Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed heeft een diameter van 1,5 tot 5 cm. Hij is aanvankelijk kegelvormig tot kegelvormig gewelfd, later vlak gewelfd en uiteindelijk uitgespreid. Een centrale umbo ontbreekt of is slechts zwak ontwikkeld. Het hoedcentrum is bruin tot donkerbruin en naar de rand toe wordt de kleur geleidelijk lichter, via okerbruin naar okergeel. Soms is een olijfgele tint aanwezig.
Rond het centrum is het hoedoppervlak gewoonlijk bedekt met aangedrukte, donkere schubjes. Naar de rand toe is het radiair vezelig. De vezels wijken weinig uiteen en bij de rand ontstaan soms fijne barstjes, maar de hoed scheurt doorgaans niet diep radiair open. Een velipellis ontbreekt of is slechts zwak ontwikkeld rond het centrum. Onder vochtige omstandigheden kunnen vrijwel gladde hoeden voorkomen.
- Lamellen
De lamellen staan matig dicht opeen. Er zijn ongeveer 45 tot 75 volledige lamellen, met daartussen één tot drie kortere lamellen. Ze zijn 3 tot 5 mm breed, niet tot zwak buikig en smal aangehecht tot vrijwel vrijstaand. Aanvankelijk zijn ze bleekgeel, later geelachtig beige en uiteindelijk olijfgeelbruin. De lamelsnede is wit en fijnvlokkig en kan bij beschadiging geelbruin verkleuren.
- Steel
De steel is 2 tot 6,6 cm lang en 4 tot 8 mm dik. Hij is cilindrisch en naar de basis soms iets verbreed, maar bezit geen duidelijk afgezette knol. De steel is gevuld en aanvankelijk witachtig. Vanuit de basis verkleurt hij geleidelijk naar geelachtig oker, bruinachtig oker of bruin.
Aan de top is de steel fijn behaard tot berijpt, terwijl het onderste deel glad tot zwak overlangs vezelig is. Een cortina werd door Kuyper niet waargenomen.
- Vlees
Het vlees is wit in de hoed en de steel, maar kan in de buitenste laag van de steel enigszins okerkleurig zijn.
- Geur en smaak
De geur is afwezig tot enigszins zuurachtig en kan aan zure appels herinneren. De smaak wordt als weinig uitgesproken beschreven.
Microscopische kenmerken
De basidiosporen zijn glad, overwegend regelmatig ellipsoïde tot langwerpig en soms enigszins boonvormig. Ze meten (8,5–)9,0–11,0 × 5,5–7,0(–7,5) µm. De gemiddelde afmetingen per onderzochte collectie bedragen 9,2–10,4 × 5,9–6,8 µm. Het quotiënt van de sporenlengte en -breedte (Q-waarde) bedraagt (1,3–)1,4–1,7, met een gemiddelde van 1,4–1,6.
De basidiën zijn 30–37 × 11–14 µm groot. Ze zijn overwegend viersporig, maar een minderheid is tweesporig.
De cheilocystiden meten (30–)37–58(–66) × 10–18(–20) µm. Ze zijn cilindrisch tot cilindrisch-knotsvormig, soms enigszins zakvormig, dunwandig en kleurloos. Pleurocystiden ontbreken.
Aan de top van de steel bevinden zich caulocystiden die op de cheilocystiden lijken. Soms zijn daar ook gelede haren aanwezig, waarvan de eindcel op een cheilocystide lijkt. De hyfen van de pileipellis hebben rond het hoedcentrum deels verdikte, verharde wanden, vooral bij oudere vruchtlichamen.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons