 | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
8 sierpnia 1861 |
| Data śmierci |
8 lutego 1926 |
| Specjalność: genetyka | |
| Alma Mater | |
William Bateson (ur. 8 sierpnia 1861 w Whitby, zm. 8 lutego 1926) – brytyjski genetyk, który jako pierwszy użył określenia genetyka w stosunku do badań nad dziedziczeniem.
Ukończył Rugby School, a potem studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge. Bateson spopularyzował prace Mendla wśród angielskojęzycznych badaczy. Był żywym uczestnikiem dyskusji z naukowcami, którzy zajmowali się biometrią, takimi jak Walter Frank Raphael Weldon i Karl Pearson. Sądzili oni, że prawa Mendla nie mają charakteru ogólnego, a ewolucja zachodzi w sposób ciągły. Kontrowersje te zostały rozstrzygnięte wraz ze sformułowaniem syntetycznej teorii ewolucji.
Bateson jako pierwszy zasugerował stosowanie słowa genetyka (od greckiego genno γεννώ= urodzić), aby opisać stadia dotyczące dziedziczenia oraz różnorodności. Propozycję tę przedstawił w liście do Adama Sedgwicka, datowanym na 18 kwietnia 1905 roku.
Publicznie Bateson pierwszy raz posłużył się terminem „genetyka” podczas Trzeciej Międzynarodowej Konferencji na temat Hybrydyzacji i Hodowli Roślin (ang. "Third International Conference on Hybridisation and Plant Breeding") odbywającej się w Londynie w roku 1906. Materiały pokonferencyjne, wydane w 1907 roku, tytułują konferencję już: Trzecia Międzynarodowa Konferencja Genetyczna (ang. "The Third International Conference on Genetics").
Trzy lata później Wilhelm Johannsen posłużył się słowem „gen”, aby opisać najmniejszą jednostkę informacji dziedzicznej. Również pojęcie fenotypu pojawiło się wcześniej. Bateson wraz z Reginaldem Punnettem odkryli zjawisko sprzężenia genów.
Antropolog Gregory Bateson był jego synem.
