Lex Janse

Beginjaren

Hij werd geboren als vijfde in een gezin van zeven kinderen. Hij begon met voetballen in de junioren van de katholieke vereniging Excelsior '20 in Schiedam. Op zijn achttiende ging hij naar het neutrale Hermes DVS. Dit was de hoogst spelende Schiedamse voetbalclub, uitkomend in de Eerste klasse. Hij debuteerde op 5 december 1937 in het eerste elftal in de uitwedstrijd tegen Blauw Wit (3-2). Vier weken later maakte zijn een jaar jongere neef Bob Janse ook zijn debuut. Met verdediger Dorus Janse, de oudere broer van Bob, telde de familie Janse toen drie spelers in de hoofdmacht. Hermes DVS eindigde dat seizoen op de tiende en laatste plaats in de Eerste klasse West II. Hermes DVS moest nacompetitie spelen voor handhaving. Daarin eindigden de Schiedammers samen aan kop met SC Emma waardoor een beslissingswedstrijd nodig was. In stadion Spangen in Rotterdam voor 18.000 toeschouwers eindigde het duel na negentig minuten in 2-2 op 22 mei 1938. Lex Janse en Lou Borrani speelden een hoofdrol. Janse scoorde de openingsgoal (1-0). Na de 1-2 voorsprong voor Emma maakte hij ook de 2-2, waarna Borrani in de verlenging de 3-2 binnenschoot. Daardoor bleef Hermes DVS behouden voor de Eerste klasse. Janse miste vanwege militaire dienst de competitiestart in september 1939 en een groot deel van dat seizoen. Hij scoorde die jaargang elf treffers, in negen duels.

Oorlogstijd

In het seizoen 1940/41 werd hij voor het eerst clubtopscorer, al moest hij de eerste plaats delen met Lou Borrani. Beiden scoorden dertien keer. In de oorlogsjaren 1943 en 1944 was Hermes DVS twee keer dicht bij het kampioenschap. Op de slotdag op 7 februari 1943 had Hermes DVS in de Eerste klasse West I de titel voor het grijpen. Een gelijkspel was voldoende op bezoek bij EDO. Maar Janse en zijn medeaanvallers konden het doel niet vinden (2-0). Borrani en Manus Stolk misten beiden een strafschop. Door het verlies kwam landskampioen ADO op gelijke hoogte, waardoor een beslissingswedstrijd nodig was. Voor 60.000 toeschouwers in stadion De Kuip in Rotterdam verspeelde Hermes DVS op 7 maart het kampioenschap door de 1-2 nederlaag. In het seizoen 1943/44 eindigden de Schiedammers opnieuw op de tweede plaats, ditmaal achter kampioen De Volewijckers. Janse scoorde in deze twee seizoenen respectievelijk elf en negen keer.

Na de bevrijding

In het eerste naoorlogse seizoen 1945/46 kon de Schiedamse club weer beschikken over de aanvallers Jacques Heijster en Bram van der Tuijn die, vanwege de tewerkstelling voor de Arbeitseinsatz, hadden gespeeld bij de Hamburgse club Eimsbütteler TV. Daarnaast bleek cricketspeler Arie Molenaar een veel scorende spits. Lex Janse raakte daardoor op het tweede plan. Hij kwam tot vijf optredens in de competitie en scoorde niet. Dat gold ook voor het seizoen seizoen 1946/47. In de volgende jaren kwam hij meer aan spelen toe. Janse was een centrumspits die liep op iedere bal. Hij had als bijnaam Stormram of De Stier. Hij was lastig te bespelen en door zijn vuur en inzet kreeg hij vaak vrije trappen tegen, vooral als hij te fel doorliep op de vijandelijke doelman. Cock van der Tuijn kon profiteren van het storende werk van Janse. In het kampioensjaar 1951/52 scoorde Van der Tuijn 23 doelpunten, Joop Heijster 17 en Janse 13. Hermes DVS eindigde in puntenaantal gelijk met Sparta. De kampioenswedstrijd in stadion De Kuip in Rotterdam won Hermes DVS op 11 mei 1952 voor 60.000 toeschouwers, waaronder 20.000 Schiedamse supporters, met 2-1. Tijdens het kampioensfeest kroop Janse achter de piano bij het zingen van het Hermes-lied. Zoals hij vaker speelde op de oude piano in clubhuis hotel Beijersbergen. Dit onderkomen aan de Vlaardingerstraat was een begrip in de voetbal- en cricketwereld. Het gebouw werd rond 1970 gesloopt vanwege de sanering van de Schiedamse binnenstad. In de nationale titelstrijd eindigde Hermes DVS in 1952 als tweede achter landskampioen Willem II. Janse miste dat seizoen geen enkel duel en scoorde driemaal in de kampioenscompetitie.

Laatste jaren

Hermes DVS kon het succesjaar 1951/52 geen passend vervolg geven. Zonder de gestopte aanvoerder Coen Poulus eindigde de Schiedamse club als achtste in het seizoen 1952/53. In de zomer van 1954 raakte Hermes DVS drie spelers kwijt aan de ‘wilde’ profcompetitie van de NBVB. De broers Jacques en Joop Heijster gingen samen met Tinus Osterholt over naar BVC Rotterdam. Janse maakte op 35-jarige leeftijd in november 1954 met Hermes DVS de overgang mee naar het betaald voetbal. Hij en de andere routinier Manus Stolk bleven aan als amateur. De verzwakte Schiedamse club eindigde in 1955 op de laatste plaats in de Eerste klasse C. Na dit seizoen deed Janse een stapje terug en ging spelen in het tweede elftal. Hij bleef aan de club verbonden als bestuurslid en lid van elftalcommissie betaald voetbal. In de jaren zeventig was hij ook trainer van het tweede elftal. Hij bleef tot ver na zijn vijftigste zelf voetballen bij de veteranen van Hermes DVS.

Lex Janse overleed op 79-jarige leeftijd in juli 1998 in verpleeghuis DrieMaasStede in Schiedam.