| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb[WO4] (wolframian ołowiu) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Przełam |
muszlowy, nieregularny/nierówny |
| Łupliwość |
niewyraźna, brak |
| Pokrój kryształu |
tabularny, dwupiramidalny, wrzecionowaty, słupkowy |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Topliwość |
1123°C |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
7,9–8,2 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona, szara, żółtawa, brunatna, zielona (rzadko) |
| Rysa |
biała, kremowa |
| Połysk |
tłusty, półdiamentowy |
| Współczynnik załamania |
2,19–2,27 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,080–0,090 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.GA.05 |
Stolzyt – minerał z grupy wolframianów. Został opisany po raz pierwszy w 1845 w górach Rudawach w Czechach i nazwany na cześć Josepha Alexi Stolza.
Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Wykształca kryształy wrzecionowate, słupkowe, skrzywione lub skręcone. Występuje w skupieniach zbitych. Jest minerałem kruchym, przezroczystym bądź półprzezroczystym. Posiada tłusty lub półdiamentowy połysk oraz białą rysę.
Występuje w strefie utleniania kruszców ołowiu w obecności wolframu. Towarzyszą mu kwarc, piromorfit, wulfenit, szelit, mimetyt, cerusyt, raspit, fluoryt, ferberyt, skorodyt i hübneryt.
Miejsce występowania