Neoplan Transliner

Neoplan Transliner
Ilustracja
Dane ogólne
Producent

Gottlob Auwärter GmbH & Co. KG
TAZ
Neoplan Polska

Premiera

1990

Lata produkcji

1990 - 1991 r (TAZ Zagreb)
1990 - 1999 r (Niemcy)
1996 - 2000 r (Bolechowo)

Miejsce produkcji

Jugosławia Zagrzeb
Niemcy Plauen
Niemcy Berlin
Niemcy Ehrenhein
Polska Bolechowo

Dane techniczne
Typy nadwozia

kombi (K); międzymiastowy (Ü); lokalny/liniowy (L); turystyczny (SHD)

Układ drzwi

1-1-0 (K; SHD; KL; SHDL)
1-2-0 (Ü; ÜL)
1-2-2 (N 321/3 Ü)
1-1-2 (N 321/3 K)
2-2-1 (N 316 Ü)

Liczba drzwi

2
3 (N 321)

Wysokość podłogi

860 mm (Ü)
1030 mm (K)
1350 mm (SHD)

Szerokość drzwi

350 mm

Silniki

DAF; Detroit Diesel; Deutz, Gardner; MAN; Scania, Steyr; Mercedes-Benz, Nissan;
Mercedes-Benz OM 442/290 (N 316 Ü; K)
Scania DS 1113/313 (N 316 K)
MAN E 2866 DUH 01 (N 316 Ü CNG)

Moc silników

136 - 503 KM
230 KM przy 2200 obr/min (N 316 Ü CNG)

Skrzynia biegów

ZF S6-90 (H; Ü; K)
ZF S6-150C (H; Ü; K; SHD);
ZF S8-180 (H; Ü; K; SHD)
Scania GS 771 (H)
ZF S6-85 (SHD)
ZF 5 HP 500 (Ü CNG)
Scania GR 801 (Ü; K; SHD)

Długość

patrz Tabela

Informacje dodatkowe
ABS

T

Klimatyzacja

T

Multimedia w Wikimedia Commons

Neoplan Transliner - rodzina autobusów międzymiastowych, turystycznych i kombi produkowana przez firmę Gottlob Auwärter GmbH & Co. KG pod marką Neoplan w latach 1990 - 1999 r w zakładach w Plauen, Berlin i Ehrenhein; w latach 1996 - 2000 r przez Neoplan Polska w Bolechowie koło Poznania, oraz krótkotrwale w chorwackich (wówczas jugosłowiańskich) zakładach TAZ w Zagrzebiu w latach 1990 - 1991 r.

Historia

Neoplan Transliner pojawił się na rynku w 1990 r i ograniczał się do sprzedaży we Europie. Stanowił konkurencję dla Setry serii 200 (rodzina Rational) i 300 (z rodziny Comfort i Multi Class) i Mercedesa-Benz O 408, MAN ÜL xx2/xx3, Lion's Comfort i Lion's Coach. W gamie Neoplan zastąpiło rodzinę Megaliner/Kombiliner wytwarzaną od 1983 r. Produkcję obejmującą model N 316 w wersjach Ü (międzymiastowy), K (kombi) i SHD (turystyczny wysokopokładowy) osadzono w zakładach Tvornica autobusa Zagreb, lecz wskutek problemów z dewizami, dostawą podzespołów i nierówną ich jakością, została zakończona na 16 wyprodukowanych egzemplarzach. W Niemczech produkcją zajmowały się zakłady Neoplan Omnibus GmbH Plauen, Neoplan Plant V w Ehrenhain (od lutego 1990 r) i w Berlinie. W listopadzie 1991 r zaczęła się sprzedaż w Wielkiej Brytanii w wersji przystosowanej do ruchu lewostronnego poprzez sieć handlową Carlton PSV. Sprzedano ponad 500 sztuk standardowego modelu we Europie i 200 sztuk wersji 12 metrowej. Model mógł być napędzany silnikami DAF, MAN, Mercedes-Benz. Ceny (na rynku brytyjskim) startowały od 125 000 funtów. Wyższy 49-miejscowy wariant SHD o wysokości 3,6 m był wyceniony na 129 000 funtów z napędem firmy Scania lub DAF. Silnik Mercedesa V8 wymagał dopłaty 7 500 funtów. W 1992 r. w ramach podpisanej umowy z białoruskim MAZ uruchomiono licencyjny montaż modelu (MAZ-151) zakończony finalnie fiaskiem. Rok później, w 1993 r. przeprowadzono modernizację, uwidaczniającą się we zmienionej przedniej części nadwozia, nieformalnie stając się drugą generacją modelu. W pełni wyposażony model N316 w Wielkiej Brytanii kosztował 159 850 funtów Do maja 1997 r Neoplan wyprodukował 2980 Translinerów. Z inicjatywy saksońskiego przewoźnika Autobus GmbH z Chemnitz, stałego klienta Neoplan opracowano i wdrożono do produkcji w Plauen, 15-metrowe modele N318/3. Od 1996 r modele N316 w wersjach SHD i K, oraz trzyosiowy N318/3 SHD trafiły do programu produkcyjnego polskich zakładów Neoplan Polska. Do oferty dołączyły modele napędzane CNG. Pokrewnym modelem w rodzinie Transliner są modele z serii Regioliner. Nadwozie Translinera zostało użyte do opracowania tańszego modelu Neobody budowanego na podwoziach dostarczanych przez zewnętrznych producentów wedle życzenia klienta. Następcą rodziny Transliner stała się zaprezentowana w 1998 r rodzina Euroliner. Model utrzymał się w ofercie Neoplanu do końca 1999 lub początku 2000 r, kiedy zadecydowano o zaprzestaniu okrojonej gamowo produkcji w Bolechowie.

