Nocek

Etymologia

• Myotis (Myotus, M,rolis, Myottis): gr. μυς mus, μυός muos ‘mysz’; ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’.
• Nyctactes: gr. νυστακτης nustaktēs ‘senny, ospały’, od νυσταζω nustazō ‘drzemać’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio bechsteinii Kuhl, 1817.
• Leuconoe: gr. λευκος leukos ‘biały’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio daubentonii Kuhl, 1817.
• Capaccinius (Capaccinus): Francesco Cappuccini, włoski polityk, podsekretarz stanu do spraw zagranicznych w latach 1833–34, patron i subskrybent Bonapartego. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio capaccinii Bonaparte, 1837.
• Selysius: Edmond de Sélys Longchamps (1813–1900), belgijski polityk i naukowiec. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio mystacinus Kuhl, 1817.
• Trilatitus (Tralatitus, Tralatitius): łac. tralatitius ‘zwykły, pospolity’. Gatunek typowy: Gray wymienił trzy gatunki – Vespertilio blepotis Temminck, 1840 (= Vespertilio fuliginosa Hodgson, 1835), Vespertilio hasseltii Temminck, 1840 i Vespertilio macellus Temminck, 1840 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Vespertilio hasseltii Temminck, 1840.
• Isotus: gr. ισος isos ‘równy, podobny’; ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’. Gatunek typowy: Kolenati wymienił dwa gatunki – Vespertilio nattereri Kuhl, 1817 i Vespertilio emarginatus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1806 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Vespertilio nattereri Kuhl, 1817.
• Brachyotus: gr. βραχυς brakhus ‘krótki’; ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’. Gatunek typowy: Kolenati wymienił trzy gatunki – Vespertilio mystacinus Kuhl, 1817, Vespertilio daubentonii Kuhl, 1817 i Vespertilio dasycneme Boie, 1825 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Vespertilio mystacinus Kuhl, 1817.
• Pternopterus: gr. πτερνη pternē ‘pięta’; -πτερος -pteros ‘-skrzydły’, od πτερον pteron ‘skrzydło’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio (Pternopterus) lobipes Peters, 1867 (= Vespertilio muricola J.E. Gray, 1846).
• Exochurus: gr. εκ ek, εξ ex ‘bez’; -ουρος -ouros ‘-ogonowy’, od ουρα oura ‘ogon’. Gatunek typowy: Fitzinger wymienił trzy gatunki – Vespertilio horsfieldii Temminck, 1840, Vespertilio macrodactylus Temminck, 1840 i Vespertilio macrotarsus Waterhouse, 1845 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Vespertilio macrodactylus Temminck, 1840.
• Cnephaiophilus: gr. κνεφαιος knephaios ‘w ciemności, ciemny’, od κνεφας knephas ‘ciemność’; φιλος philos ‘miłośnik’, od φιλεω phileō ‘kochać’. Gatunek typowy: Fitzinger wymienił cztery gatunki – Vespertilio pellucidus Waterhouse, 1845, Vespertilio ferrugineus Temminck, 1840 (= Vespertilio dasycneme Boie, 1825), Vespertilio macellus Temminck, 1840 i Vespertilio noctivagans Le Conte, 1831 – gatunek typowy nie został wyznaczony.
• Comastes: gr. κωμαστης kōmastēs ‘biesiadnik, hulaka’. Gatunek typowy: Fitzinger wymienił cztery gatunki – Vespertilio capaccinii Bonaparte, 1837, Vespertilio megapodius Temminck, 1840 (= Vespertilio capaccinii Bonaparte, 1837), Vespertilio dasycneme Boie, 1825 i Vespertilio limnophilus Temminck, 1840 (= Vespertilio dasycneme Boie, 1825) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Vespertilio capaccinii Bonaparte, 1837.
• Euvespertilio: gr. ευ eu ‘dobry, ładny, typowy’; rodzaj Vespertilio Linnaeus, 1758. Gatunek typowy: Acloque wymmienił pięć gatunków – Vespertilio emarginatus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1806, Vespertilio nattereri Kuhl, 1817, Vespertilio mystacinus Kuhl, 1817, Vespertilio murinus von Schreber, 1774 (= Vespertilio myotis Borkhausen, 1797) i Vespertilio bechsteini Acloque, 1900 (= Vespertilio bechsteinii Kuhl, 1817) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Vespertilio emarginatus É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1806.
• Pizonyx: gr. πιεζω piezō ‘ściskać, gnieść’; ονυξ onux, ονυχος onukhos ‘pazur, paznokieć’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Myotis vivesi Menegaux, 1901.
• Chrysopteron: gr. χρυσος khrusos ‘złoto’; πτερον pteron ‘skrzydło’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Kerivoula weberi Jentink, 1890.
• Dichromyotis: gr. διχρως dikhrōs ‘dwukolorowy’, od δι- di- ‘podwójny’, od δις dis ‘dwukrotnie’, od δυο duo ‘dwa’; χρως khrōs, χρωτος khrōtos ‘cera, karnacja’; rodzaj Myotis Kaup, 1829. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio formosus Hodgson, 1835.
• Paramyotis: gr. παρα para ‘blisko’; rodzaj Myotis Kaup, 1829.
• Rickettia: epitet gatunkowy Vespertilio (Leuconoe) ricketti O. Thomas, 1894; Charles Boughey Rickett (1851–1943), brytyjski bankier, kolekcjoner z Dalekiego Wschodu. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vespertilio (Leuconoe) ricketti O. Thomas, 1894.
• Megapipistrellus: gr. μεγας megas ‘wielki’; rodzaj Pipistrellus Kaup, 1829. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Pipistrellus annectans Dobson, 1871.
• Anamygdon: etymologia niejasna, Troughton nie wyjaśnił pochodzenia nazwy rodzajowej. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anamygdon solomonis Troughton, 1929.
• Hesperomyotis: gr. ἑσπερος hesperos ‘zachodni’; rodzaj Myotis Kaup, 1829. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Myotis simus O. Thomas, 1901.

Podział systematyczny

Myotis to najbardziej liczny z rodzajów nietoperzy, w którym rozpoznano 127 gatunków (bez gatunków wymarłych) i regularnie opisywane są nowe. Historia taksonomi podrodzajowej w obrębie Myotis jest skomplikowana. Dane genetyczne wskazują na istnienie dwóch głównych kladów w rodzaju Myotis – jednego w Nowym Świecie (z dwoma gatunkami ze Starego Świata) i drugiego w Starym Świecie. Można zastosować podział na trzy podrodzaje: Pizonyx będący najstarszą dostępną nazwą dla kladu Nowego Świata oraz Chrysopteron (azjatyckie „pomarańczowe” i „żółte” gatunki oraz endemiczne gatunki afrykańskie) i Myotis (wszystkie inne gatunki ze Starego Świata) dla kladu Starego Świata. W obrębie podrodzajów grupy gatunkowe zostały zdefiniowane głównie na podstawie danych genetycznych, ale dokładny skład gatunkowy tych grup jest wciąż dyskusyjny.

