Witamina E

α-Tokoferol
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
jasnożółta ciecz
Wzór Hilla

C29H50O2

Masa molowa

430,69 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

10191-41-0
59-02-9

PubChem

2116

DrugBank

DB00163

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

A11HA03

Witamina E – grupa organicznych związków chemicznych, w skład której wchodzą tokoferole i tokotrienole, pełniące w organizmie funkcję niezbędnego składnika pokarmowego. Ich wspólną cechą jest dwupierścieniowy szkielet 6-chromanolu oraz łańcuch boczny zbudowany z 3 jednostek izoprenowych. Jest witaminą rozpuszczalną w tłuszczach. Stosowana jast jako dodatek do żywności o numerze E306 (ponadto syntetyczne tokoferole noszą numery E307–309).

Występuje w postaci ośmiu kongenerów: czterech tokoferoli o nasyconym łańcuchu bocznym i czterech analogicznych tokotrienoli posiadających w łańcuchu bocznym 3 wiązania podwójne. W obu grupach wyróżnia się 4 formy: α, β, γ i δ, różniące się liczbą podstawników metylowych przy pierścieniu fenylowym. Każda z 8 form witaminy E wykazuje nieco inną aktywność biologiczną. W organizmie człowieka najistotniejszą rolę pełni α-tokoferol.

Budowa chemiczna ośmiu form witaminy E
Budowa chemiczna ośmiu form witaminy E

Do naturalnych źródeł witaminy E należą: nasiona słonecznika, migdały, orzechy laskowe, orzeszki ziemne, oleje (słonecznikowy, szafranowy), pomidory, botwina, suszone morele, szpinak.

Rola w organizmie

Jest głównym przeciwutleniaczem występującym w komórkach (dla nienasyconych kwasów tłuszczowych i witaminy A). Warunkuje prawidłową strukturę błon biologicznych i je ochrania. Umożliwia syntezę niektórych lipidów. Wpływa na metabolizm mięśni i krzepnięcie krwi.

Suplementacja witaminy E co do zasady nie zapobiega zawałowi mięśnia sercowego. Badanie wykonane w latach 90. XX w. wskazało, że jedynie u osób po zawale mięśnia sercowego podawanie bardzo dużych dawek witaminy E powoduje istotne zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia ponownego zawału. Wszystkie pozostałe badania dowodzą, że witamina E podawana jako suplement, zarówno ludziom zdrowym, jak i tym po zawale nie powoduje redukcji prawdopodobieństwa ponownego przebycia choroby wieńcowej. Ogólne funkcje i biologiczna rola tokoferolu warunkują również jego zastosowanie aplikacyjne w hodowli zwierząt i drobiarstwie w celu zapewnienia potencjału antyoksydacyjnego organizmu.

Zapotrzebowanie (EAR) i zalecane dzienne spożycie (ZDS) witaminy E
Wiek EAR
(mg/dzień)
ZDS
(mg/dzień)
0–6 m-cy ok. 0,6 4
7–12 m-cy ok. 0,6 5
1–3 l. 5 6
4–8 l. 6 7
9–13 l. 9 11
14–18 l. 12 15
dorośli 12 15
ciąża 12 15
laktacja 16 19

Skutki niedoboru

Zaburzenia płodności, poronienia, paraliż mięśniowy. Osłabiona praca i zanik mięśni (dystrofie), szybki rozpad erytrocytów. Zwiększenie katabolizmu nienasyconych kwasów tłuszczowych (skutkującego zaburzeniem funkcjonowania błon komórkowych). Zaburzenia wzrostu, uszkodzenia nerwów. Utrata jędrności skóry, przebarwienia skórne i plamy starcze, zmęczenie, ogólne osłabienie.

Skutki nadmiaru

W przypadku spożywania codziennie przez dłuższy okres dawek dobowych 400–800 j.m. mogą wystąpić następujące objawy: zaburzenie widzenia, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz ogólne osłabienie. W świetle opublikowanych w 2007 w Journal of the American Medical Association wyników badań polegających na przejrzeniu baz danych (do badania włączono 68 randomizowanych badań, obejmujących 232 606 osób) przyjmowanie witaminy E (podobnie jak witaminy A, beta-karotenu) może zwiększać śmiertelność wśród osób je stosujących.

