Peryklaz

Peryklaz
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

MgO

Twardość w skali Mohsa

5,5-6

Przełam

nierówny

Łupliwość

doskonała (kostkowa) w jednym kierunku

Pokrój kryształu

izomeryczny, zwykle w postaci sześcianów lub ośmiościanów

Układ krystalograficzny

regularny

Gęstość

3,56 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

biała, szara, brunatna, również żółty, zielony i czarny

Rysa

biała

Połysk

szklisty

Peryklaz – minerał z gromady tlenków. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi z języka greckiego i znaczy „odłupywać”, „odłamywać”; stanowi aluzję do charakterystycznej łupliwości minerału.

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy izometryczne o postaci ośmiościanów lub sześcianów – wrosłe lub narosłe, drobne i rzadkie. Tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych. W postaci kryształów - z trudem rozpuszcza się w kwasach; po sproszkowaniu – łatwo. Jest kruchy i nietopliwy. Czasami zawiera domieszki: żelaza, manganu, cynku. Ma właściwości luminescencyjne – słabe, żółtawe świecenie w bliskim UV.

Występowanie

Produkt wysokotemperaturowego metamorfizmu kontaktowego dolomitów, spotykany jest też w lawach bazaltowych. Występuje w marmurach wapiennych i dolomitowych, w bombach wulkanicznych. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: brucyt, magnezyt, oliwin.

Miejsca występowania: Czechy – Morawy, Hiszpania, Szwecja - Nordmark (w złożach rud manganu), Langban, USA – Kalifornia (Crestmore), Nowy Meksyk, Włochy – Sardynia, Sycylia, okolice Etny i Wezuwiusza (najcenniejsze okazy gemmologiczne).

W Polsce znaleziony został w kopalni magnezytu w okolicach Sobótki na Dolnym Śląsku i w okolicach Zgorzelca.

Zastosowanie

Syntetyczne okazy sprzedawane są pod nazwą lavernit.

Zobacz też

Bibliografia

Linki zewnętrzne