Zbigniew – męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Złożone jest z dwóch członów: Zby- („zbyć, zbyć się, pozbyć się”) i -gniew („gniew”). Mogło oznaczać „tego, który się zbył (pozbył) gniewu”. Właściwie powinno ono brzmieć Zbygniew, a Zbigniew to wynik zniekształcenia, które nastąpiło przy odczycie imion słowiańskich przez pierwszych badaczy[potrzebnyprzypis]. W Polsce imię to po raz pierwszy odnotowano jako Zbygniew. Do końca XV wieku imię Zbygniew zanotowano u około 1000 osób.
Jedną z form pochodnych tego imienia jest Zbyszek.
Zbigniew Bąkiewicz (1912–1996) – polski oficer zawodowy w Wojsku Polskim w okresie międzywojennym, porucznik cichociemny, dubler dowódcy III Odcinka Wachlarza i instruktor wyszkolenia, żołnierz batalionu Ostoja w powstaniu warszawskim, major piechoty.
↑StanisławRosik:Zbigniew i jego czasy.Wrocław:Wydawnictwo Dolnośląskie,2002,s.4. ISBN83-7023-914-5.
↑MariaM.MalecMariaM., Słownik staropolskich nazw osobowych, WitoldW.Taszycki (red.), Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź: Zakład narodowy im. Ossolińskich, 1984, s. 291, ISBN978-83-04-00475-7 [dostęp 2024-02-18](pol.), z. 2, Wojsław – Zimnowodski.
123Skorowidz imion, [w:] DonatD.ChruścickiDonatD., Skarbczyk imion, EwaE.Wieczorek, wyd. II, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1986, s. 12. nlb, prawa kolumna, ISBN83-217-2374-8, OCLC833927072, Książka liczy 128 stron, z których żadnej nie ponumerowano. Na stronie 1. umieszczono logotyp wydawnictwa, str. 3. to strona tytułowa, na stronie 4. wydrukowano numer ISBN, który powtórzono na 3. stronie okładki. Nakład 100 tysięcy egz. Na stronie 4. pozostawiono jako rok wydania 1983, zaś na stronie 128., obok informacji, że jest to drugie wydanie z diapozytywów wydania pierwszego, jako rok wydania wydrukowano 1986.