Neoplan Transliner GX

Z inicjatywy brytyjskiego dealera autobusów Neoplan, SJ Carlton, niemiecki producent nawiązał współpracę z brytyjskim Dennis Special Vehicles. W jej ramach opracowano model Transliner GX oparty na podwoziu Dennis Javelin GX 290/GX 300. Jego produkcję ulokowano w berlińskich zakładach Neoplan oraz w Plauen. Prototyp Model został zaprezentowany podczas wydarzenia Expocoach 94. Posiadał zainstalowaną z tyłu pojazdu toaletę, regulowane fotele marki Kiel (alternatywnie mógł zostać wyposażony w fotele marki Vogel), fotel pilota, bojler na wodę i lodówkę. Wadą pojazdu była nierówna podłoga w przestrzeni pasażerskiej oraz sama wysokość, która ograniczała funkcjonalność pojazdu z uwagi na ówczesne przepisy tonażowe w Wielkiej Brytanii. Oferowany seryjnie od października 1994 r cechował się w wysokością 3,41 m, 51 miejscami siedzącymi, zwiększoną przestrzenią toalety i mniejszą lodówką. Podłoga uległa zrównaniu, co pozwoliło wyposażyć pojazd w podwójne szyby, pełnowymiarowe drzwi wejściowe i klimatyzację. Rozważano wprowadzenie modelu o wysokości 3,6 m, lecz ten byłby pozbawiony udogodnień modelu niższego i cechowałby się zmniejszoną do 46 miejsc siedzących przestrzenią pasażerską, Cena pojazdu miała się mieścić w kwocie poniżej 150000 funtów. Wstępnie zamówiono 25 podwozi Javelin GX z terminem na sezon 1995 rPierwsze 22 pojazdy zostały sprzedane do lutego 1995 r.

