| Wykonawca trasy koncertowej | ||||
| Iron Maiden | ||||
| Promowane albumy | ||||
|---|---|---|---|---|
| Lokalizacje | ||||
| Data rozpoczęcia |
22 kwietnia 1998 | |||
| Data zakończenia |
12 grudnia 1998 | |||
| Liczba koncertów |
104 | |||
| Widownia |
1,65 mln | |||
| Iron Maiden | ||||
| ||||
Virtual XI World Tour – trasa koncertowa heavymetalowej formacji Iron Maiden, która rozpoczęła się koncertem w Norwich 22 kwietnia 1998 zaś zakończyła w Buenos Aires 12 grudnia 1998 roku, trasa objęła 30 państw. Inspiracją dla tytułu trasy, jak i formy promocji albumu Virtual XI, opartej na towarzyskich meczach piłki nożnej „Virtual XI vs. Guests”, były przypadające na lato „Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1998”. Podobnie jak już miało to miejsce w trakcie trasy po Stanach Zjednoczonych w 1996 i tym razem kilkanaście koncertów zostało odwołanych w związku z problemami zdrowotnymi (alergia i zapalenie strun głosowych) wokalisty Blaze’a Bayleya Była to również ostatnia trasa Iron Maiden z Bayleyem jako wokalistą. Rok później Bruce Dickinson wrócił do zespołu po sześciu latach rozłąki.
Zgodnie z zapowiedziami muzyków, trasa „Virtual XI World Tour 1998” objęła cały glob i w założeniu miała stanowić powrót do estradowej widowiskowości, z jakiej Iron Maiden słynęli w minionej dekadzie. W wielu przypadkach jednak zamiary managementu weryfikowały rozmiary obiektów, w jakich formacja grała w Wielkiej Brytanii, USA czy Japonii, zazwyczaj mieszczących do zaledwie kilku tysięcy widzów. Jednak w wielu miastach muzycy zagrali w dziesięciotysięcznych obiektach i na stadionach, jak miało to miejsce np. podczas koncertów w Ameryce Łacińskiej, Hiszpanii czy we Włoszech. Ostatni koncert trasy odbył się w Argentynie i zgromadził 70 tys. widzów. Zespół wystąpił jako gwiazda „Monsters Of Rock Festival 1998”. Warto odnotować, iż we wrześniu Iron Maiden znów pojawili się w Polsce, w katowickim Spodku
Firma „Synthetic Dimensions” pracowała już wówczas nad grą komputerową, opartą na grafikach i scenach sytuacyjnych znanych z okładek poszczególnych albumów formacji. Ostatecznie gra Ed Hunter, choć anonsowana wraz z premierą jedenastego albumu studyjnego grupy, ukazała się rok później. Zespół po raz pierwszy pojawił się w Turcji oraz na Malcie. Trasa ostatecznie przyciągnęła około 1,65 mln fanów, wliczając w to odwołane, lecz uprzednio wyprzedane wcześniej koncerty.
Bisy:
Uwagi:

Podczas kilku minionych tras (1990 – 1993), Iron Maiden zrezygnowali z wyszukanej oprawy koncertów na korzyść bezpośredniej prezentacji muzycznej, tym razem postanowiono kontynuować ideę konceptualnej scenografii, zainspirowanej grafikami zamieszczonymi w booklecie promowanego albumu oraz wykorzystania rozmaitych efektów wizualnych. Pod tym względem trasa miała być najlepszą od dekady. Estrada zbudowana na potrzeby tournee, została udekorowana elementami konstrukcyjnymi, zobrazowanymi w booklecie promowanej płyty. Na deskach sceny znalazło się tworzywo z wizerunkiem wulkanicznej lawy i jęzorów ognia, górne podium sceny i standy boczne osłaniały reprodukcje witryn, okiennic i witraży twierdzy znanej z planu gry Ed Hunter, część z nich było specjalnie podświetlanych, umieszczono w nich również rzutniki i reflektory punktowe.
W głębi sceny zmieniały się barwne kotary z ilustracjami znanymi z promowanych singli i oprawy graficznej promowanego albumu. Wykorzystano je również jako ekrany, na które rzutowano z projektora rozmaite wizualizacje. Na potrzeby trasy zakupiono nowe, nowocześniejsze nagłośnienie oraz oświetlenie, złożone z dziewięciu ramp (siedem mobilnych zawisło nad samą estradą), wewnątrz których znalazło się około 600 reflektorów, stroboskopów, rzutników i halogenów. Tradycyjnie, maskotka grupy pojawiała dwukrotnie się w trakcie każdego koncertu. W wersji mobilnej, ponad trzymetrowy Eddie przemierzał scenę w piłkarskim kostiumie. Tzw. „Big Eddie” pojawiał się (również tradycyjnie) w trakcie prezentacji utworu „Iron Maiden”. Z obu skrzydeł estrady wyłaniały się ogromne, uzbrojone w szpony dłonie (ich pierwowzór został zobrazowany na ilustracji albumu Virtual XI), zdające się obejmować całą scenę, natomiast zestaw perkusyjny i górne podium estrady, zdawała się „połykać” ogromna głowa monstrum, znanego z okładki promowanej płyty.
