Park Brochowski

Park Brochowski
Ilustracja
Staw, wejście od strony północno‑zachodniej.
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Miejscowość

Wrocław

Dzielnica

Brochów

Adres

ul. Konduktorska

Powierzchnia

8 ha

Data założenia

ok. 1727–1733

Projektant

Po 1994: Lesław Chudzyński, Krzysztof Wartenberg

Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Park Brochowski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Park Brochowski”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Park Brochowski”
Ziemia51°03′42″N 17°04′18″E/51,061667 17,071667
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Czapla siwa w parkowym stawie
Grabowy labirynt, w tle pomnik przyrody – wiąz szypułkowy
Fontanna, w głębi po prawej pomnik przyrody – wiąz szypułkowy, za nią grabowy labirynt
Kamienny mostek nad Brochówką
Plac zabaw, w tle siłownia

Park Brochowski to park położony w południowo-wschodniej części Wrocławia, w obrębie osiedla Brochów. Jego zachodnia granica przebiega w pobliżu osiedla Jagodno. Jest najstarszym parkiem w obecnych granicach Wrocławia, założonym w średniowieczu przez augustianów w latach 1727 – 1733. Ma powierzchnię ok. 8 ha

Historia

Park założono w latach 1727–1733 jako barokowy ogród przy rezydencji opata; po 1834 roku przekształcono go w park krajobrazowy z dwiema alejami lipowymi  systemem wodnym. W XIX–XX w. wprowadzano kolejne przebudowy, m.in. związane z budową kolei i rozwojem ogrodnictwa dworskiego; po 1918 roku park udostępniono publicznie, a w latach 70. XX w. rozebrano pałac. W latach 1994–2001 przeprowadzono rewaloryzację, obejmującą odtworzenie głównych osi kompozycyjnych, układu wodnego oraz części ogrodu różanego, a także założenie labiryntu grabowego. W 2015 roku rozpoczęto powiększanie parku w kierunku południowo‑wschodnim. W ramach WBO 2018 rozbudowano oświetlenie, siłownię i plac zabaw.

Atrakcje

Przez park przepływa niewielki ciek wodny, o charakterze melioracyjnym – Brochówka, który wraz z licznymi mniejszymi rowami tworzy niewielką sieć wodną, z oczkiem wodnym, oraz z licznymi mostkami i kładkami. W parku urządzony jest również plac zabaw dla dzieci, siłownia i labirynt grabowy. Park, wraz z wodami powierzchniowymi, ma również znaczenie przyrodnicze.

Labirynt grabowy

W parku znajduje się grabowy labirynt o powierzchni 2000 m², utworzony z ok. 13 tys. roślin i o łącznej długości żywopłotu bliskiej 1 km. W jego centrum rośnie kolumnowy dąb szypułkowy poświęcony prof. Longinowi Majdeckiemu.

Pomniki przyrody

Na terenie parku rosną trzy drzewa uznane za pomniki przyrody:

Zarządca

Pieczę nad Parkiem Brochowskim sprawuje Zarząd Zieleni Miejskiej, podległy Departamentowi Architektury i Rozwoju Urzędu Miejskiego Wrocławia. Obecna nazwa parku obowiązuje na podstawie § 1 pkt 9 uchwały nr LXXI/454/93 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu.

Dojazd

Do parku dojechać można ulicą Centralną od osiedla Brochów i ulicą Konduktorską od ulicy Buforowej (osiedle Jagodno). Zachodnią granicę parku wyznacza linia kolejowa nr 276. Z komunikacji miejskiej obecnie w pobliżu parku ma przystanek autobus linii 133.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Geoportal [online] [dostęp 2026-06-05] (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 Portal www.wroclaw.pl o Parku Brochowskim
  3. ↑ Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 652. ISBN 83-7384-561-5.
  4. 1 2 3 4 Park Brochowski – ZZM [online] [dostęp 2026-06-05].
  5. 1 2 Portal www.eko.org.pl – Raport: Środowisko 2002 r.
  6. ↑ Portal www.miejscadzieci.pl
  7. ↑ ArcGIS Web Application [online], gis.um.wroc.pl [dostęp 2026-06-05].
  8. ↑ Portal: www.wroclaw.pl – Zarząd Zieleni Miejskiej
  9. ↑ Portal: www.wroclaw.pl – Urząd Miejski Wrocławia
  10. ↑ Uchwała Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 października 1993 roku nr LXXI/454/93
  11. ↑ Portal www.wroclaw.pl – linia nr 133. [dostęp 2009-05-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-16)].

Linki zewnętrzne