Modele Neoplan oferowane przez Neoplan Polska

Neoplan Polska do końca 1996 r sprzedało 10 egzemplarzy Transliner N 316 SHD Model N 316 SHD oferowany przez Neoplan Polska był standardowo wyposażony w silnik MAN D 2866 LOH 23 o pojemności 11 970 cm³ i mocy 400 KM; opcjonalnie mógł zostać zastąpiony Mercedes-Benz OM 442 LA o mocy 380 KM lub DAF WS 315 M 429 KM. Wykończenie wnętrza było personalizowane. Klimatyzacja w standardzie. Toaleta była oferowana jako opcja, która zmniejszała pojemność bagażnika ze 12 m³ do 10,5 m³. N 318 SHD mieścił zaś 63 pasażerów i oferował 16,5 m³ przestrzeni bagażnika (odpowiednio 14 m³ przy wyposażeniu w WC). Za wygodę pojazdu odpowiadała trzyosiowa konstrukcja pojazdu, trójkątny wózek jezdny umieszczony z tyłu pojazdu i niezależne zawieszenie przedniej osi. Standardowe wyposażenie obejmowało toaletę chemiczną, kuchenkę z ekspresem do kawy, lodówkę, video, radio z odtwarzaczem kaset i kabinę sypialną kierowcy. Źródłem napędu stanowił silnik MAN D 2876 LOH 01 o mocy 460 KM/524 KM i pojemności 12 816 cm³ lub Mercedes-Benz OM 442 LA 380 KM. N318 był wyposażony w system sterowania osi EHLA. Wariant N316/3 nie posiadał tego rozwiązania. Ogrzewanie i klimatyzacja pokładowa w standardzie, poprzez grzejniki konwektorowe umieszczone wzdłuż bocznych ścian autobusu. Każdy pasażer miał wspólną konsolę z dwoma lampkami do czytania, przyciskiem do wezwania hostessy i głośnikiem. Wyposażenie w dwa okna dachowe, wywietrzniki i półki bagażowe. Chemiczna toaleta pokładowa mogła zostać zastąpiona wodną na życzenie klienta. Pod podłogą w centralnej części pojazdu umieszczono pojemnik na śmieci. Każdy był w kuchenkę pokładową, ekspres do kawy i podgrzewacz do kiełbasek. Opcjonalne urządzenia zapewniał producent. Podobnie dodatkowa lodówka. Radio umieszczono w chowanej konsoli środkowej na desce rozdzielczej, monitory video z przodu i środku pojazdu; obsługa za pomocą przycisków na kierownicy; systemy nagłaśniające Blaupunkt lub Becker. Kolumna kierownicy regulowana w wysokości i kątu pochylenia. Komputer pokładowy. Rolety przeciwsłoneczne. Własna regulacja nawiewów i dmuchawy, pneumatyczny i regulowany fotel kierowcy na poduszce powietrznej. Panoramiczna szyba przednia. Elektryczna regulacja i podgrzewanie lusterek. Kabina sypialna kierowcy pod fotelem pilota wyposażona w głośnik, schowek i wytłumiona. Poza wersjami turystycznymi, producent oferował wersje specjalne, m.in. ambulanse do pobierania krwi

Gama

Model N 312 Ü/K N 314 Ü/K N 316 U/K/H (do 1993 r) N 316 Ü/K/SHD N 316/3 ÜL/KL/SHDL N 318/3 N 321/3
Długość 9 950 cm 11 250 cm 12 000 cm 12 000 cm 13 700 cm 15 000 cm 18 000 cm
Szerokość 2 500 cm 2 500 cm 2 500 cm 2 500 cm 2 500 cm 2 500 cm 2 500 cm
Wysokość 3 260 cm (Ü)
3 300 cm (K)		 3 260 cm (Ü)
3 300 cm (K)		 3200 cm (Ü; K)
3 610 cm (H)		 3 260 cm (Ü)
3 300 cm (K)
3 620 cm (SHD)		 3 260 cm (ÜL)
3 300 cm (KL)
3 620 cm (SHDL)		 3 260 cm (Ü)
3 300 cm (K)
3 620 cm (SHD)		 3 260 (Ü)
3 300 (K)
Rozstaw osi 4 750 cm 5 300 cm 6 100 cm 5 800 cm
5 950 cm (SHD)		 6 350 cm (I - II oś)
1 300 cm (II i III oś)		 7 330 cm (I i II oś)
1 300 cm (II i III oś)		 5 950 cm (I i II oś)
6 120 cm (II i III oś)
Drzwi Jednoskrzydłowe (w N 316 L dwuskrzydłowe) drzwi zewnętrzne wahadłowe na sprzężone powietrze z blokadą; Środkowe jedno lub dwuskrzydłowe (w zależności od typu) zewnętrzne
Fotele Fotele w 3-gwiazdkowym wariancie z możliwością rozchylania do tyłu i na boki, wyposażone w podłokietniki, podnóżki, małe stoliki i siatki na czasopisma, drobiazgi; w 4 i 5 gwiazdkowym wariancie z dodatkową podporą kręgosłupa i regulowanym zagłówkiem.
Liczba miejsc 41 + 1 (** klasa GBK)
37 + 1 (*** klasa GBK) (Ü)


41 + 2 + 1 (** GBK)
37 + 2 + 1 (*** GBK)
32 + 2 + 1 (**** GBK) (K)

 49 + 1 (** GBK)
45 + 1 (*** GBK) (Ü)
47 + 2 + 1 (** GBK)
45 + 2 + 1 (*** GBK)
40 + 2 + 1 (**** GBK) (K)		 59 (Ü; K; H)


47 + 1 + 1 (** GBK)
43 + 1 +1 (**** GBK) (K)
49+1+1 (*** GBK)
44+1+1 (**** GBK) (H)