Do rodzaju należą następujące gatunki zgrupowane w trzech podrodzajach:

Podrodzaj	Grafika	Gatunek	Autor i rok opisu	Nazwa zwyczajowa	Podgatunki	Rozmieszczenie geograficzne	Podstawowe wymiary	Status IUCN
Pizonyx G.S. Miller, 1906		Myotis septentrionalis	(Trouessart, 1897)	nocek północny	gatunek monotypowy	Kanada (na wschód od południowo-zachodniego Jukonu) oraz centralne i wschodnie Stany Zjednoczone (na wschód od wschodniej Montany, na południe do północno-zachodniej Florydy, odnotowano w zachodniej Montanie i południowym Teksasie)	DC: 4–4,6 cm DO: 3,6–4,3 cm DP: 3,5–3,9 cm MC: 4–11 g	NT
		Myotis auriculus	R.H. Baker & Stains, 1955	nocek uszaty	2 podgatunki	Stany Zjednoczone (góry południowo-wschodniej Arizony i południowo-zachodniego Nowego Meksyku) na południe do Meksyku (do Jalisco, północnej Coahuila, Tamaulipas i Veracruz); zakres wysokości: do 2200 m n.p.m.	DC: 5,1–5,2 cm DO: 3,4–4,9 cm DP: 3,7–4 cm MC: 6–8 g	LC
		Myotis ciliolabrum	(C.H. Merriam, 1886)	nocek rzęsowargi	gatunek monotypowy	Kanada (południowo-wschodnia Kolumbia Brytyjska na wschód do południowo-zachodniego Saskatchewan) na południe przez zachodnie i środkowe Stany Zjednoczone do środkowego Meksyku; zakres wysokości: 300–3300 m n.p.m.	DC: 3,9–4,4 cm DO: 2,9–4,9 cm DP: 3,1–3,5 cm MC: 3–6 g	LC
		Myotis leibii	(Audubon & Bachman, 1842)	nocek małostopy	gatunek monotypowy	południowo-wschodnia Kanada (południowo-wschodnie Ontario i południowo-zachodni Quebec) i wschodnie Stany Zjednoczone (od południowo-wschodniej Oklahomy na wschód do Nowej Anglii i północno-zachodniej Karoliny Południowej); zakres wysokości: 700–1125 m n.p.m.	DC: 4–4,4 cm DO: 3,3–3,8 cm DP: 3–3,5 cm MC: 3–6 g	EN
		Myotis californicus	(Audubon & Bachman, 1842)	nocek kalifornijski	4 podgatunki	skrajnie południowo-wschodnia Alaska, południowo-zachodnia Kanada (Kolumbia Brytyjska) na południe przez zachodnie Stany Zjednoczone i Meksyk (włącznie z Kalifornią Dolną) do środkowej Gwatemali	DC: 3,8–4,8 cm DO: 3,2–4,5 cm DP: 3,1–3,5 cm MC: 3,3–5,4 g	LC
		Myotis lucifugus	(Le Conte, 1831)	nocek amerykański	gatunek monotypowy	południowa Alaska, Kanada i Stany Zjednoczone	DC: 3,9–5,4 cm DO: 2,9–4,4 cm DP: 3,4–4,1 cm MC: brak danych	EN
		Myotis keenii	(C.H. Merriam, 1895)	nocek brzegowy	gatunek monotypowy	od południowo-wschodniej Alaski na południe wzdłuż Kanady (Kolumbia Brytyjska,włącznie z Wyspą Królowej Charlotty i wyspą Vancouver) do północno-zachodniego Waszyngtonu (Stany Zjednoczone)	DC: 4–5,5 cm DO: 3,4–4,4 cm DP: 3,5–3,9 cm MC: 4–6 g	LC
		Myotis evotis	(H. Allen, 1864)	nocek długouchy	6 podgatunków	południowo-zachodnia Kanada (Kolumbia Brytyjska na wschód do południowego Saskatchewan) na południe przez zachodnie Stany Zjednoczone do północno-zachodniego Meksyku (Półwysep Kalifornijski); zakres wysokości: 0–2830 m n.p.m.	DC: 4,3–5,2 cm DO: 3,6–4,5 cm DP: 3,4–4 cm MC: 4–9 g	LC
		Myotis thysanodes	G.S. Miller, 1897	nocek frędzlowaty	4 podgatunki	południowo-zachodnia Kanada (południowa Kolumbia Brytyjska), zachodnie i środkowe Stany Zjednoczone (od wschodu do południowo-zachodniej Dakoty Południowej, północno-zachodniej Nebraski i północnego Teksasu) oraz na południe do południowego Meksyku; zakres wysokości: 0–2850 m n.p.m.	DC: 4,5–5,7 cm DO: 3,5–4,5 cm DP: 4–4,5 cm MC: 6–12 g	LC
		Myotis occultus	Hollister, 1909	nocek arizoński	gatunek monotypowy	Stany Zjednoczone (południowo-wschodnia Kalifornia, Arizona, południowe Kolorado, Nowy Meksyk, być może południowy Utah i zachodni Teksas) na południe do środkowego Meksyku; granice zasięgu niepewne; zakres wysokości: 2000–3000 m n.p.m.	DC: 4,1–5,4 cm DO: 2,9–4,1 cm DP: 3,6–4,2 cm MC: 7–9 g	LC
		Myotis volans	(H. Allen, 1866)	nocek długonogi	4 podgatunki	skrajnie południowo-wschodnia Alaska, zachodnia Kanada (południowo-zachodni Jukon na wschód do południowego Saskatchewan) i zachodnie Stany Zjednoczone na południe do środkowego Meksyku; zakres wysokości: 60–3770 m n.p.m.	DC: 4,3–6,3 cm DO: 4–5 cm DP: 3,8–4,2 cm MC: 5–10 g	LC
		Myotis planiceps	R.H. Baker, 1955	nocek płaskogłowy	gatunek monotypowy	endemit Meksyku: bardzo mały obszar w Couhuila, Nuevo León i Zacatecas; zakres wysokości: 1000–3200 m n.p.m.	DC: 3–5,1 cm DO: 2,1–2,5 cm DP: 2,6–2,7 cm MC: 5–7 g	EN
		Myotis sodalis	G.S. Miller & G.M. Allen, 1928	nocek towarzyski	gatunek monotypowy	endemit Stanów Zjednoczonych: od Oklahomy i Iowy na północ i wschód do Michigan, Nowej Anglii i północnego New Jersey, na południe do Alabamy i Arkansas; zakres wysokości: 0–1745 m n.p.m.	DC: 4,2–4,8 cm DO: 2,8–4,5 cm DP: 3,5–4 cm MC: 5–10 g	NT
		Myotis fortidens	G.S. Miller & G.M. Allen, 1928	nocek cynamonowy	2 podgatunki	Meksyk (na południe od Sonory wzdłuż wąskiego pasa wybrzeża Oceanu Spokojnego i od Veracruz na południe do Chiapas) i południowa Gwatemala; zakres wysokości: 0–870 m n.p.m.	DC: 4,6–5,4 cm DO: 3,1–4 cm DP: 3,5–3,8 cm MC: 5–8 g	LC
		Myotis findleyi	Bogan, 1978	nocek wyspowy	gatunek monotypowy	endemit Meksyku: Islas Marías (María Madre, María Magdalena i María Cleofas) u wybrzeży Nayarit; zakres wysokości: 0–600 m n.p.m.	DC: 4,4–4,7 cm DO: 2,6–3,3 cm DP: 2,9–3,3 cm MC: 2–3 g	EN
		Myotis armiensis	C.A. Carrión-Bonilla & J.A. Cook, 2020		gatunek monotypowy	Panama (Chiriquí, Międzynarodowy Park La Amistad), Kostaryka (Valle del Silencio) i Ekwador (wschodnie Andy); zakres wysokości: 975–2500 m n.p.m.	DC: 7,7–9,2 cm DO: 3,2–4,8 cm DP: 3,6–3,9 cm MC: 4,5–5,6 g	NE
		Myotis barquezi	Novaes, Cláudio, M.M. Díaz, D.E. Wilson, Weksler & Moratelli, 2022		gatunek monotypowy	endemit Argentyny: znany tylko z miejsca typowego (Salta); zakres wysokości: około 670 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: około 3,5 cm MC: 5–6 g	NE
		Myotis pilosotibialis	LaVal, 1973		gatunek monotypowy	wschodnio-środkowy Meksyk przez Amerykę Centralną do Kolumbii, północnej Wenezueli oraz Trynidadu i Tobago (Trynidad); zakres wysokości: 0–2500 m n.p.m.	DC: 4,5–5,1 cm DO: 3,4–3,9 cm DP: 3,2–3,9 cm MC: 4–7 g	NE
