Parvocellulaire cel

Simulatie van een raster van retinale ganglioncellen uit de parvocellulaire route, waarbij de biofysische eigenschappen zijn overgenomen van een punt dicht bij de fovea van makaken. De hier getoonde zenucellen hebben relatief kleine receptieve velden, aanhoudende temporele responsen en worden meer aangestuurd door M-kegeltjes (groen) dan door L-kegeltjes (rood). Deze simulatie is gegenereerd met een cybernetisch model van de spatio-temporele verwerking in het netvlies, met behulp van feedbacklussen. bij een makaak. Let op de relatief hoge ruimtelijke nauwkeurigheid en de aanhoudende temporele responsen in deze route.

Parvocellulaire cellen, ook wel P-cellen genoemd zijn een type zenuwcel die zich bevindt in de parvocellulaire lagen (P-laag 3 t/m 6) van het corpus geniculatum laterale van de thalamus. Hun naam komt van het Latijnse parvus, dat 'klein' betekent, vanwege hun geringe omvang in vergelijking met de grotere magnocellulaire cellen. Fylogenetisch gezien zijn parvocellulaire cellen moderner dan magnocellulaire cellen.

Ongeveer 80% van alle retinale ganglioncellen in de parvocellulaire route zijn midgetcellen. Ze ontvangen input van relatief weinig staafjes en kegeltjes. Ze hebben een lage geleidingssnelheid en reageren op kleurveranderingen, maar reageren slechts zwak op contrastveranderingen, tenzij de verandering groot is. Ze hebben eenvoudige centrum-omringende receptieve velden, waarbij het centrum AAN of UIT kan zijn, terwijl de omgeving het tegenovergestelde is.

Functie

De parvocellulaire cellen van het visuele systeem ontvangen hun input van midgetcellen, een type retinale ganglioncel, waarvan de axonen de tractus opticus vormen. Deze synapsen bevinden zich in een van de vier dorsale parvocellulaire lagen van het corpus geniculatum laterale. De informatie van elk oog wordt op dit punt gescheiden gehouden en blijft gescheiden tot de verwerking in de visuele cortex. De elektrisch gecodeerde visuele informatie verlaat de parvocellulaire cellen via interneuronen in de gezichtsstraling en gaat naar laag 4C-β van de primaire visuele cortex. De parvocellulaire cellen zijn gevoelig voor kleur en kunnen fijne details beter onderscheiden dan hun magnocellulaire tegenhangers. Parvocellulaire cellen hebben een grotere ruimtelijke resolutie, maar een lagere temporele resolutie, dan de magnocellulaire cellen.

Zie ook

Parvocellulair pad

Bronnen

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Parvocellular cell op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

Bronnen, noten en/of referenties

↑ (June 2021). A quantitative description of macaque ganglion cell responses to natural scenes: the interplay of time and space. The Journal of Physiology 599 (12): 3169–3193. PMID 33913164. PMC 8998785. DOI: 10.1113/JP281200.
↑ Xu, Xiangmin, Ichida, Jennifer M., Allison, John D., Boyd, Jamie D., Bonds, A. B., Casagrande, Vivien A. (February 2001). A comparison of koniocellular, magnocellular and parvocellular receptive field properties in the lateral geniculate nucleus of the owl monkey (Aotus trivirgatus). J. Physiol. 531 (Pt 1): 203–18. PMID 11179404. PMC 2278453. DOI: 10.1111/j.1469-7793.2001.0203j.x.

Zie de categorie Parvocellular cells van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

[SchottdorfLee2021-1] (June 2021). A quantitative description of macaque ganglion cell responses to natural scenes: the interplay of time and space. The Journal of Physiology 599 (12): 3169–3193. PMID 33913164. PMC 8998785. DOI: 10.1113/JP281200.

[pmid11179404-2] Xu, Xiangmin, Ichida, Jennifer M., Allison, John D., Boyd, Jamie D., Bonds, A. B., Casagrande, Vivien A. (February 2001). A comparison of koniocellular, magnocellular and parvocellular receptive field properties in the lateral geniculate nucleus of the owl monkey (Aotus trivirgatus). J. Physiol. 531 (Pt 1): 203–18. PMID 11179404. PMC 2278453. DOI: 10.1111/j.1469-7793.2001.0203j.x.