Negacja
Negacja (z łac. negatio), zaprzeczenie – pojęcie logiki i językoznawstwa o kilku znaczeniach:
W logice formalnej, np. rachunku zdań, negacja ma różne zapisy:
- osobny symbol

- tylda

- prim

- makron

Odczytuje się to nieprawda, że p lub nie jest tak, że p. Inny symbol negacji – zwłaszcza jako funkcji boolowskiej i bramki logicznej – to angielska partykuła NOT.
Tablica prawdy dla negacji
 |
 |
| 0 | 1 |
| 1 | 0 |
Niech
będzie dwuelementowym zbiorem wartości logicznych:
Negacja
jest funkcją ze zbioru
w zbiór
określoną następująco:
,
czyli

.
Negację zdania p uważa się za prawdziwą, gdy zdanie p jest fałszywe, zaś za fałszywą, gdy zdanie p jest prawdziwe:
- 1 – prawda (lub zdanie prawdziwe),
- 0 – fałsz (lub zdanie fałszywe).
Własności
W klasycznym rachunku zdań negacja pojawia się w szeregu tautologii, tj. formuł prawdziwych zawsze, bez względu na prawdziwość zdań składowych. Odpowiadają im pewne tożsamości opisujące dopełnienie zbioru.
Zasada niesprzeczności (zwana także zasadą sprzeczności) głosi, że z dwóch zdań sprzecznych najwyżej jedno jest prawdziwe (lub równoważnie, co najmniej jedno jest fałszywe):
,
gdzie
jest znakiem koniunkcji (oznacza spójnik ‘i’).
Przykład:
- Niech
będzie zdaniem Mam ciastko.
- Wówczas
ma postać: Nie mam ciastka.
- Ich koniunkcja
to Mam ciastko i nie mam ciastka (jest to zdanie fałszywe).
- Zaprzeczenie tej koniunkcji
(Nieprawda, że mam ciastko i nie mam ciastka) jest zdaniem prawdziwym.
Przypisy
- ↑ Mostowski 1948 ↓, s. 13.
- ↑ Rasiowa 1975 ↓, s. 170.
- ↑ Od negare ‘przeczyć’ (Słownik Wyrazów Obcych).
- ↑ Mostowski 1948 ↓, s. 7–8.
- 1 2 3 Rasiowa 1975 ↓, s. 166.
- ↑ negacja, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-05-29] .
- ↑ Słupecki, Hałkowska i Piróg-Rzepecka 1999 ↓, s. 13.
- ↑ Ajdukiewicz 1957 ↓, s. 74.
- ↑ Ross i Wright 1996 ↓, s. 588.
- 1 2 Mostowski 1948 ↓, s. 7.
- ↑ Grzegorczyk 1975 ↓, s. 67.
- 1 2 3 Ajdukiewicz 1957 ↓, s. 75.
- 1 2 Mostowski 1948 ↓, s. 27.
- 1 2 3 Rasiowa 1975 ↓, s. 173.
- 1 2 Mostowski 1948 ↓, s. 26.
Bibliografia
- Kazimierz Ajdukiewicz: Zarys logiki. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1957. OCLC 749403627.
- Andrzej Grzegorczyk: Zarys logiki matematycznej. Wyd. 4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1975. OCLC 749328557.
- Andrzej Mostowski: Logika matematyczna. Kurs uniwersytecki. Warszawa: 1948, seria: Monografie matematyczne t. 18. OCLC 250092935.
- Helena Rasiowa: Wstęp do matematyki współczesnej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 1975, seria: Biblioteka Matematyczna, t. 30. OCLC 749626864.
- Kenneth A. Ross, Charles R.B Wright: Matematyka dyskretna. E. Sepko-Guzicka (tłum.), W. Guzicki (tłum.), P. Zakrzewski (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. ISBN 83-01-12129-7.
- Jerzy Słupecki, Katarzyna Hałkowska, Krystyna Piróg-Rzepecka: Logika matematyczna. Wyd. 2. popr. i uzup. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999. ISBN 83-01-12958-1.