		Myotis keaysi	J.A. Allen, 1914	nocek włosonogi	gatunek monotypowy	wyżyny w Wenezueli, Andy w Kolumbii, Ekwadorze, Peru, Boliwii i północno-zachodniej Argentynie; zakres wysokości: 550–2500 m n.p.m.	DC: 5,6–6,1 cm DO: 2,9–4,1 cm DP: brak danych MC: brak danych	LC
		Myotis ruber	(É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1806)	nocek czerwony	gatunek monotypowy	północno-wschodnia, południowo-wschodnia i południowa Brazylia, wschodni Paragwaj oraz północno-wschodnia Argentyna; zakres wysokości: 500–1500 m n.p.m.	DC: 4,9–5 cm DO: 3,3–4,4 cm DP: 3,4–4,2 cm MC: 5–9 g	NT
		Myotis moratellii	Novaes, Cláudio, C.A. Carrión-Bonilla, de Abreu-Júnior, D.E. Wilson, Maldonado & Weksler, 2021		gatunek monotypowy	endemit Ekwadoru: ograniczony do zachodniego przybrzeżnego obszaru; zakres wysokości: 0–150 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,5–3,8 cm MC: brak danych	NE
		Myotis riparius	Handley, 1960	nocek kolonijny	gatunek monotypowy	od południowego Hondurasu, Nikaragui, Kostaryki i Panamy do Ameryki Południowej (z wyjątkiem Chile) oraz Trynidad i Tobago (Trynidad); zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m.	DC: 4,3–4,5 cm DO: 2,8–4,8 cm DP: 3,2–3,9 cm MC: 4–7 g	LC
		Myotis simus	O. Thomas, 1901	nocek aksamitny	gatunek monotypowy	Nizina Amazonki (Kolumbia, Ekwador, Peru i Brazylia) i dorzecze Parany (od środkowej Brazylii do północno-wschodniej Argentyny); zapsiy z Boliwii i Paragwaju przypisane do M. midastactus; zakres wysokości: 30–600 m n.p.m.	DC: 5–5,2 cm DO: 3,1–3,7 cm DP: 3,5–4 cm MC: 5–11 g	DD
		Myotis midastactus	Moratelli & D.E. Wilson, 2014	nocek złoty	gatunek monotypowy	Boliwia (Beni i Santa Cruz) i Paragwaj (Presidente Hayes); zakres wysokości: 150–250 m n.p.m.	DC: 5–5,9 cm DO: 3,6–4,1 cm DP: 3,8–4,1 cm MC: 6–11 g	NE
		Myotis elegans	E.R. Hall, 1962	nocek strojny	gatunek monotypowy	niziny od wschodniego Meksyku (San Luis Potosí) do północnej Kostaryka; zakres wysokości: 0–750 m n.p.m.	DC: 3,9–4,5 cm DO: 3,1–3,5 cm DP: 3,2–3,4 cm MC: 3–5 g	LC
		Myotis pampa	Novaes, D.E. Wilson & Moratelli, 2021		gatunek monotypowy	endemit Urugwaju: znany z 2 lokalizacji (Artigas i Tacuarembó); zakres wysokości: 30–240 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,4–3,6 cm MC: brak danych	NE
		Myotis vivesi	Menegaux, 1901	nocek rybożerny	gatunek monotypowy	endemit Meksyku: Półwysep Kalifornijski (wybrzeże Oceanu SPokojnego i Zatoka Kalifornijska z wieloma wyspami) i Sonora (Golfo San Jorge na południe do Guaymas); zakres wysokości: około 0 m n.p.m.	DC: 8,5–8,8 cm DO: 5–7,8 cm DP: 5,4–6,3 cm MC: 22–28 g	VU
		Myotis grisescens	A.H. Howell, 1909	nocek szary	gatunek monotypowy	endemit Stanów Zjednoczonych: Kansas, Oklahoma, Missouri i Illinois na wschód do zachodniej Wirginii i zachodniej Karoliny Północnej, na południe do Alabamy i północno-zachodniej Florydy	DC: 4,7–5,5 cm DO: 3,3–4,1 cm DP: 4,1–4,6 cm MC: 7–16 g	VU
		Myotis austroriparius	(Rhoads, 1897)	nocek nadwodny	gatunek monotypowy	endemit Stanów Zjednoczonych: południowy Illinois i południowa Indiana na południe do wschodniego Teksasu i Florydy, na wschód przez zachodnie Kentucky, zachodni Tennessee i Alabamę do Karolin	DC: 4,5–5,1 cm DO: 2,6–4,4 cm DP: 3,3–4 cm MC: 5–8 g	LC
		Myotis yumanensis	(H. Allen, 1864)	nocek wodny	6 podgatunków	południowo-zachodnia Kanada (Kolumbia Brytyjska), zachodnie Stany Zjednoczone (od wschodu do zachodniej Montany, Oklahomy i Teksasu) oraz zachodni i środkowy Meksyk (Kalifornia Dolna, na południe do Morelos); zakres wysokości: do 3350 m n.p.m.	DC: 4,8–4,9 cm DO: 2,7–4 cm DP: 3,2–3,8 cm MC: 4–7 g	LC
		Myotis velifer	(J.A. Allen, 1890)	nocek jaskiniowy	4 podgatunki	środkowe i południowe Stany Zjednoczone (na południe od południowej Arizony, południowej Nebraski i Oklahomy) do Meksyku (włącznie z południowym Półwyspem Kalifornijskim), Gwatemala i Honduras; zakres wysokości: 0–3000 m n.p.m.	DC: 4,1–5,4 cm DO: 3,5–5,5 cm DP: 3,6–4,7 cm MC: 4–11 g	LC
		Myotis cobanensis	G.G. Goodwin, 1955	nocek katedralny	gatunek monotypowy	endemit Gwatemali: znany tylko z miejsca typowego (katedra w Cobán, Alta Verapaz); zakres wysokości: około 1305 m n.p.m.	DC: około 3,5 cm DO: około 3,5 cm DP: około 4,2 cm MC: brak danych	DD
		Myotis chiloensis	(G.R. Waterhouse, 1840)	nocek chilijski	gatunek monotypowy	południowe Chile, na wschód do zachodniej Argentyny i na południe do Ziemi Ognistej; zakres wysokości: około 1400 m n.p.m.	DC: 4,3–4,5 cm DO: 2,8–3,9 cm DP: 3,4–4,2 cm MC: 6–9 g	LC
		Myotis arescens	Osgood, 1943		gatunek monotypowy	endemit Chile: Valparaíso, Coquimbo, Maule i Araukania; zakres wysokości: do 1200 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,4–3,8 cm MC: brak danych	NE
		Myotis albescens	(É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1806)	nocek posrebrzany	gatunek monotypowy	od Meksyku (południowy Veracruz) na południe przez Amerykę Środkową i Południową do Peru, Boliwii, południowej Brazylii, Paragwaju, Urugwaju i północnej Argentyny; zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m.	DC: 4,6–4,9 cm DO: 3,5–4,6 cm DP: 3,2–3,9 cm MC: 4–8 g	LC
		Myotis huariorum	D.R. Díaz, Medina, Arias, E. López, & Carrión Bonilla, 2025		gatunek monotypowy	endemit Peru; znany z 2 lokalizacji (Arequipa i Lima): zakres wysokości: 480–2800 m n.p.m.	DC: 8,8–9,4 cm DO: 4,6–5 cm DP: 4,1–4,3 cm MC: 5,2–5,5 g	NE
		Myotis levis	(I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1824)	nocek żółtawy	gatunek monotypowy	Mata Atlântica od południowo-wschodniej i południowej Brazylii do środkowej Boliwii, Ekwadoru, Argentyny, Urugwaju i skrajnie wschodniego Chile; zakres wysokości: 300–3890 m n.p.m.	DC: 3,8–5,5 cm DO: 2,2–4,8 cm DP: 3,4–4,4 cm MC: 4–10 g	LC
		Myotis izecksohni	Moratelli, A.L. Peracchi, Dias & J.C. de Oliveira, 2011	nocek brazylijski	gatunek monotypowy	Mata Atlântica i Cerrado w południowo-wschodniej i południowej Brazylii do północno-wschodniej Argentyny; zakres wysokości: 250–1200 m n.p.m.	DC: 4,6–6,4 cm DO: 3,5–4,2 cm DP: 3,3–3,9 cm MC: 5–9 g	DD