 53 + 1 (** GBK)
49 + 1 (*** GBK) (Ü)


53 + 2 + 1 (** GBK)
49 + 2 + 1 (*** GBK)
44 + 2 + 1 (**** GBK) (K)
49 + 2 + 1 (*** GBK)
44 + 2 + 1 (**** GBK)
40 + 2 + 1 (***** GBK)(SHD)

 61, 57 (** GBK) (ÜL)


61 + 2 + 1 (** GBK)
57 + 2 + 1 (*** GBK)
52 + 2 + 1 (**** GBK) (KL)
57 + 2 + 1 (*** GBK)
52 + 2 + 1 (**** GBK)
48 + 2 + 1 (***** GBK) (SHDL)

 69; 65 (** GBK) (Ü)


69 + 2+ 1 (** GBK)
65 + 2+ 1 (*** GBK)
56 + 2 + 1 (**** GBK) (K)
65 + 2 + 1 (*** GBK)
56 + 2 + 1 (**** GBK)
52 + 2 + 1 (***** GBK) (SHD)

73 + 4+ 1 (*** GBK)(Ü)
67 + 2 + 1 (*** GBK)(K)
Klimatyzacja W całej przestrzeni pasażerskiej grzejniki konwekcyjne, które zapewniają równomierne ogrzewanie pomieszczenia, a z tyłu kompaktowa instalacja grzewcza i wentylacyjna . 2 uchylane dachy zapewniają między innymi wymuszoną wentylację. Kanały powietrzne dostarczają indywidualnie regulowane dysze powietrzne przy każdym miejscu siedzącym. Dodatkowa wentylacja pośrednia do bocznych okien i środkowego przejścia. W całej przestrzeni pasażerskiej grzejniki konwekcyjne, które zapewniają równomierne ogrzewanie pomieszczenia, a z tyłu kompaktowa instalacja grzewcza i wentylacyjna (tylko wariant K). 2 unoszone dachy zapewniają wymuszoną wentylację; kanały powietrzne zaopatrują indywidualnie regulowane dysze powietrzne przy każdym miejscu siedzącym (opcja w wersji K; seryjne w H). Sterowanie automatyczne zgodnie z ustawieniami temperatury dokonanymi przez kierowcę W całej przestrzeni pasażerskiej grzejniki konwekcyjne, które zapewniają równomierne ogrzewanie pomieszczenia, a z tyłu kompaktowa instalacja grzewcza i wentylacyjna 2 przesuwne dachy zapewniają między innymi wymuszoną wentylację. Kanały powietrzne dostarczają indywidualnie regulowane dysze powietrzne przy każdym miejscu siedzącym. Dodatkowa wentylacja pośrednia do bocznych okien i środkowego przejścia. Sterowanie automatyczne zgodnie z ustawieniami temperatury dokonanymi przez kierowcę (w pełni automatyczna klimatyzacja jako opcja w SHD i K)

W całym pomieszczeniu pasażerskim znajduje się grzejnik konwektorowy, który zapewnia równomierne ogrzewanie pomieszczenia. 2 dachy podnoszone i 4 wentylatory dachowe zapewniają wymuszoną wentylację. Sterowanie automatyczne zgodnie z ustawieniami temperatury dokonanymi przez kierowcę (Ü CNG)

Zawieszenie Niezależne zawieszenie na przedniej osi z jednym miechem powietrznym/poduszką powietrzną i amortyzatorem po każdej stronie koła. Sztywna oś napędowa na wózku NEOPLAN z 3 bezobsługowymi, silentblockowymi punktami podparcia oraz bardzo szerokim rozstawem sprężyn, z miechami (poduszkami) powietrznymi umieszczonymi poza rozstawem kół
Hamulce Dwuobwodowy system hamulcowy; Przód: pneumatyczne tarczowe; Tył: bębnowe; Hamulec sprężynowy jako hamulec postojowy; Hamulec silnikowy za pomocą pedału; ABS w standardzie; Retarder: Voith lub Telma, a także ZF-Intarder (tylko z ZF S 8-180) (Ü; K) Dwuobwodowy system hamulcowy; Przód: pneumatyczne tarczowe; Tył: bębnowe; Hamulec sprężynowy jako hamulec postojowy; Hamulec silnikowy za pomocą pedału; ABS w standardzie; R (Ü; K; H) Dwuobwodowy system hamulcowy; Przód: pneumatyczne tarczowe; Tył: bębnowe; Hamulec sprężynowy jako hamulec postojowy; Hamulec silnikowy za pomocą pedału; ABS w standardzie; Retarder: Voith lub Telma, a także ZF-Intarder (tylko z ZF S 8-180) (SHD; Ü; K)

