| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki |
Thea Leitner (ur. 2 czerwca 1921 w Wiedniu, zm. 9 sierpnia 2016[potrzebny przypis]) – austriacka pisarka i dziennikarka mieszkająca w Wiedniu, przedstawicielka tzw. literatury faktu oraz literatury dla dzieci i młodzieży.
Po zdaniu matury i odbyciu obowiązkowego w ówczesnej III Rzeszy rocznego okresu tzw. służby pracy (niem. Arbeitsdienst) rozpoczęła studia malarstwa, historii sztuki oraz języków obcych. Początkowo pracowała tylko jako dziennikarka, jednak bardzo szybko zaangażowała się również w działalność pisarską. W roku 1941 zdała egzamin na tłumacza ustnego języka francuskiego na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Wiosną 1942 roku wyszła za mąż za swojego przyjaciela z lat szkolnych, Willego. W roku 1944 na świat przyszła ich córka Verena. Po powrocie męża z amerykańskiej niewoli doszło do rozpadu małżeństwa i rozwodu. Małżonkowie nie potrafili znaleźć wspólnego języka, zwłaszcza że ceniąca sobie niezależność Thea pracowała zawodowo, czemu jej mąż był zdecydowanie przeciwny. Po rozwodzie, w roku 1950, wyszła za mąż za Sebastiana Leitnera – prawnika, późniejszego publicystę i twórcę teorii fiszek, z którym żyła aż do jego śmierci w roku 1989.
Jej działalność publicystyczna na łamach prasy austriackiej sięga lat 40 XX wieku. Pracowała początkowo dla „Welt am Abend”, „Neues Österreich” i „Weltpresse”. Była zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Neue Zeitung”, a następnie publikowała serie artykułów poruszających tematy społeczno-polityczne w dzienniku „Kurier”, gdzie zasłynęła między innymi dzięki swoim cyklom esejów „Frau sein in Österreich” oraz „Die Frau über 40", w których koncentrowała się na problemach kobiet żyjących w Austrii.
Thea Leitner jest autorką licznych książek dla dzieci i młodzieży. Jej pierwszy bestseller należał jednak do tzw. literatury faktu. Była to książka „Habsburgs verkaufte Töchter”, która sprzedała się w nakładzie 50 000 egzemplarzy i za którą otrzymała prestiżową nagrodę literacką „Das Goldene Buch”, przyznawaną przez Główne Zrzeszenie Austriackiego Rynku Księgarskiego (niem. Hauptverband des österreichischen Buchhandels). W roku 2002 prezydent federalny Austrii w uznaniu dotychczasowego dorobku publicystycznego i pisarskiego nadał jej tytuł profesora zwyczajowego. W maju 2003 roku przyznano jej Srebrną Odznakę Honorową za Zasługi dla Kraju Związkowego Wiedeń (niem. Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um das Land Wien).
Tematyka jej książek z zakresu literatury faktu oscyluje głównie wokół losów kobiet ze znanych arystokratycznych rodzin europejskich (np. rodziny Habsburgów). Wydała również trzy pozycje autobiograficzne.