		Myotis lavali	Moratelli, A.L. Peracchi, Dias & J.C. Oliveira, 2011	nocek zagrożony	gatunek monotypowy	korytarz diagonalny z północno-wschodniej Brazylii na południe do Paragwaju i północno-zachodniej Argentyny; zakres wysokości: 15–900 m n.p.m.	DC: 4,1–5 cm DO: 3,1–4,2 cm DP: 3,1–3,7 cm MC: 3–7 g	LC
		Myotis oxyotus	(W.C.H. Peters, 1867)	nocek andyjski	2 podgatunki	Kostaryka i Panama (Kordyliera Środkowa i Cordillera de Talamanca), Kolumbia, Wenezuela, Ekwador, Peru, Boliwia i północno-zachodnia Argentyna; zakres wysokości: 1000–3450 m n.p.m.	DC: 4–5,3 cm DO: 4,1–4,6 cm DP: 3,7–4,3 cm MC: 4–7 g	LC
		Myotis clydejonesi	Moratelli, D.E. Wilson, A.L. Gardner, R.D. Fischer & Gutiérrez, 2016		gatunek monotypowy	endemit Surinamu: znany tylko z miejsca typowego (wyspa na rzece Coppename)	DC: około 5 cm DO: około 3,8 cm DP: około 3,5 cm MC: około 4,3 g	NE
		Myotis guarani	Novaes, Cláudio, Bertocchi, de Oliveira, Semedo, Saldanha, D.E. Wilson, & Moratelli, 2025		gatunek monotypowy	od północnej Boliwii przez Paragwaj i środkowo-zachodnią Brazylię do północnej Argentyny; zakres wysokości: 10–2300 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,1–3,6 cm MC: brak danych	NE
		Myotis martiniquensis	LaVal, 1973	nocek martynikański	gatunek monotypowy	endemit Martyniki: siedliska leśne	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,6–4 cm MC: 5–8 g	NT
		Myotis dominicensis	G.S. Miller, 1902	nocek antylski	gatunek monotypowy	Małe Antyle (Gwadelupa i Dominika)	DC: 4,6–4,8 cm DO: 2,8–3,6 cm DP: 3,3–3,5 cm MC: 3–5 g	VU
		Myotis nyctor	LaVal & A. Schwartz, 1974		gatunek monotypowy	Małe Antyle (Barbados i Grenada); zakres wysokości: 50–300 m n.p.m.	DC: 4,5–4,7 cm DO: 3,5–3,7 cm DP: 3,3–3,7 cm MC: około 5 g	VU
		Myotis atacamensis	(Lataste, 1892)	nocek atakamski	gatunek monotypowy	środkowo-zachodnie Peru do środkowo-zachodniego Chile; zakres wysokości: 0–3475 m n.p.m.	DC: 4,1–4,5 cm DO: 3,1–4 cm DP: 3,1–3,4 cm MC: 3–4 g	EN
		Myotis bakeri	Moratelli, Novaes, Bonilla & D.E. Wilson, 2019		gatunek monotypowy	endemit Peru: znany z 2 odrębnych lokalizacji (Lambayeque i Lima); zakres wysokości: 200–335 m n.p.m.	DC: 4,1–4,9 cm DO: 2,6–3,1 cm DP: 2,9–3,2 cm MC: 3,3–5 g	NE
		Myotis nesopolus	G.S. Miller, 1900	nocek muchołowny	gatunek monotypowy	Antyle Holenderskie (Curaçao i Bonaire)	DC: około 3,4 cm DO: około 3,6 cm DP: 2,9–3,1 cm MC: brak danych	LC
		Myotis larensis	LaVal, 1973		gatunek monotypowy	północno-wschodnia Kolumbia i północno-zachodnia Wenezuela; zakres wysokości: 50–500 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,1–3,3 cm MC: 3–5 g	NE
		Myotis caucensis	J.A. Allen, 1914		gatunek monotypowy	Andy w Kolumbii, Ekwadorze i Peru (z dolinami międzygórskimi i przyległymi nizinami Amazonii); prawdopodobnie północna Boliwia i zachodnia Brazylia; zakres wysokości: 200–2600 m n.p.m.	DC: 4,7–4,9 cm DO: 3,4–4,1 cm DP: 3,4–3,8 cm MC: 4–6,5 g	NE
		Myotis attenboroughi	Moratelli, D.E. Wilson, Novaes, K.M. Helgen & Gutiérrez, 2017		gatunek monotypowy	endemit Trynidadu i Tobago: Tobago; zakres wysokości: 0–260 m n.p.m.	DC: 3,5–4,3 cm DO: 3,2–3,5 cm DP: 3,1–3,3 cm MC: około 4 g	NE
		Myotis handleyi	Moratelli, A.L. Gardner, J.A. de Oliveira & D.E. Wilson, 2013	nocek wenezuelski	gatunek monotypowy	endemit Wenezueli: Kordyliera Nadbrzeżna (Dystrykt Stołeczny, Aragua i Miranda) i Macizo Oriental (Monagas); może inne obszary; zakres wysokości: 1100–2090 m n.p.m.	DC: 4–4,6 cm DO: 3,3–4,2 cm DP: 3,4–3,7 cm MC: 3,5–6 g	NE
		Myotis diminutus	Moratelli & D.E. Wilson, 2011	nocek malutki	gatunek monotypowy	na zachód od Andów w południowo-zachodniej Kolumbii (La Guayacana, Nariño) i środkowo-zachodniego Ekwadoru (Los Ríos); zakres wysokości: 150–225 m n.p.m.	DC: około 4,4 cm DO: około 3,3 cm DP: około 3,3 cm MC: 3,5–4 g	DD
		Myotis carteri	LaVal, 1973		gatunek monotypowy	endemit Meksyku: od Nayarit i Michoacán do dorzecza rzeki Balsas (południowy Meksyk)	DC: 3,9–5,2 cm DO: 2,8–3,9 cm DP: 3,3–3,8 cm MC: 4–5 g	NE
		Myotis nigricans	(H.R. Schinz, 1821)	nocek ciemny	2 podgatunki	od Salwadoru na południe przez Amerykę Południową i Środkową do Peru, Boliwii, północnej Argentyny, Paragwaju i Brazylii oraz Trynidad i Tobago; zakres wysokości: 0–2500 m n.p.m.	DC: 3,9–5,2 cm DO: 2,8–3,9 cm DP: 3,1–3,6 cm MC: 3–7 g	LC
		Myotis extremus	G.S. Miller & J.A. Allen, 1928		gatunek monotypowy	Meksyk (od południowego Tamaulipas) i Gwatemala; być może Belize	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,3–3,6 cm MC: brak danych	NE
		Myotis brandtii	(Eversmann, 1845)	nocek Brandta	gatunek monotypowy	północna i środkowa Europa na wschód do zachodniej Syberii, odizolowane populacje w środkowych Włoszech, Turcji, na Kaukazie i Azji Środkowej; zasięg niepewny; zakres wysokości: 0–1800 m n.p.m.	DC: 3,9–5,1 cm DO: 3,2–4,4 cm DP: 3,3–3,8 cm MC: 5–7 g	LC
		Myotis sibiricus	Kastschenko, 1905		gatunek monotypowy	od północno-wschodniej Mongolii do Rosji (Rosyjski Daleki Wschód), północno-wschodnich Chin, Półwyspu Koreańskiego (włącznie z wyspą Czedżu), północnej Japonii (Hokkaido) oraz Wysp Kurylskich	DC: 3,8–5,1 cm DO: 3,2–4,5 cm DP: 3,2–3,8 cm MC: 4–9,5 g	LC
Chrysopteron Jentink, 1910		Myotis hermani	O. Thomas, 1923	nocek strumieniowy	gatunek monotypowy	Znany z Songkhla (półwyspowa Tajlandia), rezerwatu Belum-Temenggor (półwyspowa Malezja) i wyspy Sabang (u wybrzeży północno-zachodniej Sumatry); zakres wysokości: poniżej 500 m n.p.m.	DC: 6,4–6,8 cm DO: 5,4–5,8 cm DP: 5,6–6 cm MC: 16–24 g	DD
		Myotis bartelsii	(Jentink, 1910)		gatunek monotypowy	endemit Indonezji: Jawa (góra Pangrango) i Bali	DC: brak danych DO: brak danych DP: około 5,3 cm MC: brak danych	NE
		Myotis weberi	(Jentink, 1890)		gatunek monotypowy	endemit Indonezji: Celebes	DC: około 5,7 cm DO: około 4,2 cm DP: 4,9–5,3 cm MC: brak danych	DD