Widowisko, jakie muzycy stworzyli w 1998 roku, wydawało się być niemal żywcem wyjęte z konwencji koncertowych spektakli minionej dekady, należało jednocześnie do najlepszych od lat. W przypadku wielu koncertów muzycy zostali zmuszeni do okrojenia spektaklu o wiele atrakcyjnych elementów (np. cześć oświetlenia, „Big Eddie”), ze względu na wymiary bardziej kameralnych obiektów. Jak twierdził Mick Wall, biograf zespołu – koncerty w pełnej oprawie nie mogły nie robić wrażenia.
Jedenasty album studyjny formacji Virtual XI, ukazał się wiosną 1998 r. Poprzedzała go niecodzienna akcja promocyjna. Iron Maiden stworzyli drużynę futbolową, złożoną z samych muzyków i takich gwiazd futbolu, jak: Ian Wright, Stuart Pearce, Marc Overmars, Patrick Vieira, Paul Gascoigne, Faustino Asprilla – prywatnie przyjaciół grupy, którzy rozgrywali mecze z ekipami dziennikarzy na stadionach wyselekcjonowanych państw, poszczególne spotkania oglądało po kilka tysięcy kibiców. Mecze „Wirtualna 11 vs. Goście” rozegrano m.in. w Sztokholmie, Madrycie, Paryżu, Mediolanie. Poszczególne spotkania kończyły się druzgoczącymi zwycięstwami „Jedenastki Iron Maiden”, co w kontekście gwiazdorskiego składu drużyny nie mogło dziwić. Całe przedsięwzięcie, tytuł albumu i trasy koncertowej były nawiązaniem do przypadających na lipiec 1998 Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej. Muzycy formacji, zwłaszcza Steve Harris są zapalonymi kibicami tej dyscypliny sportu.
UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.
| Data | Miasto | Kraj | Obiekt |
|---|---|---|---|
| The Angel and The Gamblers World Tour | |||
| 22 kwietnia 1998 | Norwich | The Oval P.H. (Secret Show) | |
| Europa | |||
| 26 kwietnia 1998 | Lille | Zénith de Lille | |
| 27 kwietnia 1998 | Nancy | Le Zénith | |
| 29 kwietnia 1998 | Genua | Palasport di Genova | |
| 30 kwietnia 1998 | Florencja | Nelson Mandela Forum | |
| 2 maja 1998 | Pesaro | Adriatic Arena | |
| 3 maja 1998 | Rzym | PalaEur | |
| 5 maja 1998 | Mediolan | PalaVobis | |
| 6 maja 1998 | Triest | Unipol Arena | |
| 8 maja 1998 | Böblingen | Sporthalle Böblingen | |
| 9 maja 1998 | Hanower | Sporthalle | |
| 10 maja 1998 | Düsseldorf | Philipshalle | |
| 12 maja 1998 | Paryż | Le Zénith Amphitheatre | |
| 13 maja 1998 | Leuven | Brabanthal | |
| 14 maja 1998 | Rotterdam | Hala Ahoy | |
| 16 maja 1998 | Londyn | Brixton Academy | |
| 19 maja 1998 | Madryt | Real Madrid Arena | |
| 20 maja 1998 | Cascais | Cascais Pavilion | |
| 22 maja 1998 | Ourense | Futbol Stadion | |
| 23 maja 1998 | Laguna de Duero | Bullring Auditorium | |
| 24 maja 1998 | San Sebastián | Estadio Anoeta | |
| 26 maja 1998 | Walencja | Velodromo Luis Puig | |
| 27 maja 1998 | Pau | Le Zénith Pau | |
| 28 maja 1998 | Montpellier | Le Zénith Montpellier | |
| 30 maja 1998 | Ta’ Qali | Open Air Festival | |
| Ameryka Północna | |||
| 26 czerwca 1998 | Chicago, Illinois | Riviera Theater | |
| 27 czerwca 1998 | Columbus, Ohio | Brewery District Pavilion | |
| 28 czerwca 1998 | Hamilton, Ontario | Copps Coliseum | |
| 30 czerwca 1998 | Kalamazoo, Michigan | Wings Stadium | |
| 1 lipca 1998 | Clarkston, Michigan | Pine Knob Theater | |
| 2 lipca 1998 | Cleveland, Ohio | Nautica Pavillion | |
| 4 lipca 1998 | Montreal, Quebec | Stade du Maurier | |
| 5 lipca 1998 | Quebec, Quebec | L’Agora Amphitheatre | |
| 7 lipca 1998 | Nowy Jork | Roseland Ballroom | |
| 10 lipca 1998 | San Antonio, Teksas | Blue Bonnet Palace | |
| 11 lipca 1998 | San Benito, Teksas | The Road House | |
| 12 lipca 1998 | Dallas, Teksas | Starplex Amphitheater | |
| 14 lipca 1998 | Phoenix, Arizona | Club Rio | |
| 15 lipca 1998 | Las Vegas, Nevada | The Joint | |
