2016

Zawód, zajęcie

poetka, tłumaczka

Miejsce zamieszkania

Moskwa

Rodzice

Jerzy Czeszejko-Sochacki (1892–1933)
Józefina z domu Jurewicz (1891–1969)

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Natalia Gieorgijewna Astafiewa (ros. Наталья Георгиевна Астафьева, ur. 19 września 1922 w Warszawie, zm. 3 grudnia 2016) – poetka, tłumaczka poezji polskiej.

Życiorys

Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Jerzego Czeszejko-Sochackiego i Józefiny z domu Jurewicz (1891–1969). W 1928 razem z rodzicami wyjechała do Sopotu, później do Berlina, w 1931 do Moskwy (Czeszejko-Sochacki został przedstawicielem KPP w Międzynarodówce). W Moskwie poszła do szkoły. Ojciec, aresztowany 13 sierpnia 1933, 4 września na Łubiance popełnił samobójstwo. Matka była aresztowana w 1937 i wysłana do miasta Pawłodar w Kazachstanie. Natalia z młodszym bratem przyjechali do matki. W 1938 matkę znów aresztowano, przebywała w więzieniu, później w łagrze do 1946. Natalia pracowała, ukończyła w Pawłodarze technikum pedagogiczne, w Ałma-Acie pierwszy rok Instytutu Medycznego, w 1945 wyjechała do Moskwy. W 1951 ukończyła filologię rosyjską w instytucie pedagogicznym, studiowała w doktoranturze.

Po rehabilitacji matki (1956) i ojca (pośmiertnie, 1957) odwiedziła jesienią 1958 z matką i bratem Polskę. W 1961, 1963, 1965, 1968 przyjeżdżała z córką i mężem do Warszawy do matki (matka w 1959 wróciła do Polski na stałe). Później przyjeżdżała do Polski na zjazdy tłumaczy – 1975, 1979. Była stypendystką Ministerstwa Kultury PRL w 1986, Fundacji Stefana Batorego w 1994. W 2001 na zaproszenie Ministerstwa Kultury RP odwiedziła miasta uniwersyteckie Kraków, Wrocław, Poznań.

Wiersze po rosyjsku pisała od lat szkolnych, drukowała od 1956. W 1963 ukazał się w Warszawie tomik jej wierszy rosyjskich w przekładach poetów polskich. W czasie pobytu w Warszawie w 1963 zaczęła pisać wiersze po polsku.

Po powrocie do Moskwy w grudniu 1963 zaczęła tłumaczyć poezję polską, przekłady są drukowane od 1968. Od 1972 co rok drukowała wielkie cykle wierszy poetów polskich w czasopiśmie „Inostrannaja literatura” i w innych moskiewskich pismach, antologiach, innych wydaniach.

Od 1961 była członkiem Związku Pisarzy ZSRR, a później Związku Pisarzy Moskwy oraz PEN Centrum Rosyjskiego.

Była żoną Władimira Britaniszskiego, poety, eseisty i tłumacza poezji polskiej i anglosaskiej. Mieszkali w Moskwie.

Twórczość

Wiersze polskie

Wiersze rosyjskie

Tomiki rosyjskie

  • „Девчата” (1959, Dziewczęta),
  • „Гордость” (1961, Duma),
  • „Kумачовый платок” (1965, Chustka z kumaczu),
  • „В ритме природы” (1977, W rytmie przyrody),
  • „Любовь” (1982, Miłość),
  • „Заветы” (1989, Przykazania),
  • „Изнутри и вопреки” (1994, Z wewnątrz i wbrew).

Wiersze rosyjskie w polskich przekładach

  • Wydania książkowe:
  1. N.Astafiewa. Wiersze. Wybrali A.Mandalian i W.Woroszylski. PIW. Warszawa. 1963
  2. N.Astafjewa, W.Britaniszski „Dwugłas ⁄ Dwugłos”. Wiersze. Wydanie dwujęzyczne. Przedmowa A.Pomorskiego. Moskwa. Progress-Plejada. 2005

(Wiersze Astafiewej w 1960–2004 tłumaczyli W.Słobodnik, S.Pollak, A.Kamieńska, J.Litwiniuk, W.Woroszylski, A.Mandalian, W.Dąbrowski, J.Waczków, D.Wawiłow, A. Pomorski i in.)

  • Przekłady wierszy rosyjskich Astafiewej w polskich antologiach:
  • Ważniejsze publikacje w czasopismach:
    • Literatura na świecie 1989 nr 5–6 Tłum. A.Ziemny
    • Więź 1989 nr 7–8 Tłum. J.Litwiniuk
    • Więź 2001 nr 10 Tłum. A.Pomorski
    • Europa. Magazyn idei Dziennika. 2009 nr 26 przeł. Zb. Dmitroca.
    • Odra 2009 nr 9 przeł. Zb. Dmitroca.
    • Kresy 2010 nr 1–2 przeł. Zb. Dmitroca.
    • Odra 2012 nr 6 przeł. Zb. Dmitroca.

Szkice

Tłumaczenia

Antologie autorskie

  • N. Astafiewa, W. Britaniszski. „POLSKIJE POETY XX WIEKA”. Antologia. Sankt-Pieterburg, Aletheia, 2000, 2 tt., 960 s. Wybór i przedmowa – wespół z W.Britaniszskim.

W tłumaczeniach Astafiewej: L.Staff, B.Leśmian, K.Iłłakowiczówna, M.Pawlikowska-Jasnorzewska, J. Iwaszkiewicz, J. Tuwim, K.Wierzyński, W.Broniewski, B. Obertyńska, J. Lechoń, W.Słobodnik, A.Wat, J.Czechowicz, M.Jastrun, A.Świrszczyńska, J.B.Ożóg, E.Marzec, J.Twardowski, Jan Huszcza, Z.Ginczanka, A. Kamieńska, J.Hartwig, K.K.Baczyński, M.Białoszewski, J.Litwiniuk, W.Szymborska, J.Ficowski, T.Śliwiak, S.Czycz, T.Nowak, U.Kozioł, J.Harasymowicz, A.Szmidt, S.Grochowiak, H. Poświatowska, S. Srokowski, K.Karasek, B. Latawiec, J. Pollakówna, B. Sadowska, M. Józefacka, M. Bocian, R. Wojaczek, E. Lipska, J. Kornhauser, J.Baran, A. Ziemianin, S.Gostkowski, T. Jastrun, A.Pawlak, U.M. Benka, L. Engelking, W.Żelazny, M. Świetlicki, J. Podsiadło.

  • N.Astafiewa „POLSKIJE POETESSY”. Antologia. Sankt-Pietierburg, Aletheia 2002, 660 s.

Wybór, tłumaczenia, przedmowa, notatki o poetkach: K.Zawistowska, M. Wolska, M.Komornicka, B.Ostrowska, K.Iłłakowiczówna, M.Pawlikowska-Jasnorzewska, B. Obertyńska, A.Świrszczyńska, Z.Ginczanka, A.Kamieńska, J.Hartwig, W. Szymborska, U.Kozioł, K. Miłobędzka, H.Poświatowska, B. Latawiec, J.Pollakówna, M.Bocian, M.J ózefacka, E.Lipska, K.Lars, U.M. Benka, A.Piwkowska, M.B. Kielar, E.Sonnenberg, A. Kuciak, J. Stefko, M. Podgórnik.

Ważniejsze publikacje przekładów w innych wydaniach

O Natalii Astafiewej po polsku

Odznaczenia

Nagrody

Przypisy

  1. ↑ Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], zaiks.org.pl [dostęp 2025-03-14].