Vevey

Vevey
Ilustracja
Widok na Vevey
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Szwajcaria

Kanton

 Vaud

Okręg

Riviera-Pays-d’Enhaut

BFS Nummer

5890

Zarządzający

Laurent Ballif↗, Elina Leimgruber↗

Powierzchnia

2,40 km²

Wysokość

383 m n.p.m.

Populacja (31.12.2021)

 

• liczba ludności

19 738

• gęstość

8224 os./km²

Nr kierunkowy

021

Kod pocztowy

1800

Tablice rejestracyjne

VD

Plan Vevey
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa konturowa Szwajcarii, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Vevey”
Ziemia46°28′N 6°51′E/46,466667 6,850000
Strona internetowa

Vevey (hist. Vivis) – miasto i gmina (commune) o charakterze turystyczno-wypoczynkowym w zachodniej Szwajcarii, w kantonie Vaud, siedziba administracyjna okręgu (district) Riviera-Pays-d’Enhaut. Leży nad Jeziorem Genewskim.

Od 27 stycznia 1915 r. do końca I wojny światowej działał w Vevey Szwajcarski Komitet Generalny Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce (fr. Comité Général de Suisse pour les Victimes de la Guerre en Pologne), założony kilkanaście dni wcześniej w Lozannie m.in. przez Ignacego Jana Paderewskiego i Henryka Sienkiewicza

Vevey jest głównym ośrodkiem regionu winiarskiego Lavaux. Słynie też z jednego z większych świąt winobrania na świecie Fête des Vignerons, organizowanego cztery razy w ciągu stulecia oraz festiwalu filmów komediowych Festival Images.

Historia

Widok na Vevey w 1839, malowidło na mice, artysta nieznany

Już XX w. p.n.e. na terenie Vevey powstała osada palafitowa, wzniesiona na drewnianych palach ponad taflą jeziora (we współczesnej architekturze określana mianem konstrukcji typu pilotis).

W czasach starożytnego Rzymu powstała miejscowość o nazwie Vibiscum. Vevey jest jednym z etapów Via Francigena – szlaku pielgrzymkowego prowadzącego do Rzymu. Z tego powodu zostało wspomniane przez Sigeryka, arcybiskupa Canterbury w 990 r., jako LIII Vivaec (numer przystanku na drodze pielgrzymki licząc od wyjścia z Rzymu).

W epoce feudalnej Vevey podlegało kapitule katedralnej Lozanny, a później Blonay. Następnie reżim berneński ustanowił wspólne sądownictwo z Château de Chillon.

Po rewolucji w Vaud w 1698, Vevey weszło w okres prosperity: szczególnie rozwinęło się budownictwo publiczne, powstały szpitale i muzea.

W XIX w. powstały zakłady przemysłowe specjalizujące się w produkcji maszyn (Ateliers de constructions mécaniques de Vevey), czekolady i mleka w proszku (Nestlé) oraz manufaktura tytoniowa (Rinsoz & Ormond Tabac S.A.).

Od 1994 r. rozwijany jest koncept Vevey, Ville d’Images (pl. Vevey, miasto obrazów), aby zwrócić uwagę na olbrzymią liczbę firm i instytucji zajmujących się obrazem i komunikacją wizualną, działających w dziedzinie kultury i ekonomii nad Riwierą Vaudyjską. Fundacja Vevey, Ville d’Images powstała w 1999 roku. Ma za zadanie wprowadzać strategię rozwojową, aby rozwijać i koordynować inicjatywy związane z obrazem w dziedzinie kultury, ekonomii czy turystyki.

Kultura

Muzea

Figury nereid ujeżdżających koniki morskie nad brzegiem Jeziora Genewskiego
Muzeum Żywności (Musée de l'Alimentation)

Muzyka

Od 1963 w Vevey odbywa się co dwa lata Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Clary Haskil.

Teatry

Osoby

związane z miastem

Turystyka

Religia

Kościoły:

Edukacja

Gospodarka

Współpraca

Miejscowości partnerskie:

Transport

Przez teren miasta przebiegają autostrada A9 oraz drogi główne nr 9 i nr 12.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Vevey.

Przypisy

  1. ↑ Bundesamt für Statistik, Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie, Geschlecht und Gemeinde, definitive Jahresergebnisse, 2020 – 2020 | Tabelle [online], Bundesamt für Statistik, 1 września 2021 [dostęp 2022-05-16] (niem.).
  2. ↑ Jerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 355
  3. ↑ D. Płygawko: Sienkiewicz w Szwajcarii. Z dziejów akcji ratunkowej dla Polski w czasie pierwszej wojny światowej, Poznań 1986, s. 54
  4. ↑ Suisse. Guide vert Michelin. Michelin et Cie, 1985, s. 192. ISBN 2-06-005-602-0.
  5. ↑ Finalists Prize & Jury. (ang.) clara-haskil.ch [dostęp 2019-08-12]
  6. ↑ Zieliński Jan: Nasza Szwajcaria. Przewodnik śladami Polaków, Oficyna Wydawnicza „Rytm”, Muzeum Polskie w Rapperswilu, Warszawa 1999, s. 178-179, ISBN 83-87893-21-8.

Linki zewnętrzne