Suchanino (dawniej: Zochanino, Zochanike, Suchanke, Zianke, Zichanke, Cyganki, Cygańska Góra, kaszub.Cëgónczi lub też Cëganczi, niem.Zigankenberg) – część miasta Gdańska, a także jego mieszkaniowa i administracyjna dzielnica, położona na zachód od Śródmieścia.
Nazwa
28 marca 1949 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Suchanino, określając drugi przypadek jako Suchanina, a przymiotnik – suchaniński.
Suchanino na mapie z 1912Suchanino (bloki na szczycie), widok z południa
Położenie
Suchanino we współczesnych granicach Gdańska położone jest centralnie pod względem geograficznym. Graniczy z dzielnicami:
Pierwsza wzmianka o wsi Zochanino alias Zochanike pochodzi z 9 grudnia 1344 roku, kiedy to została zawarta umowa z zasadźcą Lorenzem. Do wsi przynależało 13,5 łanów ziemi oczynszowanej na 3 wiardunki z jednego łana rocznie. Sam Lorenz otrzymał jako wolniznę 1,5 łanu ziemi oraz dziedziczny tytuł sołtysa. Ponadto dzierżawcy byli zobowiązani do płacenia dziesięciny biskupiej. Centrum wsi zlokalizowane było w rejonie stawu u zbiegu dzisiejszej ulicy Wyczółkowskiego i Powstańców Warszawskich. W 1380 roku wieś sołecka wraz z folwarkiem Zakonu weszła w skład patrymonium Młodego Miasta. W 1457 roku, już po rozbiórce i likwidacji Młodego Miasta, Suchanino zostało podporządkowane radzie Głównego Miasta. W lutym 1461 roku wieś została spalona przez zaciężnych krzyżackich z Pucka. W przyszłości wieś będzie jeszcze niszczona w wyniku działań wojennych w 1586, 1656, 1734, 1807 i 1813 roku. Ze względu na swoje położenie z terenów Suchanina wielokrotnie prowadzono działania oblężnicze Gdańska (1734, 1807 oraz 1813 r.).
Außenkommando Ziegelei Zigankenberg, komand zewnętrznych obozu koncentracyjnego Stutthof (KL) w latach 1939–1945.
Zabudowa
Większość zabudowy to wysokie budynki wielorodzinne – bloki z prefabrykatów, powstałe w latach 70. XX wieku. Poza tym na obszarze Suchanina znajdują się m.in. domki jednorodzinne.
12Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości. M.P. z1949r. Nr17,poz.225 (ISAP).
↑EdmundE.CieślakEdmundE., Druga elekcja Stanisława Leszczyńskiego, oblężenie Gdańska w 1734 r., [w:] AleksanderA.Pawluk (red.), Historia Gdańska, t. 3/1, Gdańsk 1993, s. 518–535, ISBN83-215-3251-9.
↑WładysławW.ZajewskiWładysławW., Oblężenie i kapitulacja Gdańska w 1807 r., [w:] AleksanderA.Pawluk (red.), Historia Gdańska, 1993, s. 103–117, ISBN83-215-3257-7.
↑WładysławW.ZajewskiWładysławW., Rok 1812 i oblężenie Gdańska w 1813 r., [w:] AleksanderA.Pawluk (red.), Historia Gdańska, t. 3/2, 1993, s. 173–187, ISBN83-215-3257-7.