Salinomycyna

Salinomycyna
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
ciało stałe, krystaliczne
Wzór Hilla

C42H70O11

Masa molowa

751,00 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

53003-10-4

PubChem

3085092

DrugBank

DB11544

Podobne związki
Podobne związki

monenzyna; kwas lasalowy; nigerycyna

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Salinomycyna – organiczny związek chemiczny pochodzenia naturalnego wyizolowany w 1974 roku ze szczepu Streptomyces albus. Wykazuje silne działanie antybakteryjne, kokcydiostatyczne oraz przeciwnowotworowe.

Salinomycyna jest jonoforem monowalentym należącym do grupy kokcydiostatyków. Aktywność biologiczna tego kokcydiostatyku związana jest z jego naturalną zdolnością do kompleksowania kationów metali jednowartościowych, w szczególności do kationu potasu. Kation metalu koordynowany przez salinomycynę jest następnie transportowany przez błonę biologiczną komórki bakterii (bakterie Gram-dodatnie), co prowadzi do zaburzenia naturalnego gradientu stężenia Na+/K+ i ostatecznie powoduje śmierć bakterii.

Związek ten wykazuje ponadto szerokie spektrum właściwości biologicznych i farmakologicznych, takich jak aktywność przeciwbakteryjna (zwłaszcza na bakterie Gram-dodatnie). Ponadto salinomycyna wspomaga apoptozę niektórych komórek nowotworowych oraz niezwykle silnie powstrzymuje rozwój pasożytniczych pierwotniaków z rodzaju Coccidia wywołujących kokcydiozę. Sól sodowa salinomycyny znajduje zastosowanie jako antybiotykowy stymulator wzrostu i kokcydiostatyk w przemysłowej hodowli bydła i drobiu (np. preparaty SACOX-60 i Bio-Cox-60).

Działanie cytostatyczne

Salinomycyna jest potencjalnym lekiem przeciwnowotworowym. Niektóre prace sugerują preferencyjne działanie salinomycyny w stosunku do nowotworowych komórek macierzystych, które w koncepcji patogenezy nowotworu związanej z istnieniem macierzystych pełnią kluczową rolę w powstawaniu choroby nowotworowej. Przypuszczalnym mechanizmem działania przeciwnowotworowego jest aktywność jako jonofor potasu, ale prawdopodobnie również aktywacja alternatywnej drogi apoptozy, zwiększenie podatności DNA na uszkodzenia i hamowanie szlaku Wnt.

Przeprowadzenie salinomycyny w niektóre pochodne (amidy i estry z hydroksybenzotriazolem) prowadzi do podwyższenia aktywności antynowotworowej.

Zgodnie ze stanem wiedzy z roku 2013, konieczna była dalsza ocena farmakokinetyki i farmakodynamiki leku, a także ocena toksyczności, szczególnie neurotoksyczności i toksyczności długoterminowej.

Przypisy

  1. ↑ Salinomycin, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 3085092 [dostęp 2026-08-01] (ang.).
  2. ↑ Potassium iodide [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 2 lipca 2026, numer katalogowy: 221945 [dostęp 2026-08-01].
  3. ↑ Yukio Miyazaki i inni, Salinomycin, a new polyether antibiotic., „The Journal of Antibiotics”, 27 (11), 1974, s. 814–821, DOI: 10.7164/antibiotics.27.814, PMID: 4452657 [dostęp 2026-08-01] (ang.).
  4. ↑ Mitsuaki Mitani, Tadashi Yamanishi, Yukio Miyazaki, Salinomycin: A new monovalent cation ionophore, „Biochemical and Biophysical Research Communications”, 66 (4), 1975, s. 1231–1236, DOI: 10.1016/0006-291X(75)90490-8, PMID: 1191289 [dostęp 2026-08-01] (ang.).
  5. 1 2 3 Shuang Zhou i inni, Salinomycin: A Novel Anti-Cancer Agent with Known Anti-Coccidial Activities, „Current Medicinal Chemistry”, 20 (33), 2013, s. 4095–4101, DOI: 10.2174/15672050113109990199, PMID: 23931281, PMCID: PMC4102832 [dostęp 2026-08-01] (ang.).
  6. ↑ Adam Huczyński, Polyether ionophores—promising bioactive molecules for cancer therapy, „Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters”, 22 (23), 2012, s. 7002–7010, DOI: 10.1016/j.bmcl.2012.09.046, PMID: 23063400 [dostęp 2026-08-01] (ang.).
  7. ↑ Cord Naujokat, Roman Steinhart, Salinomycin as a Drug for Targeting Human Cancer Stem Cells, „Journal of Biomedicine and Biotechnology”, 2012, 2012, s. 1–17, DOI: 10.1155/2012/950658, PMID: 23251084, PMCID: PMC3516046 [dostęp 2026-08-01] (ang.).
  8. ↑ Adam Huczyński i inni, Antiproliferative activity of salinomycin and its derivatives, „Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters”, 22 (23), 2012, s. 7146–7150, DOI: 10.1016/j.bmcl.2012.09.068, 10.1016/j.bmcl.2012.09.068 [dostęp 2026-08-01] (ang.).

Linki zewnętrzne

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.