		Myotis rufopictus	(G.R. Waterhouse, 1845)		gatunek monotypowy	endemit Filipin: Luzon, Mindoro, Sibuyan, Negros i Palawan (wraz z wyspami Cuyo); zakres wysokości: 50–1450 m n.p.m.	DC: około 6,3 cm DO: 4,3–5,9 cm DP: 4,7–5,8 cm MC: 9,5–17 g	DD
		Myotis formosus	(B.H. Hodgson, 1835)	nocek górski	2 podgatunki	północno-wschodni Afganistan, północny Pakistan, północne i centralne Indie, Nepal, Bhutan, północny Bangladesz, południowo-zachodnie i południowo-wschodnie Chiny (Tybet i Jiangxi), północny Wietnam i Tajwan; zakres wysokości: 0–3000 m n.p.m.	DC: 5–5,6 cm DO: 3,6–5,8 cm DP: 4,4–5,3 cm MC: około 13,4 g	NT
		Myotis emarginatus	(É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1806)	nocek orzęsiony	2 podgatunki	południowa i środkowa Europa, Afryka Północna (Maroko, Algieria i Tunezja), większe wyspy Morza Śródziemnego na wschód do Kaukazu, Azja Zachodnia, Uzbekistan i Tadżykistan; zakres wysokości: 0–1800 m n.p.m.	DC: 4,1–5,4 cm DO: 3,8–4,6 cm DP: 3,6–4,5 cm MC: 5,5–15,5 g	LC
		Myotis tricolor	(Temminck, 1832)	nocek trójbarwny	gatunek monotypowy	nierównomiernie na północno-zachodnich wyżynach Liberii, wschodniej i południowej Demokratycznej Republiki Konga i Rwandy, szerzej od Etiopii do Południowej Afryki; zakres wysokości: do 2600 m n.p.m.	DC: 5,1–6,5 cm DO: 3,5–5,6 cm DP: 4,7–5,3 cm MC: 8–16 g	LC
		Myotis nimbaensis	Simmons, Flanders, Bakwo Fils, Parker, Suter, Bamba, Douno, Keita, A.E. Morales & W.F. Frick, 2021		gatunek monotypowy	endemit Gwinei: góry Nimba; zakres wysokości: około 1400 m n.p.m.	DC: 6,9–7,5 cm DO: 4,1–4,7 cm DP: 5,2–5,5 cm MC: 15,5–17 g	CR
		Myotis welwitschii	(J.E. Gray, 1866)	nocek rodezyjski	gatunek monotypowy	nierównomiernie w południowo-wschodniej Gwinei oraz od Etiopii i Sudanu Południowego na południe przez zachodnią Ugandę, Rwandę, Burundi, południową Demokratyczną Republikę Konga i Angolę do północnej i północno-wschodniej Południowej Afryki; zakres wysokości: do 2200 m n.p.m.	DC: 5,7–6,7 cm DO: 5,5–6,5 cm DP: 5,2–6 cm MC: 14–19 g	LC
		Myotis rufoniger	(Tomes, 1858)		gatunek monotypowy	Półwysep Koreański (włącznie z wyspą Czedżu), Japonia (wyspa Cuszima), Chiny (Szanghaj, Jiangxi, Fujian i Syczuan), północny Wietnam, południowo-wschodni Laos oraz Tajwan	DC: 5,7–7 cm DO: 4,3–5,6 cm DP: 4,5–5,6 cm MC: 12–13 g	LC
		Myotis scotti	O. Thomas, 1927	nocek wyżynny	gatunek monotypowy	endemit Etiopii: wyżynne obszary; zakres wysokości: 1300–2500 m n.p.m.	DC: 4,2–5,1 cm DO: 4–4,7 cm DP: 3,4–4,1 cm MC: 4–5,6 g	VU
		Myotis morrisi	J. Edwards Hill, 1971	nocek sawannowy	gatunek monotypowy	północno-wschodnia Nigeria (Adamawa) i zachodnia Etiopia (ujście rzeki Didessy); być może szeroko rozpowszechniony na obszarze biomu sudańskiej sawanny	DC: około 4,8 cm DO: około 4,5 cm DP: 4,5–4,6 cm MC: około 8 g	DD
		Myotis bocagii	(W.C.H. Peters, 1870)	nocek ryży	2 podgatunki	Afryka Zachodnia i Środkowa od Senegalu na wschód do Demokratycznej Republiki Konga, większość Czarnej Afryki od Etiopii na południe do Angoli i północno-wschodnia Południowa Afryka oraz południowy Jemen	DC: 5–5,3 cm DO: 3–5 cm DP: 3,3–4,2 cm MC: 5–10 g	LC
		Myotis goudotii	(A. Smith, 1834)	nocek malgaski	gatunek monotypowy	endemit Madagaskaru: cały obszar włącznie z wyspami Nosy Be i Nosy Komba	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,7–4 cm MC: 5–6 g	LC
		Myotis anjouanensis	Dorst, 1960	nocek komorski	gatunek monotypowy	endemit Komorów: Anjouan	DC: około 4,8 cm DO: około 4,5 cm DP: około 4,3 cm MC: około 6,6 g	DD
incertae sedis		Myotis dieteri	M. Happold, 2005	nocek samotny	gatunek monotypowy	endemit Konga: znany tylko z miejsca typowego (Loudima)	DC: około 4,8 cm DO: około 3,8 cm DP: około 3,7 cm MC: brak danych	DD
		Myotis insularum	(Dobson, 1878)	nocek samoański	gatunek monotypowy	endemit Samoa: znany z okazu typowego, zasięg wysoce niepewny	DC: około 4,1 cm DO: około 3,8 cm DP: około 3,6 cm MC: brak danych	DD
Myotis Kaup, 1829		Myotis alcathoe	von Helversen & K.-G. Heller, 2001	nocek Alkatoe	podgatunki	nierównomiernie w Europie od północy do Szwecji, od wschodu do południowo-zachodniej Ukrainy i północno-zachodniej Turcji (wschodnia Tracja), w Wielkim Kaukazie (Rosja i Gruzja); prawdopodobnie szerszy zasięg	DC: 3,9–4,4 cm DO: 3,6–3,7 cm DP: 3–3,5 cm MC: 3,5–5,5 g	DD
		Myotis hyrcanicus	Benda, Reiter & Vallo, 2012		gatunek monotypowy	endemit Iranu: znany z miejsca typowego (Golestan); zakres wysokości: około 215 m n.p.m.	DC:brak danych DO: brak danych DP: około 3,2 cm MC: brak danych	NE
		Myotis dasycneme	(F. Boie, 1825)	nocek łydkowłosy	gatunek monotypowy	środkowa i wschodnia Europa od południowej Szwecji do północnej Francji, na wschód do północnego Kazachstanu i rzeki Jenisej (środkowa Rosja); zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m.	DC: 5,7–6,8 cm DO: 4,6–5,1 cm DP: 4,3–4,9 cm MC: 13–18 g	NT
		Myotis ikonnikovi	Ognev, 1912	nocek ussuryjski	gatunek monotypowy	północno-wschodni Kazachstan, południowo-środkowa i południowo-wschodnia Rosja (włacznie z wyspą Sachalin), północna Mongolia, północno-wschodnie Chiny, Półwysep Koreański (włącznie z wyspą Czedżu), większa część Japonii oraz południowe Wyspy Kurylskie (Kunaszyr); zakres wysokości: 200–1000 m n.p.m.	DC: 3,6–5,5 cm DO: 2,9–4,1 cm DP: 3–3,6 cm MC: brak danych	LC
		Myotis altarium	O. Thomas, 1911	nocek syczański	gatunek monotypowy	północno-wschodnie Indie (Meghalaya), centralne i wschodnie Chiny, wschodnia Tajlandia, północny Wietnam; zakres wysokości: około 1000 m n.p.m.	DC: 4,7–6 cm DO: 3,6–4,9 cm DP: 4,1–4,7 cm MC: 8–11 g	LC
		Myotis mystacinus	(Kuhl, 1817)	nocek wąsatek	3 podgatunki	szeroko rozpowszechniony w Europie na północ do 64° szerokości geograficznej północnej (włacznie z Korsyką i Kretą), na wschód do Uralu, Kaukazu, Iranu i Libanu oraz północne Maroko; zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m.	DC: 3,5–4,8 cm DO: 3–4,3 cm DP: 3,2–3,6 cm MC: 4–7 g	LC
