| Phorticus | |||
| Stål, 1858 | |||
Phorticus collaris | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Phorticus | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
| |||
| Synonimy | |||
| |||

Phorticus – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych i podrodziny Prostemmatinae.
Pluskwiaki o ciele w zarysie podługowato-owalnym do jajowatego. Oskórek jest w większości matowy i porośnięty owłosieniem. Ciało jest słabiej wydłużone i krócej owłosione niż u pokrewnego Rhamphocoris. Głowa jest krótsza wydłużona niż u wspomnianego rodzaju i ma duże, zajmujące większość jej bocznych powierzchni oczy o co najwyżej nieznacznie falistych krawędziach tylnych, stykające się z przednim brzegiem przedplecza. Czułki cechują się pierwszym członem dłuższym niż u Rhamphocoris, drugim członem grubszym od poprzedniego i ku szczytowi pogrubionym. Kłujka w spoczynku sięga ku tyłowi do środka śródpiersia lub kończy się nieznacznie wcześniej. Drugi jej człon jest co najmniej prawie tak długi jak dwa następne razem wzięte, a człon ostatni jest pogrubiony i u nasady przewężony. Przedplecze ma bardzo słabo wyodrębnioną obrączkę apikalną, a jego tylny płat nie jest znacznie szerszy od przedniego. Tarczka ma pośrodku lub przed środkiem poprzeczny wcisk. Półpokrywy mają nieskróconą, normalnie rozwiniętą, dłuższą od zakrywki przykrywkę. Żyłki na zakrywce miejscami zanikają i nie tworzą trzech zamkniętych komórek. Tylko przednia para goleni ma w części wierzchołkowej szczeciniaste przylgi (łac. fossula spongiosa). Sternity odwłoka mają na przedzie poprzeczne wciski z podłużnymi, drobnymi żeberkami. Otwór genitalny samca umieszczony jest brzusznie.
Zasięg taksonu określany jest jako pantropikalny. W Nowym Świecie sięga na północ po Arkansas, Oklahomę, Tennessee i Karolinę Północną. W Australii reprezentowany jest przez pojedynczy gatunek.
Takson ten wprowadzony został w 1858 roku przez Carla Ståla na łamach „Kungliga Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar”.
Do rodzaju należą 23 opisane gatunki: