Obsada serialu podczas wizyty w Białym Domu (2023) | |
| Gatunek | |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język |
angielski |
| Twórcy | |
| Główne role |
Jason Sudeikis |
| Liczba odcinków |
44 |
| Liczba serii |
4 |
| Produkcja | |
| Produkcja wykonawcza |
Bill Lawrence |
| Wytwórnia |
Doozer Productions |
| Czas trwania odcinka |
29–75 minut |
| Pierwsza emisja | |
| Stacja telewizyjna | |
| Pierwsza emisja |
od 14 sierpnia 2020 |
| Strona internetowa | |
Ted Lasso – amerykański serial telewizyjny łączący komedię i dramat, emitowany w serwisie Apple TV+ w latach 2020–2023 i ponownie od 2026. Serial stworzyli Jason Sudeikis, Bill Lawrence, Joe Kelly i Brendan Hunt. Punktem wyjścia była postać, którą Sudeikis zagrał wcześniej w materiałach promocyjnych NBC Sports, reklamujących transmisje Premier League. Tytułowy bohater to amerykański trener futbolu amerykańskiego grany przez Sudeikisa. Zostaje menedżerem fikcyjnego angielskiego klubu piłkarskiego AFC Richmond, choć nie ma doświadczenia w piłce nożnej.
Serial liczy cztery sezony i 44 odcinki. Twórcy planowali pierwotnie trzysezonową historię, która kończy się odejściem Teda z klubu. W czwartym sezonie Lasso wraca do Richmond, by trenować drużynę kobiecą. Zdjęcia kręcono głównie w Londynie, m.in. w dzielnicy Richmond i na stadionie Selhurst Park. Od trzeciego sezonu w serialu wykorzystuje się na licencji logotypy, stroje klubowe i trofeum Premier League.
Pierwszy sezon otrzymał 20 nominacji do nagrody Emmy i zdobył m.in. nagrodę dla najlepszego serialu komediowego. Tę samą nagrodę serial otrzymał również za drugi sezon. Za pierwszy sezon Sudeikis został też nagrodzony Złotym Globem. W weekend premiery serial był najchętniej oglądanym programem Apple TV w kilku krajach. W serwisie Rotten Tomatoes najwyższy odsetek pozytywnych recenzji uzyskał drugi sezon, a najniższy trzeci.
Tytułowy bohater, amerykański trener futbolu amerykańskiego Ted Lasso, zostaje zatrudniony jako menedżer angielskiej drużyny piłkarskiej, choć nie ma żadnego doświadczenia w piłce nożnej. Braki w wiedzy nadrabia optymizmem i determinacją. Zatrudnia go AFC Richmond, fikcyjny, zmagający się z problemami klub Premier League. Właścicielka klubu Rebecca Welton przejęła go od niewiernego męża w wyniku rozwodu. Zatrudnia Lasso w nadziei, że jego brak doświadczenia doprowadzi drużynę do upadku.

Lasso, który nie wie, że jest pionkiem w grze Welton, stopniowo zjednuje sobie piłkarzy, kibiców i samą właścicielkę. Sezon kończy się spadkiem AFC Richmond z Premier League. Welton i Lasso postanawiają powalczyć o sukces w kolejnym sezonie.
Po siedmiu remisach z rzędu klub zatrudnia psycholożkę sportową. Do drużyny wraca Jamie Tartt, a Sam Obisanya protestuje przeciwko sponsorowi klubu, liniom lotniczym Dubai Air. Rebecca przeżywa śmierć ojca. Richmond przegrywa z Manchesterem City półfinał Pucharu Anglii na Wembley. W ostatnim meczu sezonu walczy o awans, a Ted mierzy się ze skutkami publikacji artykułu dziennikarza Trenta Crimma. Pod koniec sezonu Nate, asystent trenera, przechodzi do rywalizującego klubu West Ham United..
Media przewidują, że AFC Richmond zajmie ostatnie miejsce w Premier League. Nate pracuje w West Ham United dla Ruperta, byłego męża Rebecki, a Roy Kent dołącza do Bearda jako asystent trenera. Keeley prowadzi własną agencję PR. Do drużyny dołącza gwiazdor Zava i Richmond notuje serię zwycięstw. Po porażce z West Hamem zespół wpada w kryzys, a Zava kończy karierę. Drużyna jedzie do Amsterdamu na mecz towarzyski.
Przed ostatnim meczem sezonu Ted informuje Rebeccę, że odchodzi z klubu. AFC Richmond pokonuje West Ham, ale kończy rozgrywki na drugim miejscu, za Manchesterem City. Lasso wraca do Kansas City, by być z synem. Rebecca zachowuje klub, ale sprzedaje kibicom 49% udziałów. Dzięki wsparciu finansowemu Rebecki Keeley wznawia działalność swojej agencji i proponuje utworzenie drużyny kobiecej AFC Richmond. Beard zostaje w Anglii i żeni się z Jane. Funkcję menedżera przejmuje Roy Kent, a asystują mu Beard i Nate. Książka Trenta Crimma o klubie, pierwotnie zatytułowana The Lasso Way, ukazuje się jako The Richmond Way.
Kilka lat po odejściu z Richmond Lasso mieszka w Kansas City. Odwiedzają go tam Rebecca, Keeley i Higgins, by namówić go do powrotu do Londynu. Lasso obejmuje drużynę kobiecą AFC Richmond, nazywaną Lady Greyhounds, która występuje w drugiej klasie rozgrywkowej. Udziałowcy klubu mają wątpliwości co do utworzenia drużyny kobiecej, a sztab szkoleniowy uzupełnia skład poprzez otwarte testy dla zawodniczek. Zawodniczki zżywają się ze sobą podczas quizu w pubie. Spotkanie kończy się bójką z grupą mężczyzn, po której zawodniczki spędzają noc w areszcie. Ted zawiesza na jeden mecz asystentkę trenera Alice Chilton, skonfliktowaną z częścią drużyny.

W trzecim sezonie stałą obsadę obok Jasona Sudeikisa tworzyli Hannah Waddingham, Brendan Hunt, Jeremy Swift, Juno Temple, Brett Goldstein, Phil Dunster i Nick Mohammed.

Jason Sudeikis po raz pierwszy zagrał Teda Lasso w serii materiałów promocyjnych NBC Sports, reklamujących transmisje Premier League w tej stacji. Brendan Hunt wspominał, że jego pierwsza wizyta w Londynie trwała trzy dni i była związana z kręceniem reklamy dla NBC..
Koncepcję serialu opracowali Sudeikis, Bill Lawrence, Joe Kelly i Brendan Hunt. Serial jest koprodukcją Warner Bros. Television i Universal Television. Według „The Hollywood Reporter” Warner zachował prawa do emisji serialu w telewizji linearnej.
Część twórców występuje także przed kamerą. Hunt gra trenera Bearda, a Brett Goldstein, odtwórca roli Roya Kenta, współtworzył scenariusz. Obaj są również producentami wykonawczymi.

W sierpniu 2020, po udanym starcie, Apple zamówiło drugi sezon liczący 10 odcinków. Według „Backstage” stało się to pięć dni po premierze pierwszego sezonu. Później Apple przekazało serwisowi Collider, że drugi sezon będzie liczył 12 odcinków, bo wymagała tego fabuła.
28 października 2020, jeszcze przed rozpoczęciem zdjęć do drugiego sezonu, Apple zamówiło trzeci. Lawrence zapowiadał, że kolejne sezony nie będą uwzględniać pandemii COVID-19, by serial pozostał rozrywką eskapistyczną.
Według „The Hollywood Reporter” przed trzecim sezonem aktorzy i scenarzyści renegocjowali kontrakty z Warner Bros. Television i uzyskali znaczne podwyżki. Zespół scenarzystów rozpoczął pracę 13 września 2021.