		Myotis davidii	(W.C.H. Peters, 1869)	nocek cesarski	gatunek monotypowy	południowo-wschodnia Europa od południowej Chorwacji, Albanii i Grecji (włącznie z Kretą) na wschód do północnego Iranu, południowej Rosji, zachodniej Mongolii, Półwyspu Koreańskiego i Chin (włącznie z wyspą Hajnan); zakres wysokości: 0–3015 m n.p.m.	DC: 3,8–5 cm DO: 3–4,3 cm DP: 3,1–3,7 cm MC: 4–7,9 g	LC
		Myotis nipalensis	(Dobson, 1871)		gatunek monotypowy	południowe stoki Himalajów w Indiach, Nepalu, Bhutanie i Mjanmie; zasięg niepewny	DC: około 4,2 cm DO: około 3,4 cm DP: około 3,4 cm MC: brak danych	LC
		Myotis ancricola	Kruskop, Borisenko, Dudorova & Artyushin, 2018		gatunek monotypowy	środkowy Wietnam i południowo-wschodni Laos; zakres wysokości: 1030–1040 m n.p.m.	DC: około 3,8 cm DO: około 3,7 cm DP: 3,2–3,4 cm MC: 3,7–4,7 g	NE
		Myotis annatessae	Kruskop & Borisenko, 2013	nocek drobny	gatunek monotypowy	północno-wschodnie Indie (Bengal Zachodni), środkowe Chiny (Shaanxi i Kuejczou), północny Wietnam i środkowy Laos; zakres wysokości: 200–1300 m n.p.m.	DC: 3,7–4,4 cm DO: 3,4–4 cm DP: 3,3–3,5 cm MC: 2,9–4,8 g	DD
		Myotis gomantongensis	C.M. Francis & J. Edwards Hill, 1998	nocek borneański	gatunek monotypowy	endemit Malezji: Borneo w Sabah (jaskinie Gomantong i Balnrong, Sinoa) i Sarawak (Bukit Sarang); być może szerszy zasięg	DC: brak danych DO: 3,6–4,5 cm DP: 4–4,3 cm MC: 6,4–8,8 g	LC
		Myotis ater	(W.C.H. Peters, 1866)	nocek czarny	2 podgatunki	zachodnio-środkowa Tajlandia, Wietnam, półwyspowa Malezja, wyspa Nias, północne Borneo (Sabah), Celebes, Wyspy Sula, północne i środkowe Moluki oraz Filipiny (Luzon i wyspy Calamian); zakres wysokości: 0–1000 m n.p.m.	DC: 4,6–5,3 cm DO: 3,5–4,8 cm DP: 3,4–3,9 cm MC: 4,3–8 g	LC
		Myotis muricola	(J.E. Gray, 1846)	nocek szerokonosy	gatunek monotypowy	Nepal, północno-wschodnie i wschodnie Indie (włącznie z Sikkim), Bhutan, południowo-wschodnie Chiny (Kuejczou, Hunan i Kuangsi), Azja Południowo-Wschodnia na wschód do Filipin (Flores, Busuanga, Maripipi, Biliran, Leyte i Negros, wątpliwy na Palawan i Mindanao) i środkowych Moluków (Ambon) oraz Indonezja (Celebes); zakres wysokości: 0–3200 m n.p.m.	DC: 3,3–5,1 cm DO: 3–4,9 cm DP: 3–3,9 cm MC: 3–6,5 g	LC
		Myotis annectans	(Dobson, 1871)	nocek włosolicy	gatunek monotypowy	północno-wschodnie Indie (Bengal Zachodni i Nagaland), południowo-środkowe Chiny (Junnan), północna Tajlandia, Laos, Wietnam i południowo-zachodnia Kambodża (Góry Kardamonowe); zakres wysokości: 600–1250 m n.p.m.	DC: 5,8–6,3 cm DO: 4,1–5 cm DP: 4,3–4,9 cm MC: 4–6,5 g	LC
		Myotis pruinosus	Yoshiyuki, 1971	nocek oszroniony	gatunek monotypowy	endemit Japonii: Honsiu, Sikoku i Kiusiu; zakres wysokości: do 3000 m n.p.m.	DC: 3,7–4,4 cm DO: 3,3–4 cm DP: 3–3,4 cm MC: 4–7 g	EN
		Myotis yanbarensis	K. Maeda & Matsumura, 1998	nocek okinawski	gatunek monotypowy	endemit Japonii: Riukiu (Amami Ōshima, Tokunoshima i Okinawa)	DC: 3,6–4,4 cm DO: 3,9–4,6 cm DP: 3,5–3,8 cm MC: 4–8 g	CR
		Myotis secundus	Ruedi, Csorba, Lin Liangkong & Chou Chenghan, 2015		gatunek monotypowy	endemit Tajwanu: siedliska lasów nizinnych i górskich; zakres wysokości: 40–2600 m n.p.m.	DC: 3,4–4,2 cm DO: 3,6–4,6 cm DP: 3,3–3,8 cm MC: 3–5 g	LC
		Myotis borneoensis	J. Edwards Hill & C.M. Francis, 1984		gatunek monotypowy	północne Borneo (rozproszony w Sabah, Sarawak i Kalimantan); niepotwierdzony w południowej Sumatrze (Park Narodowy Bukit Barisan Selatan)	DC: brak danych DO: 4,1–4,7 cm DP: 4,2–4,5 cm MC: 9–13,5 g	DD
		Myotis federatus	O. Thomas, 1916		gatunek monotypowy	endemit Malezji: półwysep (rezerwat Belum-Temenggor, przełęcz Semangko, Ulu Gombok, góry Genting i jaskinie Batu); zakres wysokości: 260–900 m n.p.m.	DC: około 5,3 cm DO: około 3,5 cm DP: 3,9–4,6 cm MC: 8,3–12,8 g	DD
		Myotis indochinensis	Nguyen Truong Son, T. Görföl, C.M. Francis, Motokawa, Estók, Endo, Vu Dinh Thong, Nguyen Xuan Dang, Oshida & Csorba, 2013	nocek indochiński	gatunek monotypowy	południowo-wschodnie Chiny (Szanghaj, Zhejiang, Jiangxi, Fujian i Guangdong), północny i środkowy Wietnam oraz środkowy Laos; zakres wysokości: 370–970 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 4,4–4,6 cm MC: brak danych	DD
		Myotis peytoni	Wroughton & Ryley, 1913		gatunek monotypowy	endemit Indii: Maharasztra, Andhra Pradesh, Karnataka, Kerala i Tamilnadu; zakres wysokości: 390–1340 m n.p.m.	DC: 5,6–6,2 cm DO: 4,2–4,8 cm DP: 4,5–4,7 cm MC: brak danych	DD
		Myotis montivagus	(Dobson, 1874)	nocek birmański	gatunek monotypowy	południowo-środkowe Chiny (Junnan), północna Mjanma i północno-wschodnie Indie (Mizoram); zakres wysokości: 500–1500 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,9–4,1 cm MC: brak danych	DD
		Myotis capaccinii	(Bonaparte, 1837)	nocek długopalcy	2 podgatunki	obszar śródziemnomorski poniżej 46° szerokości geograficznej północnej, od wschodniego Półwyspu Iberyjskiego i Afryki Północnej na wschód do zachodniej i południowej Turcji, Lewantu, Iraku i zachodniego Iranu; zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.	DC: 4,3–5,4 cm DO: 3,4–4,2 cm DP: 3,8–4,4 cm MC: 7–10 g	VU
		Myotis laniger	(W.C.H. Peters, 1871)	nocek nadbrzeżny	gatunek monotypowy	północno-wschodnie Indie (Meghalaya), Chiny (włącznie z wyspą Hajnan), północno-wschodni i środkowy Laos, północny i środkowy Wietnam oraz Tajwan	DC: 3,6–4,4 cm DO: 3–4 cm DP: 3,1–3,7 cm MC: 3,3–4,5 g	LC
		Myotis longipes	(Dobson, 1873)	nocek kaszmirski	gatunek monotypowy	północno-wschodni Afganistan, północny Pakistan, północno-zachodni Indie (Dżammu i Kaszmir) i Nepal; zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.	DC: 3,7–4,6 cm DO: 3,7–4,2 cm DP: 3,4–3,9 cm MC: brak danych	DD
		Myotis phanluongi	Borisenko, Kruskop & Ivanova, 2008		gatunek monotypowy	endemit Wietnamu: znany z 3 lokalizacji; zakres wysokości: 900–1500 m n.p.m.	DC: około 3,9 cm DO: około 3,5 cm DP: 3,3–3,7 cm MC: około 4 g	NE
		Myotis siligorensis	(Horsfield, 1855)	nocek himalajski	gatunek monotypowy	północne Indie (Uttarakhand, Sikkim, Bengal Zachodni i Meghalaya) i wschodni Nepal; prawdopodobnie Bhutan; zakres wysokości: 490–2770 m n.p.m.	DC: brak danych DO: brak danych DP: około 3,2 cm MC: brak danych	LC