Zaleca się, aby nie przyjmować więcej niż 1000 mg witaminy E dziennie.

Uwagi

  1. ↑ EAR – ang. estimated average requirements.
  2. 1 2 AI – ang. adequate intake; wartość zapotrzebowania szacowana przez ekstrapolację.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-548, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
  2. 1 2 3 (±)-α-Tocopherol (nr T3251) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2018-01-15].
  3. ↑ Witamina E [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: T3251 [dostęp 2018-01-15].
  4. ↑ G.W. Burton, K.U. Ingold, Autoxidation of biological molecules. 1. Antioxidant activity of vitamin E and related chain-breaking phenolic antioxidants in vitro, „Journal of the American Chemical Society”, 103 (21), 1981, s. 6472–6477, DOI: 10.1021/ja00411a035 [dostęp 2021-01-20] (ang.).
  5. 1 2 Attilio Rigotti, Absorption, transport, and tissue delivery of vitamin E, „Molecular Aspects of Medicine”, 28 (5–6), 2007, s. 423–436, DOI: 10.1016/j.mam.2007.01.002, PMID: 17320165 [dostęp 2021-01-20] (ang.).
  6. ↑ Food Composition Databases Show Nutrients List [online], United States Department of Agriculture Agricultural Research Service [dostęp 2017-02-12] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-13] (ang.).
  7. ↑ Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 176, ISBN 978-83-01-16529-1.
  8. 1 2 3 4 5 Tablice biologiczne, Witold Mizerski (red.), wyd. IV, Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2004, s. 30–31, ISBN 83-7350-059-6.
  9. 1 2 3 4 5 6 Biologia, Czesław Jura, Jacek Godula, wyd. VII (przekład), Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007, s. 889, ISBN 978-83-7073-412-1.
  10. 1 2 3 Barbara Bukała, Biologia. Fizjologia zwierząt z elementami fizjologii człowieka, Kraków: Wydawnictwo Szkolne Omega, 2005, s. 149–150, ISBN 83-7267-192-3.
  11. 1 2 3 4 5 Encyklopedia Biologia, Agnieszka Nawrot (red.), Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 600, ISBN 978-83-7327-756-4.
  12. 1 2 3 4 Biologia. Vademecum maturalne 2011, Monika Balcerowicz (red.), Gdynia: Operon, 2010, s. 219–211, ISBN 978-83-7680-166-7.
  13. ↑ Howard D. Sesso i inni, Vitamins E and C in the Prevention of Cardiovascular Disease in Men: The Physicians’ Health Study II Randomized Controlled Trial, „Journal of the American Medical Association”, 300 (18), 2008, s. 2123–2133, DOI: 10.1001/jama.2008.600, ISSN 0098-7484, PMID: 18997197, PMCID: PMC2586922 (ang.).
  14. ↑ Peter F Surai, Ivan I Kochish, Michael N Romanov, Darren K Griffin, Nutritional modulation of the antioxidant capacities in poultry: the case of vitamin E, „Poultry Science”, 98 (9), 2019, s. 4030–4041, DOI: 10.3382/ps/pez072, PMID: 30805637 [dostęp 2026-11-01] (ang.).
  15. ↑ Dietary Reference Intakes 2000 ↓, s. 231–241.
  16. ↑ Grażyna Rajtar-Cynke (red. nauk.), Farmakologia. Podręcznik dla studentów i absolwentów wydziałów pielęgniarstwa i nauk o zdrowiu akademii medycznych., wyd. I, Lublin 2002, s. 163, ISBN 83-88063-87-1.
  17. ↑ Goran Bjelakovic, Dimitrinka Nikolova, Lise Lotte Gluud, Rosa G. Simonetti, Christian Gluud, Mortality in randomized trials of antioxidant supplements for primary and secondary prevention: systematic review and meta-analysis, „Journal of the American Medical Association”, 297 (8), 2007, s. 842–857, DOI: 10.1001/jama.297.8.842, PMID: 17327526 [dostęp 2021-01-20].
  18. ↑ Dietary Reference Intakes 2000 ↓, s. 257.

Bibliografia