Sieroszewice

Sieroszewice
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

ostrowski

Gmina

Sieroszewice

Liczba ludności (2011)

1292

Strefa numeracyjna

62

Kod pocztowy

63-405

Tablice rejestracyjne

POS

SIMC

0208404

Położenie na mapie gminy Sieroszewice
Mapa konturowa gminy Sieroszewice, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sieroszewice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Sieroszewice”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Sieroszewice”
Położenie na mapie powiatu ostrowskiego
Mapa konturowa powiatu ostrowskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Sieroszewice”
Ziemia51°38′06″N 17°57′38″E/51,635000 17,960556
Informacje w Wikipodróżach

Sieroszewice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sieroszewice, w Kaliskiem, ok. 11 km na wschód od Ostrowa Wielkopolskiego.

Siedziba władz gminy wiejskiej Sieroszewice.

Przynależność administracyjna

Okres Jednostka administracyjna
Województwo Powiat Gmina
(w 1889) odolanowski
1975–1998 kaliskie Sieroszewice
1999– wielkopolskie ostrowski

Historia

Wzmiankowane w 1136 ako Vzorovici – własność arcybiskupów gnieźnieńskich.

Od 1441 wieś była w posiadaniu osiadłej szlachty.

Sieroszewice od końca XVI do początku XVII wieku były własnością Sieroszewskich herbu Nabram.

W XVIII wieku miał tu stać pałac biskupi, do czasu zburzenia go przez konfederatów barskich.

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego wydanego w 1889 wieś liczyła 99 mieszkańców, a obszar dworski 164 mieszkańców, jego włodarzem był Paweł Skórzewski herbu Drogosław z Rososzycy. W miejscowości znajdowała się także osada wiejska z folwarkiem Sieroszewiczki, założona około 1822 roku przez dziedzica Sieroszewic Aleksandra Kosseckiego z liczbą 477 mieszkańców.

W 1901 w Sieroszewicach znaleziono na polu skarb, zawierający około 200 monet m.in. arabskich, czeskich i niemieckich.

W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Sieroszewice.

Zabytki

Części wsi

Komunikacja publiczna

Dojazd autobusami MZK Ostrów Wielkopolski, linie podmiejskie nr 2, 6, 18.

Od 1 stycznia 2024 komunikacja gminna - przetarg wygrała firma Euromatpol.

Linia komunikacyjna 416: Dębicze - Grabów nad Prosną - Sieroszewice - Ostrów Wielkopolski

Linia komunikacyjna 460: Ostrów Wielkopolski - Sieroszewice - Namysłaki - Strzyżew - Ostrów Wielkopolski

Linia komunikacyjna 461: Grabów nad Prosną - Biernacice - Psary - Ostrów Wielkopolski

Linia komunikacyjna 462: Ostrów Wielkopolski - Latowice - Wielowieś - Biernacice

Linia komunikacyjna 463: Zamość - Ołobok - Bilczew - Ostrów Wielkopolski

Linia komunikacyjna 464: Ostrów Wielkopolski - Sieroszewice - Wielowieś - Biernacice

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wieś Sieroszewice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2018-09-20], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1167 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 122479.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X, dir.icm.edu.pl, 1889 [dostęp 2017-10-18].
  5. ↑ Zabytki - Gmina Sieroszewice [online], www.sieroszewice.pl [dostęp 2017-10-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-20] (pol.).
  6. ↑ Ostrów Wielkopolski - dzieje miasta i regionu, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1990, s. 68, ISBN 83-210-0851-8.
  7. ↑ Walory turystyczne - Gmina Sieroszewice [online], www.sieroszewice.pl [dostęp 2017-10-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-20] (pol.).
  8. 1 2 Program Ochrony Środowiska dla gminy Sieroszewice na lata 2004-2007 z perspektywą na lata 2008-2011, Sieroszewice 2004.
  9. ↑ Dawne budownictwo folwarczne. Majątki wielkopolskie. Tom III, Powiat ostrowski, Stanisław Małyszko, 1996
  10. ↑ Ogień zniszczył zabytkowy pałacyk. Strażacy walczyli z nim kilkanaście godzin [online] [dostęp 2017-10-19].

Linki zewnętrzne