| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci |
21 września 1950 |
| Specjalność: matematyka, astrofizyka, kosmologia | |
| Alma Mater | |
| Uczelnia |
University of Cambridge, |
| Nagrody | |
Edward Arthur Milne (ur. 14 lutego 1896 w Hull, Yorkshire, zm. 21 września 1950 w Dublinie) – angielski matematyk, astrofizyk i kosmolog, twórca teorii alternatywnej do teorii względności, prezes Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego.
Pochodził z rodziny nauczycieli, po ukończeniu szkoły w Hull rozpoczął studia w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Wada wzroku nie pozwoliła mu na aktywny udział w I wojnie światowej, ale w 1916 roku działał w zespole prowadzącym badania nad obroną przeciwlotniczą. W 1919 roku powrócił do Cambridge, a w 1920 został asystentem dyrektora w tamtejszym Solar Physics Observatory. Pracował tam przez pięć lat, kolejne trzy spędził na University of Manchester, gdzie wykładał matematykę. W 1929 roku objął stanowisko profesora matematyki (Rouse Ball Professor of Mathematics) na Oxford University. Wraz z Harrym Plaskettem znacznie rozwinęli astrofizykę na tej uczelni.
Prowadził badania nad matematyczną teorią struktur gwiazdowych, opisał sposób, w jaki molekuły wydostają się z atmosfery gwiezdnej i planetarnej, co pozwoliło na wyjaśnienie pochodzenia wiatru gwiazdowego.
Milne stał się znany dzięki przeprowadzeniu z sir R. H. Fowlerem pionierskich badań ciśnień na różnych poziomach gwiezdnych atmosfer. Wykazał też, że Słońce może wyrzucać atomy z prędkością do 1600 km/s. W 1929 zajął się problematyką powstawania gwiazd i procesami zachodzącymi w ich wnętrzu. Wyniki tych badań pozwoliły wyjaśnić powstawanie białych karłów.
W późniejszym czasie zwrócił swoje zainteresowania w stronę kosmologii. Był twórcą alternatywnej teorii względności kinematycznej (nie zyskała ona uznania, ale spowodowała zintensyfikowanie badań w tej dziedzinie) oraz modelu kosmologicznego, zwanego modelem Milne’a.