| 16 lipca 1998 | Universal City, Kalifornia | Universal Amphitheater | |
| 18 lipca 1998 | San Diego, Kalifornia | S.D.S.U. Open Air Theater | |
| 19 lipca 1998 | San Francisco, Kalifornia | Maritime Hall | |
| 22 lipca 1998 | Denver, Kolorado | Paramount Theater | |
| 24 lipca 1998 | Medina, Minnesota | Medina Entertainment Center | |
| 25 lipca 1998 | Milwaukee, Wisconsin | Modjeska Theatre | |
| 26 lipca 1998 | Cincinnati, Ohio | Bogart’s | |
| 28 lipca 1998 | Waszyngton, D.C. | The Capitol Ballroom | |
| 29 lipca 1998 | Baltimore, Maryland | Michael’s 8th Avenue | |
| 31 lipca 1998 | Filadelfia, Pensylwania | Electric Factory | |
| 1 sierpnia 1998 | Hartford, Connecticut | Webster Theater | |
| 2 sierpnia 1998 | Universal City, Kalifornia | Universal Amphitheater | |
| 3 sierpnia 1998 | Atlanta, Georgia | Electric Factory | |
| 4 sierpnia 1998 | San Diego, Kalifornia | S.D.S.U. Open Air | |
| 5 sierpnia 1998 | Old Bridge, New Jersey | Birch Hill Nite Club | |
| 7 sierpnia 1998 | Monterrey | Auditorio Coca-Cola | |
| 9 sierpnia 1998 | Meksyk | Palacio Deportes | |
| 10 sierpnia 1998 | |||
| 13 sierpnia 1998 | San Pedro Sula | Estadio Olímpico Metropolitano | |
| Europa | |||
| 4 września 1998 | Ateny | Lycabettus Theatre | |
| 5 września 1998 | Saloniki | Forrest Theatre | |
| 7 września 1998 | Stambuł | Cemil Topuzlu Açıkhava | |
| 8 września 1998 | |||
| 11 września 1998 | Budapeszt | E-Klub | |
| 12 września 1998 | Katowice | Spodek Arena | |
| 13 września 1998 | Praga | Praga Sports Hall | |
| 15 września 1998 | Monachium | Colosseum Arena | |
| 16 września 1998 | Fürth | Stadthalle Fürth | |
| 18 września 1998 | Erfurt | Thüringen Halle | |
| 19 września 1998 | Hamburg | Sporthalle | |
| 20 września 1998 | Kopenhaga | Vega | |
| 23 września 1998 | Helsinki | Helsinki Ice Hall | |
| 25 września 1998 | Sztokholm | Isstadion | |
| 27 września 1998 | Essen | Grugahalle | |
| 28 września 1998 | Berlin | Colombia Halle | |
| 29 września 1998 | Halle | Easy Schorre | |
| 1 października 1998 | Offenbach am Main | Stadthalle | |
| 2 października 1998 | Winterthur | Eulachalle | |
| 3 października 1998 | Miluza | Palais des Sports | |
| 5 października 1998 | Besançon | Palais des Sports | |
| 6 października 1998 | Lyon | Le Transbordeur | |
| 8 października 1998 | Saragossa | Príncipe Felipe Arena | |
| 9 października 1998 | Albacete | Bullring Arena | |
| 10 października 1998 | Dos Hermanas | Campo de Fútbol | |
| 13 października 1998 | Nicea | Auditorio de Verdure | |
| 14 października 1998 | Pau | Le Zénith Pau | |
| 15 października 1998 | Clermont-Ferrand | Maison des Sports | |
| 17 października 1998 | Manchester | Manchester Apollo | |
| 18 października 1998 | Newcastle | City Hall | |
| 19 października 1998 | Glasgow | Barrowlands | |
| 21 października 1998 | Nottingham | Royal Concert Hall | |
| 22 października 1998 | Wolverhampton | Civic Hall | |
| 23 października 1998 | Newport | Newport Centre | |
| 25 października 1998 | Sheffield | Sheffield City Hall | |
| 26 października 1998 | Portsmouth | Portsmouth Guildhall | |
| Azja | |||
| 18 listopada 1998 | Tokio | Shibuya Public Hall | |
| 20 listopada 1998 | Nagoja | Diamond Hall | |
| 21 listopada 1998 | Osaka | IMP Hall | |
| 22 listopada 1998 | Tokio | Sun Plaza Hall | |
| Ameryka Południowa | |||
| 2 grudnia 1998 | Rio de Janeiro | Metropolitan Arena | |
| 4 grudnia 1998 | Campinas | Estadio do Guarani | |
| 5 grudnia 1998 | São Paulo | Arena Anhembi | |
| 6 grudnia 1998 | Kurytyba | Pedreira Paulo Leminski | |
| 10 grudnia 1998 | Santiago | Stadio Velodromo | |
| 12 grudnia 1998 | Buenos Aires | Vélez Sarsfield Stadium | |