		Myotis kalkoae	M.P. Tiunov, Jiang Tinglei, & Liu Sen, 2025		gatunek monotypowy	endemit Chin: znany z 3 lokalizacji (Chongqing, Hunan i Kuejczou)	DC: około 3,5 cm DO: około 2,8 cm DP: około 3,5 cm MC: brak danych	NE
		Myotis badius	M.P. Tiunov, Kruskop, & Feng Jiang, 2011		gatunek monotypowy	endemit Chin: Junnan; zakres wysokości: około 2000 m n.p.m.	DC: około 4,2 cm DO: około 3,7 cm DP: 3,5–8,5 cm MC: brak danych	DD
		Myotis sowerbyi	A.B. Howell, 1926		gatunek monotypowy	endemit Chin: Fujian, Jiangxi, Anhui, Zhejiang i Jiangsu	DC: 3,7–4,1 cm DO: 3,2–3,7 cm DP: 3,3–3,5 cm MC: brak danych	NE
		Myotis alticraniatus	Osgood, 1932	nocek kasztanowaty	gatunek monotypowy	południowo-środkowe Chiny (Junnan), północna i wschodnia Mjanma, północna i środkowa Tajlandia, Laos, Wietnam, zachodnio-środkowa Kambodża, Półwysep Malajski oraz północne Borneo (Sabah)	DC: 2,6–4,2 cm DO: 2,5–3,8 cm DP: 3–3,8 cm MC: 2,3–4 g	NE
		Myotis ridleyi	(O. Thomas, 1898)	nocek sundajski	gatunek monotypowy	Półwysep Malajski, zachodnie i północne Borneo (Sabah, północny Kalimantan i Park Narodowy Gunung Gading w południowo-zachodnim Sarawaku); zakres wysokości: około 1000 m n.p.m.	DC: 3,6–4,1 cm DO: 2,3–3,3 cm DP: 2,7–3,7 cm MC: 4–6,5 g	NT
		Myotis rosseti	(Oey Hong Peng, 1951)	nocek grubopalcy	gatunek monotypowy	południowa i południowo-wschodnia Tajlandia, Kambodża, południowy Laos oraz środkowy i zachodni Wietnam (Hà Tĩnh, Park Narodowy Cát Tiên i być może Bình Phước); zakres wysokości: do 500 m n.p.m.	DC: 3,6–4,7 cm DO: 3,2–4,2 cm DP: 2,7–3,1 cm MC: 3,8–6 g	LC
		Myotis horsfieldii	(Temminck, 1840)	nocek orientalny	5 podgatunków	środkowe, zachodnie i północno-wschodnie Indie, Andamany, południowo-wschodnie Chiny (Guangdong, Hajnan), Hongkong, Azja Południowo-Wschodnia na wschód do Filipin, Celebes i Lombok; zakres wysokości: 0–1450 m n.p.m.	DC: 4,4–5,1 cm DO: 3,3–4,3 cm DP: 3,4–4,1 cm MC: 5–7,5 g	LC
		Myotis macrotarsus	(G.R. Waterhouse, 1845)	nocek blady	2 podgatunki	północne Borneo (Banggi i Balambangan, jaskinia Madai) i Filipiny; prawdopodobnie szerzej rozpowszechniony; zakres wysokości: 0–750 m n.p.m.	DC: około 5,5 cm DO: 4,5–5,9 cm DP: 4,6–5 cm MC: 11–16 g	LC
		Myotis stalkeri	O. Thomas, 1910	nocek rafowy	gatunek monotypowy	endemit Indonezji: Moluki (Gbe i Kai Kecil z grupy Wysp Kai) i Wyspy Raja Ampat (Waigeo i Batanta); zakres wysokości: poniżej 250 m n.p.m.	DC: 4,9–7,3 cm DO: 5–5,5 cm DP: 4,9–5,1 cm MC: 16–18 g	LC
		Myotis adversus	(Horsfield, 1824)	nocek silnostopy	4 podgatunki	północne Borneo (Sabah), Wyspy Karimata i Mendanau, Jawa, Małe Wyspy Sundajskie i Wyspy Tanimbar (Yamdena)	DC: 4,3–5,5 cm DO: 3,3–4,8 cm DP: 3,8–4,5 cm MC: brak danych	LC
		Myotis moluccarum	(O. Thomas, 1915)	nocek molucki	gatunek monotypowy	Celebes, północne i środkowe Moluki, Wyspy Kai, Nowa Gwinea (włącznie z wyspami i archipelagami), Wyspy Salomona i Vanuatu (Malekula); zakres wysokości: 0–1200 m n.p.m.	DC: 4–5,9 cm DO: 2,7–4,7 cm DP: 3,6–4,3 cm MC: 5,7–11,1 g	LC
		Myotis macropus	(J. Gould, 1854)	nocek wielkonogi	gatunek monotypowy	środkowa Papua-Nowa Gwinea (Yuro) oraz północna, wschodnia i południowo-wschodnia Australia (od północno-wschodniej Australii Zachodniej do Queenslandu i na południe do Wiktorii i skrajnego południowo-wschodniego wybrzeża Australii Południowej oraz przybrzeżne wyspy); zakres wysokości: 0–840 m n.p.m.	DC: 3,5–5 cm DO: 3,3–4,2 cm DP: 3,6–4,3 cm MC: 5–14,9 g	LC
		Myotis australis	(Dobson, 1878)	nocek australijski	gatunek monotypowy	endemit Australii: Nowa Południowa Walia	DC: około 3,8 cm DO: brak danych DP: brak danych MC: brak danych	DD
		Myotis hasseltii	(Temminck, 1840)	nocek wielkozębny	gatunek monotypowy	wschodnie Indie (Bengal Zachodni), Sri Lanka, południowo-środkowe Chiny (Junnan), kontynentalna Azja Południowo-Wschodnia, Wyspy Riau, Sumatra, Wyspy Mentawai, Borneo, Jawa i Sumbawa; zakres wysokości: 0–1000 m n.p.m.	DC: 4,4–6 cm DO: 3,5–4,3 cm DP: 3,7–4,3 cm MC: 7–12,5 g	LC
		Myotis petax	Hollister, 1912	nocek syberyjski	3 podgatunki	północno-wschodni Kazachstan, Rosja (wschodnia Syberia i Sachalin), północna Mongolia, północno-wschodnia Chiny, Półwysep Koreański, Japonia (Hokkaido) i Wyspy Kurylskie	DC: 4–5,4 cm DO: 2,7–4,1 cm DP: 3,4–3,8 cm MC: brak danych	LC
		Myotis macrodactylus	(Temminck, 1840)	nocek wielkostopy	3 podgatunki	Rosja (Rosyjski Daleki Wschód i południowy Sachalin), północno-wschodnie Chiny, północny i południowy Półwysep Koreański (włącznie z wyspą Czedżu) oraz większość Japonii	DC: 4–7,1 cm DO: 2,9–4,9 cm DP: 3,4–4,2 cm MC: 6–8 g	LC
		Myotis fimbriatus	(W.C.H. Peters, 1871)	nocek chiński	2 podgatunki	wschodnie i południowo-wschodnie Chiny (Szantung, Jiangsu, Anhui, Zhejiang, Jiangxi, Fujian i Guangdong) oraz Tajwan	DC: 3,6–5,2 cm DO: 3,3–4,8 cm DP: 3,7–4,3 cm MC: brak danych	LC
		Myotis pilosus	(W.C.H. Peters, 1869)	nocek owłosiony	gatunek monotypowy	północno-wschodnie Indie, wschodnie i południowe Chiny (włącznie z wyspą Hajnan), środkowy Laos (Khammouane) oraz północny Wietnam; być może Mjanma i Tajlandia; zakres wysokości: 1400–3000 m n.p.m.	DC: 5,1–6,5 cm DO: 3,5–5,5 cm DP: 5,2–6,3 cm MC: 11,7–32 g	VU
		Myotis sicarius	O. Thomas, 1915	nocek myszouchy	gatunek monotypowy	środkowy Nepal (Obszar Chroniony Annapurny i Kotlina Katmandu) i północne Indie (Sikkim i Bengal Zachodni); zakres wysokości: 1350–1500 m n.p.m.	DC: 5–5,6 cm DO: 4,4–5,4 cm DP: 4,8–5,5 cm MC: 9,6–11 g	VU
		Myotis bechsteinii	(Kuhl, 1817)	nocek Bechsteina	gatunek monotypowy	Europa, od północy do południowej Szwecji, na wschód do Ukrainy i Tracji, Korsyki i wysp Sycylii, odizolowane populacje w Turcji (Anatolia) i na Kaukazie; zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m.	DC: 3,8–5,5 cm DO: 3–4,7 cm DP: 3,9–4,7 cm MC: 7–14 g	NT