Sudeikis mówił o zaplanowanym trzysezonowym łuku fabularnym. W 2022 Goldstein potwierdził, że trzeci sezon jest pisany jako ostatni. Hunt zastrzegał natomiast, że nie może z pewnością powiedzieć, czy będzie to ostatnia seria. Według serwisu Today w marcu 2023 Sudeikis powiedział „Deadline”, że trzeci sezon zamyka historię, którą twórcy chcieli opowiedzieć.
W styczniu 2026 Apple poinformowało, że trwają zdjęcia do czwartego sezonu, a jego premiera nastąpi latem 2026.
Obsadę dobierała brytyjska reżyserka castingu Theo Park, ale ostateczne decyzje należały do Sudeikisa. Według Park twórcy chcieli, by drużyna odzwierciedlała międzynarodowe składy prawdziwych klubów Premier League. Dlatego pochodzenie większości postaci drugoplanowych nie było z góry określone w scenariuszu.
Kilka postaci zmieniono po wyborze aktorów:
Aktorzy grający piłkarzy musieli podczas przesłuchań zaprezentować umiejętności piłkarskie. Nick Mohammed początkowo brał udział w przesłuchaniach do roli Leslie’ego Higginsa, którą ostatecznie otrzymał Jeremy Swift. Nie chciał jednak zgłosić się do roli Nathana, bo kończył pracę nad własnym sitcomem Intelligence. Zgodził się dopiero po naleganiach twórców.
Przed czwartym sezonem rolę Henry’ego, syna Teda, przejął od Gusa Turnera Grant Feely. Zmiana wynikała z tego, że w nowym sezonie Henry, dotąd pokazywany głównie podczas rozmów wideo z ojcem, miał odgrywać większą rolę w fabule i grać w piłkę nożną. Według Feely’ego Sudeikisowi zdarzało się przepisywać sceny tuż przed zdjęciami, a na planie wiele improwizowano.
W październiku 2021 Premier League zawarła z producentami serialu umowę licencyjną o wartości 680 tys. dolarów. Umowa pozwalała wykorzystywać archiwalne nagrania, logotypy, stroje klubowe i trofeum ligi. Według „Front Office Sports”, powołującego się na „The Athletic”, przedstawiciele ligi początkowo sceptycznie podchodzili do współpracy. Derek Aframe z agencji marketingowej Octagon ocenił w rozmowie ze Sportico, że umowa pomoże lidze dotrzeć do nowych widzów, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych. Popularność serialu uznał za jeden z czynników wzrostu oglądalności transmisji Premier League w NBC wśród amerykańskich widzów.
Goldstein deklarował, że postać Roya Kenta nie jest na nikim wzorowana. Phil Dunster wymieniał wielu piłkarzy, którzy wpłynęli na jego interpretację Jamiego Tartta, w tym Davida Beckhama, Érica Cantonę i Jacka Grealisha. Zaznaczał jednak, że nie chciał wiązać postaci z jedną osobą. Według Dunstera ważną cechą Jamiego jest chęć dorównania Cristiano Ronaldo.
Losy tytułowego bohatera porównywano z historią Terry’ego Smitha, amerykańskiego trenera futbolu amerykańskiego, który kupił angielski klub Chester City i sam objął funkcję menedżera. Na Smitha powoływał się w wywiadzie również Hunt. Serwis Screen Rant zaznaczył jednak, że poza wspólnym rodowodem z futbolu amerykańskiego historia i osobowość Teda nie mają ze Smithem związku.

Serial kręcono w Londynie i w Hayes. Zdjęcia do drugiego sezonu rozpoczęto w Londynie kilka dni po tym, jak Sudeikis otrzymał Złoty Glob. Odcinek Sunflowers trzeciego sezonu nakręcono w Amsterdamie.
Według „Luxury London” wykorzystano następujące lokacje:
Sceny we wnętrzu mieszkania Teda kręcono w studiu West London Film Studios. Zdjęcia realizowano również w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, Richmond Theatre i Rivoli Ballroom.
