| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Mg,Fe)3Si2O5(OH)4 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5-6[potrzebny przypis] |
| Przełam |
zadziorowaty, rzadziej muszlowy |
| Łupliwość |
doskonała wg (100) |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowe, łuskowe, ziarniste, listewkowe |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,55-2,64 (najczęściej 2,61)[potrzebny przypis] g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
szara, żółta, zielona, niebieskawa, czarna |
| Rysa |
jasnozielona |
| Połysk |
woskowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
nα 1,558-1,567, nβ 1,565, nγ 1,562-1,574 |
| Inne |
pleochroizm – odmiany zasobne w żelazo mogą wykazywać następujące barwy: bladozielonkawożółty i bladozielony |
Antygoryt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów. Należy do minerałów pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa wywodzi się od Antigoro (nazwa doliny we włoskim Piemoncie) – miejsca pozyskiwania czystego antygorytu. Znane w gemmologii odmiany: bowenit i williamsyt.
Jest kruchy, ale pojedyncze płytki bywają giętkie i sprężyste. Tworzy kryształy płytkowe, tabliczkowe i łuskowe. Występuje w skupieniach ziarnistych, płytkowych. Przeważnie zawiera żelazo (wpływa na intensywność zabarwienia), rzadziej glin, chrom, nikiel, mangan.
Minerał wtórny, zwykle występujący jako główny składnik zbitych serpentynitów; powstaje z przeobrażenia oliwinu w ultrabazytach, gabrach, zasadowych skałach wylewnych. Towarzyszą mu najczęściej magnetyt, magnezyt, kalcyt, dolomit, piroaurit, chondrodyt, chromit, klinochlor, forsteryt oraz fajalit.
Miejsca występowania:
W Polsce – jako składnik serpentynitów w okolicach; Ząbkowic Śląskich, Szklar, Kowar.