		Myotis longicaudatus	Ognev, 1927		3 podgatunki	Rosja (południowo-środkowa Syberia i Rosyjski Daleki Wschód), północno-wschodnie Chiny (Heilongjiang), Półwysep Koreański oraz Japonia (Hokkaido, Honsiu)	DC: 4,3–5,6 cm DO: 3,8–4,7 cm DP: 3,7–4,1 cm MC: 6–11 g	LC
		Myotis daubentonii	(Kuhl, 1817)	nocek rudy	gatunek monotypowy	Europa od Półwyspu Iberyjskiego, Wysp Brytyjskich i południowego Półwyspu Fennoskandzkiego na wschód do zachodniej Rosji (Omsk), Kaukazu i północnej Turcji; zakres wysokości: 0–1400 m n.p.m.	DC: 4,5–5,5 cm DO: 2,7–5 cm DP: 3,3–4,2 cm MC: 6–10 g	LC
		Myotis soror	Ruedi, Csorba, Lin Liankkong & Chou Chenghan, 2015		gatunek monotypowy	endemit Tajwanu: znany z miejsca typowego (Nantou); zakres wysokości: do 2600 m n.p.m.	DC: około 4,8 cm DO: około 4,1 cm DP: około 4,2 cm MC: brak danych	DD
		Myotis frater	G.M. Allen, 1923	nocek bliźniaczy	gatunek monotypowy	środkowe i południowo-wschodnie Chiny (Syczuan, ANhui, Jiangxi, Fujian i Guangdong) i Tajwan	DC: 3,8–4,3 cm DO: 4,4–5,4 cm DP: 3,8–4,2 cm MC: brak danych	LC
		Myotis bucharensis	Kuzyakin, 1950	nocek bucharski	gatunek monotypowy	znany z 3 miejsc we wschodnim Uzbekistanie i południowo-zachodnim Tadżykistanie; błędne zapisy z Afganistanu	DC: 4,6–5,1 cm DO: 4,6–5,5 cm DP: 3,8–4,3 cm MC: brak danych	DD
		Myotis blythii	(Tomes, 1857)	nocek wschodni	gatunek monotypowy	południowo-środkowa i południowa Europa (włącznie z wyspami Morza Śródziemnego), Turcja, Kaukaz i Lewant do Nepalu, północnych Indii, gór Ałtaj oraz północnych i środkowych Chin; zakres wysokości: 0–2100 m n.p.m.	DC: 5,4–7,6 cm DO: około 5,9cm DP: 5–6,2 cm MC: 19–29 g	LC
		Myotis myotis	(Borkhausen, 1797)	nocek duży	2 podgatunki	południowa i środkowa Europa na wschód do Turcji, Balearów i Sycylii, na północ do północnych Niemiec, południowej Danii, Holandii, północnej Polski i zachodniej Ukrainy; zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m.	DC: 6,5–8,4 cm DO: 4–6 cm DP: 5,5–6,7 cm MC: 20–27 g	LC
		Myotis punicus	Felten, 1977	nocek punicki	gatunek monotypowy	zachodnie wyspy Morza Śródziemnego (Korsyka, Sardynia, Pantelleria, Gozo i Malta), północno-zachodnie Maroko, Algieria, Tunezja i Libia; zakres wysokości: 0–1200 m n.p.m.	DC: 6,7–7,9 cm DO: brak danych DP: 5,4–6,4 cm MC: 19–25 g	DD
		Myotis nattereri	(Kuhl, 1817)	nocek Natterera	gatunek monotypowy	północna, środkowa i wschodnia Europa na północ do 60° szerokości geograficznej północnej, na wschód do zachodniej Turcji i zachodniej Rosji; zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m.	DC: 4,3–4,8 cm DO: 3,8–4,7 cm DP: 3,7–4,2 cm MC: 7–10 g	LC
		Myotis hoveli	D.L. Harrison, 1964		gatunek monotypowy	południowo-środkowa Turcja, zachodnia Syria, Liban, Izrael, zachodnia Jordania, północny Irak i Cypr	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,8–4,3 cm MC: brak danych	NE
		Myotis tschuliensis	Kuzyakin, 1935		gatunek monotypowy	Półwysep Krymski na południe do Kaukazu, Kaukazu Południowego i północnego Iranu do Turkmenistanu	DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,9–4,5 cm MC: brak danych	NE
		Myotis crypticus	Juste, Ruedi, Puechmaille, Salicini & Ibáñez, 2019		gatunek monotypowy	północna i środkowa Hiszpania, południowo-wschodnia Francja, Włochy (włącznie z Sycylią) oraz południowo-zachodnia Austria; być może Korsyka i Sardynia, północne granice zasięgu nieznane; zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.	DC: 4–5 cm DO: 3,2–4,6 cm DP: 3,6–4,2 cm MC: 5–12 g	NT
		Myotis schaubi	Kormos, 1934	nocek kaukaski	gatunek monotypowy	Armenia oraz północno-zachodni i zachodnio-środkowy Iran; być może Turcja i Azerbejdżan; zakres wysokości: do 2590 m n.p.m.	DC: 4,8–5,3 cm DO: 4,8–4,9 cm DP: 4,1–4,4 cm MC: brak danych	DD
		Myotis nustrale	Ruedi, Beuneux & Puechmaille, 2023		gatunek monotypowy	endemit Francji: Korsyka; zakres wysokości: około 1100 m n.p.m.	DC: około 4,2 cm DO: około 4 cm DP: około 3,9 cm MC: brak danych	CR
		Myotis escalerai	Cabrera, 1904	nocek iberyjski	gatunek monotypowy	Półwysep Iberyjski na północ do francuskich Pirenejów i Balearów; zakres wysokości: do 1400 m n.p.m.	DC: 4,2–5 cm DO: 4,2–5 cm DP: 3,7–4,2 cm MC: 4,5–6,3 g	NT
		Myotis zenatius	Ibáñez, Juste, Salicini, Puechmaille & Ruedi, 2019		gatunek monotypowy	północno-zachodnia Afryka w Maroku i Algierii; prawdopodobnie Tunezja	DC: 4,4–4,8 cm DO: 3,8–4,2 cm DP: 3,8–4 cm MC: brak danych	NE
		Myotis pequinius	O. Thomas, 1908	nocek pekiński	gatunek monotypowy	endemit Chin: Syczuan na wschód do Pekinu i Anhui	DC: około 6,2 cm DO: około 4,2 cm DP: 4,4–5,3 cm MC: brak danych	LC
	Myotis bombinus	O. Thomas, 1906	nocek amurski	2 podgatunki	północno-środkowa Mongolia, południowo-wschodnia Rosja, północno-wschodnie Chiny (Heilongjiang i Jilin), Półwysep Koreański (włącznie z wyspą Czedżu) oraz Japonia (z wyspą Kuchinoerabu-jima)	DC: 4,1–5,2 cm DO: 3,8–4,5 cm DP: 3,7–4,2 cm MC: 5–10 g	NT
	Myotis chinensis	(Tomes, 1857)	nocek większy	gatunek monotypowy	centralne i południowo-wschodnie Chiny (na południe od Shanxi i Jiangsu, odizolowane populacje w Mongolii Wewnętrznej i Pekinie), wschodnia Mjanma, północna Tajlandia, północny Laos oraz północny i środkowy Wietnam; zakres wysokości: 50–1000 m n.p.m.	DC: 9,1–9,7 cm DO: 5,3–5,8 cm DP: 6,4–6,9 cm MC: 25–30 g	DD
	Myotis hayesi	Csorba & Furey, 2022		gatunek monotypowy	endemit Kambodży: Phnom Penh	DC: brak danych DO: około 3,7 cm DP: około 3,4 cm MC: brak danych	NE
	Myotis himalaicus	Ruedi, Chakravarty, Saikia & Csorba, 2025		gatunek monotypowy	Indie (Uttarakhand) i Pakistan (Chajber Pasztunchwa); zakres wysokości: 1500–2300 m n.p.m.	DC: 4,4–4,5 cm DO: 4,6–5 cm DP: około 4,1 cm MC: około 6,5 g	NE

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  NT  – gatunek bliski zagrożenia,  VU  – gatunek narażony,  EN  – gatunek zagrożony,  CR  – gatunek krytycznie zagrożony,  DD  – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia;  NE  – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

Opisano również gatunki wymarłe w czasach prehistorycznych: