Tim Carter (muzyk)

Tim Carter

Tim Carter na koncercie Kasabian (2014)
Data i miejsce urodzenia	17 maja 1971 San Francisco
Instrumenty	klarnet, perkusja, gitara, gitara basowa, organy, keyboard
Gatunki	indie rock, rock alternatywny, new rave, neo-psychodelia, alternative dance, free jazz, neo soul, funk
Zawód	muzyk, tekściarz, inżynier dźwięku, producent muzyczny
Wydawnictwo	Columbia, Sony, RCA
Powiązania	Eddie Gale(inne języki), Gretchen Lieberum(inne języki), The Rondo Brothers(inne języki), Dan The Automator(inne języki), Anaïs Croze, Miles Kane, Sergio Pizzorno
Zespoły
Supersauce, Amberslam, Five Point Plan(inne języki), The Uptones(inne języki), Kasabian (od 2021)
Multimedia w Wikimedia Commons

Tim Carter (ur. 17 maja 1971 w San Francisco) – amerykański multiinstrumentalista, autor tekstów piosenek, inżynier dźwięku i producent muzyczny, od 2021 roku gitarzysta brytyjskiego zespołu indierockowego Kasabian.

Życiorys

Studiował muzykę na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Cruz, a zanim zaczął grać na gitarze w zespole Kasabian był m.in. klarnecistą i perkusistą.

Grał na perkusji w funkowym zespole Supersauce, istniejącym w latach 1993–1998, a 18 czerwca 1995 roku wystąpił jako członek freejazzowej grupy Quiet Times / Inner Peace Orchestra z Eddiem Galem(inne języki) na koncercie w Mckenna Theatre w San Francisco, grając na perkusji. Koncert ten został zarejestrowany na wydanym w tym samym roku albumie Inner Peace Suite.

Grał następnie w różnych zespołach. Będąc perkusistą i wokalistą założonego w Concord zespołu rockowego Amberslam w 1999 roku wydał album o tym samym tytule. Był także perkusistą pochodzącego z San Francisco zespołu neosoulowego Five Point Plan(inne języki), z którym wydał dwie płyty: w 1999 roku Five Point Plan, a w 2002 roku Rare.

Z jazzową piosenkarką Gretchen Lieberum(inne języki) wystąpił jako perkusista w dwóch utworach albumu Brand New Morning wydanego w 2002 roku. Z założonym w 2004 roku w San Francisco hiphopowym duetem The Rondo Brothers(inne języki) współpracował nad ich dwoma albumami studyjnymi. Dla albumu No Time Left on Earth z 2004 roku wykonał partie na gitarze basowej, gitarze elektrycznej i gitarze hawajskiej, a także był współautorem tekstów piosenek. W albumie Seven Minutes To Midnight z 2007 roku napisał tekst do piosenki „El Corazon”, dla której nagrał także partię perkusyjną i pianina elektrycznego, a w dwóch innych utworach także zagrał na gitarze. Z Jimem Greerem współpracował nad popową płytą Big Bad Beautiful Dreams wydaną w 2007 roku, wykonując do części utworów partie na gitarę elektryczną i perkusję.

Pracował także jako producent muzyczny i asystent Dana The Automatora(inne języki). Wraz z mim współpracował m.in. z francuską piosenkarką Anaïs Croze w studiu The Glue Factory w San Francisco nad albumem The Love Album(inne języki) wydanym w 2008 roku, gdzie wykonał partie na wielu instrumentach, w tym na gitarze, perkusji czy organach. Działali także wspólnie jako współproducenci czterech utworów indierockowego albumu Milesa Kane'a Colour Of The Trap(inne języki), wydanego w 2011 roku.

Carter nagrał jako perkusista cztery utwory do wydanego w 2011 roku albumu East Bay Orbits zespołu The Uptones(inne języki), a dla rockowej grupy The Kin partie perkusyjne i gitarowe do dwóch utworów na wydaną w tym samym roku płytę Rondo Sessions Vol. I. Z grupą Dredg nagrał dodatkowe partie basu, gitary, keyboardu i perkusji do wydanego również w 2011 roku albumu Chuckles And Mr. Squeezy(inne języki).

Brał udział nagraniach dla projektu Loose Tapestries(inne języki), w ramach którego 21 kwietnia 2012 roku z okazji Record Store Day(inne języki) wydano limitowany album The Luxury Comedy Tapes, a w czerwcu 2016 roku N.H.S.. Współpracował z indiepopową grupą Pillowfight nad tytułowym albumem wydanym w 2013 roku. Z Angelo Moore’em(inne języki) i The Brand New Step nagrał wydany w 2013 roku album Sacrifice, występując jako perkusista.

W 2013 roku dołączył do brytyjskiego zespołu indierockowego Kasabian jako gitarzysta koncertowy, występując po raz pierwszy z zespołem 6 marca 2013 roku na koncercie Russella Branda Give It Up for Comic Relief. Współpracował już wcześniej z zespołem jako producent muzyczny i asystent Dana The Automatora, który był współproducentem albumów West Ryder Pauper Lunatic Asylum (2009) i Velociraptor! (2011), a sam Carter także nagrał do nich dodatkowe partie na gitarę, instrumenty klawiszowe i perkusję. Współpracował też nad produkcją kolejnych dwóch albumów zespołu: wydaną w 2014 roku płytą 48:13 (gitara, perkusja, inżynieria dźwięku i dodatkowe programowanie perkusji) i w 2017 roku For Crying Out Loud(inne języki) (gitara, organy, perkusja i dodatkowe programowanie).

Z Sergiem Pizzorno z zespołu Kasabian współpracował nad jego solowym albumem The S.L.P. wydanym w 2019 roku, będąc jego współproducentem, wokalistą wspierającym oraz nagrywając partie gitarowe i basowe.

Po odejściu Toma Meighana z Kasabian, w 2021 roku zatrudniono go na stałe do zespołu. W zespole zaczął grę za gitarze i keyboardzie, a także został wokalistą wspierającym. Nagrał z grupą kolejne albumy studyjne: w 2022 roku The Alchemist's Euphoria(inne języki) oraz dwa lata później Happenings(inne języki). W 2026 roku wraz z zespołem opublikował album Act III(inne języki).

Mieszka w Leicesterze.

Dyskografia

Kasabian

 Osobny artykuł: Dyskografia Kasabian.

• West Ryder Pauper Lunatic Asylum (2009)
• Velociraptor! (2011)
• 48:13 (2014)
• For Crying Out Loud(inne języki) (2017)
• The Alchemist's Euphoria(inne języki) (2022)
• Happenings(inne języki) (2024)
• Act III(inne języki) (2026)

Przypisy