Receptor dopaminowy D2

Receptor dopaminowy D2, DRD2, D2R – białko receptorowe kodowane u człowieka przez gen DRD2 zlokalizowany na chromosomie 11, jest receptorem sprzężonym z białkiem G o 7 domenach transbłonowych, który sygnalizuje głównie za pośrednictwem białek Gαi/o.

Rozmieszczenie

Największe zagęszczenie stwierdzono w jądrze ogoniastym, skorupie, jądrze półleżącym i guzku węchowym(inne języki), a następnie w istocie czarnej, gdzie receptory D2 koncentrowały się głównie w części zbitej.

Niższe, lecz wciąż znaczące zagęszczenie odnotowano w bocznej części gałki bladej oraz w hipokampie. Natomiast część przyśrodkowa gałki bladej, zakręt zębaty oraz ciało migdałowate wykazywały niskie lub bardzo niskie zagęszczenie receptorów D2.

Znikome występowanie zaobserwowano w opuszce węchowej, międzymózgowiu, pniu mózgu, móżdżku oraz większości obszarów kory nowej.

Funkcje

Receptor dopaminowy D2 jest receptorem sprzężonym z białkiem G, który hamuje aktywność cyklazy adenylowej. Należy on do rodziny receptorów dopaminowych i odgrywa rolę w transdukcji sygnału oraz szlakach związanych z przekaźnictwem neurologicznym. Receptory D2 uczestniczą w modulacji lokomocji, układu nagrody, procesów wzmacniania, pamięci, uczenia się, uwagi i snu a gen DRD2 wykazuje wysoki poziom ekspresji w mózgu.

Znaczenie farmakologiczne

Receptor dopaminy D2 jest istotnym celem leków stosowanych w leczeniu choroby parkinsona oraz leków przeciwpsychotycznych. Antagonisty DRD2 mają zastosowanie w leczeniu schizofrenii oraz psychoz w związku z tym że ograniczają one nasilone przekaźnictwo dopaminergiczne.

Ligandy

Receptor jest aktywowany przez endogenny neuroprzekaźnik dopaminę która pełni kluczową rolę w ośrodkowym układzie nerwowym. Anatgonisty tego receptora to na przykład: haloperydol, risperydon, sulpiryd, spiperodon(inne języki), raklopryd(inne języki). Natomiast do agonistów są zaliczane bromokryptyna, pergolid(inne języki), kabergolina, ropinirol(inne języki). Wiele leków przeciwpsychotycznych wykazuje powinowactwo do receptora dopaminowego D2.

Przypisy

  1. ↑ D.K. Grandy i inni, The human dopamine D2 receptor gene is located on chromosome 11 at q22-q23 and identifies a TaqI RFLP, „American Journal of Human Genetics”, 45 (5), 1989, s. 778–785, ISSN 0002-9297, PMID: 2573278, PMCID: PMC1683432 [dostęp 2026-09-25].
  2. ↑ Jean‐Martin Beaulieu, Stefano Espinoza, Raul R Gainetdinov, Dopamine receptors – IUPHAR R eview 13, „British Journal of Pharmacology”, 172 (1), 2015, s. 1–23, DOI: 10.1111/bph.12906, ISSN 0007-1188 [dostęp 2026-09-25] (ang.).
  3. 1 2 3 M. Camps, R. Cortés, B. Gueye, A. Probst, J.M. Palacios, Dopamine receptors in human brain: Autoradiographic distribution of D2 sites, „Neuroscience”, 28 (2), 1989, s. 275–290, DOI: 10.1016/0306-4522(89)90179-6 [dostęp 2026-09-25] (ang.).
  4. ↑ DRD2 Gene - GeneCards. GeneCards. [dostęp 2026-09-25]. (ang.).
  5. 1 2 Akanksha Mishra, Sonu Singh, Shubha Shukla, Physiological and Functional Basis of Dopamine Receptors and Their Role in Neurogenesis: Possible Implication for Parkinson’s disease, „Journal of Experimental Neuroscience”, 12, DOI: 10.1177/1179069518779829, ISSN 1179-0695 [dostęp 2026-09-25] (ang.).
  6. 1 2 3 4 Jie Yin i inni, Structure of a D2 dopamine receptor–G-protein complex in a lipid membrane, „Nature”, 584 (7819), 2020, s. 125–129, DOI: 10.1038/s41586-020-2379-5, ISSN 0028-0836 [dostęp 2026-09-25] (ang.).
  7. ↑ Bertha K. Madras, History of the Discovery of the Antipsychotic Dopamine D2 Receptor: A Basis for the Dopamine Hypothesis of Schizophrenia, „Journal of the History of the Neurosciences”, 22 (1), 2013, s. 62–78, DOI: 10.1080/0964704X.2012.678199, ISSN 0964-704X [dostęp 2026-09-25] (ang.).
  8. ↑ Kazuaki Araki i inni, Structure and expression of human and rat D2 dopamine receptor genes, „Neurochemistry International”, 21 (1), 1992, s. 91–98, DOI: 10.1016/0197-0186(92)90071-X [dostęp 2026-09-25] (ang.).