Retarder zintegrowany w automatycznej skrzyni biegów. (Ü CNG)

Elektryka (brak) (brak) Instalacja elektryczna: Bosch 24 V; Alternator: 120 A/2880 W; Akumulatory: 2x12 V 200 Ah. Ustandaryzowana instalacja z jednolicie numerowanymi kablami/połączeniami. Instalacja elektryczna: Bosch 24 V, Alternator: 2x140 A, Akumulatory: 2 akumulatory po 12 V 200 Ah. Ustandaryzowana instalacja z jednolicie numerowanymi kablami/połączeniami.
Zbiornik paliwa 360 l 350 l 300 l (Ü; K)
570 l (H)		 520 l 520 l 520 l 350 l
Bagażnik 3,5 m³ (Ü)
4,5 m³ (K)		 4 m³ (Ü)
5 m³ (K)		 5 m³ (Ü)
6,6 m³ (K)
12 m³ (H)		 5 m³ (Ü)
7 m³ (K)
10,5 m³ (SHD)		 6 m³ (ÜL)
8 m³ (KL)
11,5 m³ (SHDL)		 7 m³ (Ü)
9,5 m³ (K)
14 m³ (SHD)

W N 316 SHD i N 318 SHD występowała opcja instalacji dodatkowego bagażnika (tzw. plecaka).

 5 m³ (Ü)
7 m³ (K)

Galeria

Neoplan Regioliner

Neoplan Regioliner
Ilustracja
Neoplan N 3016
Dane ogólne
Inne nazwy

Neoplan N 3016
Neoplan N 316 LNF
Neoplan N 318 LNF

Producent

Gottlob Auwärter GmbH & Co. KG

Premiera

1996

Lata produkcji

1996 - 2000

Miejsce produkcji

Niemcy Berlin

Dane techniczne
Typy nadwozia

niskopodłogowy autobus międzymiastowy

Układ drzwi

1-2-0

Liczba drzwi

2

Silniki

DAF; Detroit Diesel;Deutz, Gardner; MAN; Scania, Steyr; Mercedes-Benz, Nissan

Moc silników

136 - 503 KM

Długość

patrz Tabela

Informacje dodatkowe
Klimatyzacja

T

Multimedia w Wikimedia Commons

Neoplan Regioliner został zaprezentowany w 1996 r jako niskopodłogowy wariant autobusu międzymiastowego w rodzinie Transliner. Model stanowił konkurencję dla rodzimych wytwórców, tj. MAN NÜ xx3, Setry 3xx NF (z rodziny MultiClass) i Mercedesa-Benza O407, oraz zagranicznych - Renault Agora Line i Iveco CityClass. Były testowane przez PVG Podłoga modelu została wykorzystana do konstrukcji miejskiego Centroliner. Regioliner zniknął z oferty producenta, zastąpiony przez międzymiastowe/podmiejskie warianty modelu Centroliner z dopiskiem Ü.

Gama

Model N 3016 N 316 LNF N 318/3 LNF
Długość 12 000 cm 12 000 cm 15 000 cm
Szerokość 2 500 cm 2 500 cm 2 500 cm
Wysokość 3 120 cm 3 220 cm 3 220 cm
Rozstaw osi 5 980 cm 6 020 cm 7 330 (I i II oś)
1 300 cm (II i III oś)
Liczba miejsc 45 + 1 48 + 1 57+2+1
Zbiornik paliwa 360 l 260 l 300 l

Neoplan Transliner (USA)

Neoplan Transliner (USA)
Ilustracja
Neoplan AN440LF
Dane ogólne
Inne nazwy

AN435
AN440
AN445

Producent

Neoplan USA

Premiera

1981

Lata produkcji

1981 - 2006

Miejsce produkcji

Lamar, Colorado
Honey Brook, Pensylwania

Dane techniczne
Silniki

Detroit Diesel; Cummins

Multimedia w Wikimedia Commons

Amerykańskie zakłady Neoplan USA produkowały własny model Translinera (całkowicie odmienna konstrukcja od europejskiego odpowiednika) w 1981 r. 415 pojazdów zostało dostarczonych w 1984 r do Los Angeles do obsługi wydarzenia Letnich Igrzysk Olimpijskich. Niskopodłogowy model stworzony z myślą o transporcie miejskim był napędzany jednostkami napędowymi firm Detroit Diesel oraz Cummins, zespalany ze skrzyniami biegów produkcji ZF, Voith lub Allison. Od 1991 r pojazdy były zasilane silnikami Detroit Diesel Series 60. Model pozostawał w ofercie producenta do chwili zamknięcia działalności w 2006 r

Gama

Model AN 435 AN 440 AN435LF (Low Floor) AN440LF AN440TLF (Truly Low Floor) AN445TLF
Cechy charakterystyczne
  • Układ siedzeń zgodnie ze specyfikacją klienta, począwszy od standardowych siedzeń tranzytowych do luksusowych foteli typu podmiejskiego.
  • Winda dla wózków inwalidzkich.
  • Dwoje bardzo szerokich drzwi z napędem automatycznym typu plug. System przyklęku; Dostępne są również klasyczne drzwi
  • Pełna zgodność z przepisami z wymaganiami ADA.
  • Niska podłoga z przodu z wygodnymi stopniami w tylnej podwyższonej części.
  • Podnoszona środkowa oś przednia i planetarna oś napędowa.
  • Układ siedzeń zgodnie ze specyfikacją klienta, począwszy od standardowych siedzeń tranzytowych do luksusowych foteli typu podmiejskiego.
  • Winda dla wózków inwalidzkich.
  • Dwoje automatycznych drzwi według specyfikacji klienta.
  • Pełna zgodność z przepisami z wymaganiami ADA.
  • Całkowicie niska podłoga
  • Zawiera wszystkie trwałe funkcje autobusów komunikacji miejskiej NEOPLAN i wszystkie najnowocześniejsze rozwiązania sprzęt tranzytowy.
  • Opuszczana środkowa oś przednia i oś napędowa Meritor lub ZF.
  • Układ siedzeń zgodnie ze specyfikacją klienta.
  • Winda dla wózków inwalidzkich.
  • Dwoje lub troje drzwi automatycznych wg specyfikacji klienta
  • Pełna zgodność z przepisami z wymaganiami ADA.
Konstrukcja Samonośna, integralna konstrukcja ze stali nierdzewnej i miękkiej rury spawane elektrycznie. Panele dachowe i boczne są z dwustronnie ocynkowanej stali, mocowane do szkieletu metodą punktowego spawania i klejenia. Przednie i tylne kołpaki z włókna szklanego. Nadkola, wnęki schodkowe i obszar silnika ze stali nierdzewnej.
Długość 35 stóp (10,668 m) 40 stóp (12,192 m) 35 stóp (10,668 m) 40 stóp (12,192 m) 40 stóp (12,192 m) 45 stóp (13,716 m)
Szerokość 96 cali (2,4384 m) 102 cali (2,5908 m) 102 cali (2,5908 m)
Wysokość 120 cali (3,048 m)

132 cali (z klimatyzacją) (3,3528 m)

 115 cali (2,921 m) 127 cali (3,2258 m)
Rozstaw osi 205,75 cali (5,22605 m) 266 cali (6,7564 m) max. 127 cali (3,2258 m) 274 cali (9,9596 m)
Wysokość podłogi (przód - tył) 14,5-16 cali (36,83 cm - 40,64 cm) 14,5 - 15,5 cali (36,83 - 39,37 cm
Masa własna 29 000 ft (13 151,5 kg)
Promień skrętu 38 cali (96,52 cm) 43 cale (109,22 cm) 42 cale (106,68 cm)
Silnik Detroit Diesel Series 40 lub 50 z najnowszym DDEC.

Cummins ISM series lub C series, opcjonalnie z CNG.

Skrzynia biegów Allison World B400 lub B500, sterowanie ATEC, 4-6 biegów; retarder jako opcja . Układ T-Drive z wózkiem silnika/skrzyni biegów dla łatwego demontażu. ZF 5HP590, 5-biegowa, zintegrowany retarder z napędem kątowym 80°
Osie Przód: Niezależne zawieszenie przednie NEOPLAN z piastami osi Meritor.

