Sachnowicze

Sachnowicze
Сахнавічы
Państwo

 Białoruś

Obwód

 witebski

Rejon

głębocki

Sielsowiet

Prozoroki

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

13

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Sachnowicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Sachnowicze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., w prawym górnym rogu znajduje się punkt z opisem „Sachnowicze”
Ziemia55°18′36″N 28°08′36″E/55,310000 28,143333

Sachnowicze (biał. Сахнавічы; ros. Сахновичи) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w Prozoroki.

Historia

W czasach zaborów w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie dziśnieńskim, w gminie Czerniewicze, a od 1929 w gminie Prozoroki.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 77 osób, 33 było wyznania rzymskokatolickiego, a 44 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Było tu 16 budynków mieszkalnych. W 1931 w 12 domach zamieszkiwało 85 osób.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Czerniewiczach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Głębokiem i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Prozorokach.

Przypisy

  1. ↑ wieś Sachnowicze na mapie (rejon głębocki, obwód witebski) [online], www.radzima.net [dostęp 2021-03-26].
  2. ↑ Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224.
  3. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych, t. 7, część 2, 1924, s. 42.
  4. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 24.
  5. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1501.