Doradcą piłkarskim produkcji był były reprezentant Anglii Chris Powell. Prowadził obozy treningowe dla aktorów, a sceny stałych fragmentów gry miały zaplanowaną choreografię i wymagały wielu dubli. Według Goldsteina większość piłkarzy drużyny stanowili zawodnicy półprofesjonalni, a aktorów z głównej obsady w razie potrzeby zastępowali dublerzy. Murawy nie wolno było niszczyć, dlatego Zach Braff, reżyser odcinka Biscuits, skonstruował z dwoma członkami ekipy lekki wózek kamerowy na dużych kołach. Umożliwił on dynamiczne ujęcia w biegu.
W jednym z odcinków AFC Richmond gra z Chelsea na Stamford Bridge. Twórcy zmienili na ekranie treść baneru upamiętniającego zmarłego w 2018 piłkarza i trenera Chelsea Raya Wilkinsa: imię „Ray” zastąpiono imieniem „Roy”, nawiązując do Roya Kenta, fikcyjnego byłego zawodnika Chelsea.
Chelsea Supporters’ Trust zwrócił uwagę, że baner sfinansowali kibice, a wielu z nich uznało zmianę za brak szacunku. Współwłaściciel klubu Todd Boehly oświadczył, że klub nie miał wpływu na te ustalenia, a umowę z Apple zawarto w pierwszym kwartale 2022. Przeprosił też kibiców i rodzinę Wilkinsa.
Pierwszy sezon miał premierę 14 sierpnia 2020. Tego dnia udostępniono trzy pierwsze odcinki, a kolejne co tydzień do 2 października 2020. Kolejne sezony emitowano w następujących terminach:
Według stanu na 2 października 2026 serwisy agregujące recenzje notowały następujące wyniki:
| Sezon | Rotten Tomatoes (odsetek pozytywnych recenzji) | Metacritic (średnia ważona) |
|---|---|---|
| 1 | 92% (74 recenzje) | 71 (21 recenzji) |
| 2 | 98% (125 recenzji) | 85 (35 recenzji) |
| 3 | 80% (209 recenzji) | 73 (31 recenzji) |
| 4 | 89% (153 recenzje) | 62 (30 recenzji) |
W weekend premiery serial był najchętniej oglądanym programem Apple TV+ w kilku krajach, w tym w USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech i Francji. W październiku 2020 Apple określiło go jako swoją najpopularniejszą komedię i podało, że oglądalność wzrosła od premiery o ponad 600%. Według „The Hollywood Reporter” drugi sezon zadebiutował z sześciokrotnie większą widownią niż pierwszy. Apple nie publikuje jednak tradycyjnych danych o oglądalności.

Brytyjska organizacja turystyczna VisitBritain promuje miejsca zdjęć do serialu w dzielnicy Richmond upon Thames. Wymienia wśród nich m.in. Paved Court, gdzie działa oficjalny sklep z gadżetami związanymi z serialem, oraz pub The Prince’s Head, który zagrał Crown & Anchor. Według VisitBritain po miejscach zdjęć w Richmond organizowane są wycieczki piesze i rowerowe, a Crystal Palace oferuje prywatne zwiedzanie lokacji zdjęciowych na stadionie Selhurst Park.
Pierwszy sezon otrzymał 20 nominacji do nagrody Emmy.
Nominacje aktorskie otrzymali:
Na 73. ceremonii, 19 września 2021 w Los Angeles, serial zdobył cztery statuetki:
W kategoriach scenariusza i reżyserii przegrał z serialem Hacks. Według „Deadline” serial otrzymał w 2021 łącznie siedem nagród Emmy. Nagrodę dla najlepszego serialu komediowego zdobył również za drugi sezon.
Za pierwszy sezon serial otrzymał także:
Łącznie serial zdobył dwa Złote Globy oraz Nagrodę Peabody'ego.
Historię powstania serialu opisał Jeremy Egner w książce Believe: The Untold Story Behind Ted Lasso, the Show That Kicked Its Way into Our Hearts, wydanej po raz pierwszy 12 listopada 2024. Jej polski przekład, Ted Lasso. Nieopowiedziana historia serialu, który podbił nasze serca, w tłumaczeniu Radosława Chmiela, wydało w 2025 Wydawnictwo Otwarte.