Tył: Oś napędowa Meritor 61000 w różnych dostępnych przełożeniach

 Przód: Oś skrętna Meritor FH-946

Tył: Planetarna oś napędowa Meritor RC-26-633 o różnych przełożeniach

 Przód: Oś skrętna Meritor FH-946

Tył: Oś sztywna Meritor RC-26-720 z mechanizmem opuszczania ze stopniem nachylenia 80° lub ZF AV V9-65L-131 z różnymi dostępnymi przełożeniami

Hamulce Hamulce Bendix "S" z automatycznymi regulatorami luzu Haldex i komory hamulcowe MGM.

Systemu ABS Meritor Wabaco w standardzie; Automatyczna kontrola trakcji (ATC) jako opcja

 Hamulce Bendix "S" z automatycznymi regulatorami luzu Haldex i komory hamulcowe MGM.

Systemu ABS Meritor Wabaco w standardzie; Automatyczna kontrola trakcji (ATC) jako opcja;

Osie ZF wykorzystują hamulce tarczowe ZF.

Zbiornik paliwa Pojedynczy zbiornik o pojemności 125 galonów (473,1765 l) lub podwójny o pojemności do 70 galonów każdy (2x264,97 l

). Zbiorniki CNG montowane pod podłogą lub na dachu.

 Dwa prostokątne zbiorniki o pojemności do 70 galonów każdy. Zbiornik CNG montowany na dachu.
Elektryka System 12/24 V z dwoma lub czterema akumulatorami o dużej wytrzymałości. Przednia skrzynka z bezpiecznikami obsługiwana z zewnątrz; Tylna skrzynka znajduje nad komorą silnika. Oznaczone kolorami i kodami polietylenowe (SAE) z metalowymi złączami o dużej wytrzymałości. Resetowalne wyłączniki automatyczne i bezpieczniki; Multipleks Allen Bradley lub Dinex I/O Control jako opcja; Podwójne reflektory 12 V (z uszczelnioną wiązką) i zewnętrzne światła LED.
Pojemność pasażerska Miejsca siedzące dla maksymalnie 43 pasażerów. Indywidualny tranzyt i dostępne są podmiejskie style siedzenia. W pełni zgodny z ADA. Miejsca siedzące dla maksymalnie 37 pasażerów plus miejsca stojące. Dostosowane Dostępne style siedzeń tranzytowych. W pełni zgodny z ADA. Miejsca siedzące dla maksymalnie 40 pasażerów plus miejsca stojące. Dostosowane Dostępne są style siedzeń w transporcie publicznym i podmiejskim.
Klimatyzacja Wydajne jednostki HVAC, w tym wysokowydajny Thermo King z inteligentnym sterowaniem, Carrier lub Sutrak. Dostępne w wersji do montażu z tyłu pojazdu lub na dachu. Dostępne są czynniki chłodnicze R22, R134A i R409C.

Klimatyzacja kierowcy w zestawie z odmrażaczem przedniej szyby, zawierająca oddzielny system wentylacji powietrznej, który wykorzystuje dmuchawy i otwarty obieg powietrza. Znajduje się w przedniej desce rozdzielczej, dostępnej z zewnątrz.

Bezpieczeństwo Zderzaki pochłaniające energię z przodu i z tyłu; Okna dachowa; Gaśnica chemiczna proszkowa; System wykrywania pożaru; System wykrywania metanu dla CNG
Wyposażenie
  • Głosowy lub wzbudzany przyciskiem STOP system powiadamiania; System lokalizacji pojazdu; System raportowania stanu pojazdu; Monitoring; System wspomagający rozruch pojazdu; Pomocniczy system grzewczy; Dodatkowe wzmocnienia m.in. IsoClad, Corashield i Tectyl; Kamera cofania; System gaszenia pożaru; System przyklęku
Okna Górna część dwusekcyjnych zakrzywionych szyb przednich jest przyciemniana z osłoną przeciwsłoneczną. Szyby przednie są specjalnie zakrzywione, aby wyeliminować odblaski i odbicia promieni słonecznych. Okna pasażerów posiadają uchylaną górną część oraz standardowe przeszklenie (szkło bezpieczne hartowane 1/4 " (6,35 mm)); Ręczna regulacja lub szyba lita (bezpieczne szkło laminowane lub akrylowe) i protektorowe panele jako opcja.

Uwagi

  1. ↑ Poziom komfortu określany przez niemiecką organizację Gütegemeinschaft Buskomfort e.V (Stowarzyszenie Jakości Komfortu Autokarów - GBK). Stowarzyszenie wyróżnia pięć klas komfortu: Tourist Class (*), Standard Class (**), Comfort Class (***), First Class (****), Luxus Class (*****)..

