okaz z Namibii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbCu3(AsO4)2(OH)2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy, półmuszlowy, włóknisty |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
grubotabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,24–5,65 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, żółtozielona, ciemnozielona, czarna |
| Rysa |
zielona |
| Połysk |
żywiczny, woskowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
1,951–1,991 (dwuosiowy) |
| Inne |
[[[dwójłomność]]: 0,040 dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BH.45 |
Bayldonit – rzadki minerał z klasy arsenianów.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca najczęściej kryształy o pokroju grubotabliczkowym, zarysy sześciokątnych bliźniaków trójkrotnych. Występuje w skupieniach promienistych, jako naskorupienia oraz słupkowe pseudomorfozy po mimetezycie. Jest minerałem przezroczysty, przeświecającym i kruchym. Posiada zieloną rysę oraz żywiczny, woskowy bądź tłusty połysk. Trudno rozpuszczalny w kwasie solnym.
Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi oraz ołowiu. Towarzyszą mu zazwyczaj mimetezyt, azuryt, cerusyt, malachit, oliwenit, kwarc, goethyt oraz duftyt.
Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii. Spotykany ponadto w Australii, Austrii, we Francji, Włoszech, Niemczech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii oraz Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Nevada i Utah). W Polsce występuje w Miedziance na Dolnym Śląsku.
