Tarsuslu Philo

Tarsuslu Philo (Grekçe: Φίλων), Kilikya'daki Tarsus'da doğan bir Antik Yunan hekim ve farmakologdu. Muhtemelen MS birinci yüzyılda ya da öncesinde yaşamıştır, zira hekim ve tıp yazarı Galen ondan kendi yaşından bir süre önce yaşamış olarak bahseder.

Philo, kendi adıyla anılan "Philonium" (Φιλώνειον) adlı ünlü bir tiryak ya da panzehirin yazarıydı. Bu ilacın bileşimini kısa, esrarengiz bir Yunan şiirinde tarif etmiş, Galen tarafından korunmuş ve Galen de kendi yazılarında buna bir açıklama getirmiştir. Bazı kaynaklar bunu panzehir değil, analjezik olarak tanımlamaktadır. Tariflerin manzum olarak verilmesi, tıbbi bilgi öncelikle sözlü gelenek yoluyla aktarıldığından, ezberlenmelerini kolaylaştırmak için tasarlanmıştır. Philo ayrıca göz damlasının da mucidiydi.

Philonium, spikenard, banotu, piretrum, sütleğen ve safranın yanı sıra muhtemelen bal ve afyondan oluşan bitkisel bir ilaçtı ve modern tıbbın standartlarına göre önemli bir antidot etkisi yoktu.

Bu panzehirden eski tıp yazarları, örneğin Galen, Kapadokyalı Aretaeus, Aeginalı Paul, Oribasius, Amidalı Aëtius, Joannes Actuarius, Marcellus Empiricus, Trallesli Alexander, Nicolaus Myrepsus, ve İbn-i Sina tarafından sıkça bahsedilmiştir.

Görünüşe göre o dönemde bu isimde birkaç hekim vardı ve bunları birbirinden ayırmak zordu. Tarihçi ve tıp yazarı Kurt Polycarp Joachim Sprengel bu Philo'nun gramerci Bybloslu Philo ile aynı kişi olduğuna inanmıştır, ancak bu yaygın olarak desteklenen bir varsayım değildir. Hyampolisli Philo ile aynı kişi olabilir. Belki de Celsus tarafından alıntılanan hekim olabilir.

Notlar

  1. ↑ ing:theriac

Kaynakça

  1. ↑ Galen, De Compos. Medicam. sec. Loc. ix. 4, vol. xiii. p. 267, &c.
  2. ↑ Savage-Smith, Emilie; van Gelder, Geert Jan; Swain, Simon, (Ed.) (2024). A Literary History of Medicine: The ʿUyūn Al-anbāʾ Fī Ṭabaqāt Al-aṭibbāʾ of Ibn Abī Uṣaybiʿah (İngilizce). 3. Brill Publishers. s. 840. ISBN 9789004545601. Erişim tarihi: 8 Eylül 2024.
  3. ↑ Mankin, G.H., (Ed.) (1926). "The Romance of Medicines". Hospital Corps Quarterly (İngilizce). United States Navy. 10 (2): 548 Eylül 2024.
  4. ↑ Trestrail, John H. III; Trestrail, John Harris (2007). Criminal Poisoning: Investigational Guide for Law Enforcement, Toxicologists, Forensic Scientists, and Attorneys (İngilizce). Humana Press. s. 4. ISBN 9781588299215. Erişim tarihi: 8 Eylül 2024.
  5. ↑ Westveer, Arthur E. (1997). Managing Death Investigations (İngilizce). U.S. Department of Justice, Federal Bureau of Investigation. s. 3. Erişim tarihi: 8 Eylül 2024.
  6. ↑ Galen, Ad Glauc. de Meth. Med. 2.8, vol. xi. p. 114, Comment. in Hippocr. "Epid. VI." 6.5, vol. xvii. pt. ii. p. 331, De Compos. Medical. sec. Loc. 8.7, vol. xiii. p. 202, De Locis Affect. 2.5, vol. viii. p. 84, De Meth. Med. 12.1, vol. x. p. 818
  7. ↑ Aretaeus of Cappadocia, De Cur. Morb. Chron. 2.5, p. 335
  8. ↑ Paul of Aegina 3.23, 7.11, pp. 440, 657
  9. ↑ Oribasius, Synops. iii. Eupor. 4.136, pp. 54, 675
  10. ↑ Aëtius of Amida 2.4. 28, 3.1. 32, 3.2. 1, 4.1. 107, pp. 382, 478, 511, 660
  11. ↑ Joannes Actuarius, De Meth. Med. 5.6, p. 263
  12. ↑ Marcellus Empiricus, De Medicam, cc. 20, 22. pp. 329, 341
  13. ↑ Alexander of Tralles pp. 271, 577, ed. Basil.
  14. ↑ Nicolaus Myrepsus, De Compos. Medicam. 1.243, 383, pp. 412, 437
  15. ↑ Avicenna, Canon, v. l. l. vol. ii. p. 278, ed. Venet. 1595
  16. ↑ Kurt Polycarp Joachim Sprengel, Hist. de la Med. vol. ii.
  17. ↑ Celsus, De Medic. 6.6, p. 119

 Bu makale, artık kamu malı olan bir yayından metin içermektedir: Greenhill, William Alexander (1870). "Philon (1)". Smith, William (Ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. 3. s. 313.