Przypisy

  1. ↑ Uredništvo Hrvatske, Tvornica autobusa Zagreb | Hrvatska tehnička enciklopedija [online], 21 listopada 2016 [dostęp 2025-06-22] (chorw.).
  2. ↑ NEOPLAN - 1982 to 1991 [online], web.archive.org, 15 kwietnia 2008 [dostęp 2024-06-21] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-15].
  3. ↑ Auwärter/Neoplan - Fotoarchiv [online], www.auwaerter-neoplan-fotoarchiv.de [dostęp 2025-06-09].
  4. ↑ Neoplan Transliners on the road | 21st November 1991 | The Commercial Motor Archive [online], archive.commercialmotor.com [dostęp 2023-08-22].
  5. ↑ Emap Automotive, Coach & Bus Week - Issue 11 [online], 2 maja 1992 [dostęp 2024-07-06].
  6. ↑ Bus & Coach Buyer Ltd, Bus & Coach Buyer - Issue 100 [online], 12 kwietnia 1991 [dostęp 2024-07-06].
  7. ↑ p, Історія МАЗ-151 [online], УкрАвтоКомплект, 4 kwietnia 2021 [dostęp 2025-06-22] (ukr.).
  8. ↑ Glen-Holland Ltd, Bus & Coach Buyer - Issue 407 [online], 2 maja 1997 [dostęp 2024-07-06].
  9. ↑ Wayback Machine [online], www.busnetz.de [dostęp 2025-07-04] [zarchiwizowane z adresu 2004-07-02].
  10. ↑ https://web.archive.org/web/20020203201432/http://www.neoplan.com.pl/nowe/euroliner.html
  11. ↑ Neoplan polska [online], web.archive.org, 2 marca 2000 [dostęp 2023-11-28] [zarchiwizowane z adresu 2000-03-02].
  12. ↑ Bus & Coach Buyer Ltd, Bus & Coach Buyer - Issue 294 [online], 17 lutego 1995 [dostęp 2024-07-06].
  13. ↑ r, Plauen – home of the Neoplan Starliner and Cityliner [online], Bus & Coach Buyer, 31 marca 2014 [dostęp 2025-06-09] (ang.).
  14. ↑ Internet Archive, Jane's urban transport systems. 1995-96, Coulsdon : Jane's Information Group, 1995, ISBN 978-0-7106-1265-6 [dostęp 2023-11-08].
  15. ↑ Neoplan Transliner GX, „Bus & Coach Buyer Ltd” (277), Bus & Coach Buyer Ltd, 14 października 1994, s. 9-13 [dostęp 2024-07-06] (ang.).
  16. ↑ Reklama SJ Carlton, „Coach & Bus Week” (153), Emap Automotive, 4 lutego 1995, s. 13 [dostęp 2024-07-06] (ang.).
  17. ↑ Neoplan Polska Fabryka Autobusów
  18. ↑ Solaris Club – Solaris [online], www.solaris-club.com [dostęp 2019-06-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-23] (pol.).
  19. ↑ Neoplan Transliner N 316
  20. ↑ NEOPLAN Transliner N 316 H
  21. ↑ Neoplan Transliner N 316 SHD
  22. ↑ NEOPLAN Transliner N 316 Ü
  23. ↑ NEOPLAN Transliner N 316 Ü CNG
  24. ↑ http://www.tur-info.pl/p/ak_id,4139,,kategoryzacja_autokarow,buskomfort,gbk,tourist_class,comfort,standard_hoteli_w.html
  25. ↑ https://transinfo.pl/x/infobus/gutegemeinschaft-buskomfort-organizacja-ktora-przyznaje-gwiazdki/
  26. ↑ http://worldabh.info/neoman/neoplan/werk/index.html
  27. ↑ Wayback Machine [online], www.pvgmbh.de [dostęp 2025-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2003-05-20].
  28. ↑ Wayback Machine [online], www.neoplan.de [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 1999-02-08].
  29. ↑ NEOPLAN : Transit Buses - Transliner (Standard Floor) [online], www.neoplanusa.com [dostęp 2025-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2000-10-29].
  30. ↑ NEOPLAN : Transit Buses - Transliner (Low Floor) [online], www.neoplanusa.com [dostęp 2025-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2000-09-18].
  31. ↑ NEOPLAN : Transit Buses - Transliner (True Low Floor) [online], www.neoplanusa.com [dostęp 2025-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2000-10-30].

Linki zewnętrzne