Duftyt

Duftyt
Ilustracja
Zielony okaz Duftytu z Zimbabwe
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

PbCu(AsO4)(OH) (zasadowy arsenian ołowiu i miedzi)

Twardość w skali Mohsa

3–4,5

Przełam

nierówny, muszlowy

Łupliwość

nierozpoznawalna

Pokrój kryształu

grubotabliczkowy, krótkosłupkowy, igiełkowy

Układ krystalograficzny

jednoskośny, rombowy

Właściwości mechaniczne

łagodny, blaszki sprężyście giętkie, kruchy

Gęstość

6,12–6,4 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

zielona w odcieniach, oliwkowa, szaro-zielona

Rysa

blado bądź jasnozielona, biała

Połysk

szklisty, tłusty, żywiczny, woskowy, matowy

Współczynnik załamania

2,03–2,1(dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,050–0,060

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.BH.35

Duftyt – minerał z rodziny arsenianów. Z chemicznego punktu widzenia jest zasadowym arsenianem ołowiu i miedzi.

Nazwa pochodzi od nazwiska dyrektora kopalń w Tsumeb w Namibii – Gustawa Dufta.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośny lub rombowym. Rzadko wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym. Spotykany zazwyczaj w formie szczotek kryształów, skupień kulistych, naciekowych, groniastych, zbitych, skorupowych i mikrokrystalicznych nalotów. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do nieprzezroczystego, posiadającym szklisty bądź tłusty połysk. Jest izomorficzny z konichalcytem. Ma znaczenie głównie kolekcjonerskie.

Występowanie

Jest minerałem wtórnym. Występuje w strefie utleniania kruszców ołowiu oraz miedzi. Towarzyszą mu najczęściej cerusyt, azuryt, wulfenit, piromorfit, chryzokola, mimetesyt, oliwenit, kalcyt, dolomit, smithsonit, kwarc, dioptaz, i aurichalcyt.

Miejsce występowania

Jest minerałem bardzo rzadkim. Głównym miejscem występowania jest Tsumeb w Namibii. Znany również z Kumbrii i Kornwalii w Anglii. Jest spotykany w Australii, Maroku, Meksyku, Japonii, Hiszpanii, Austrii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych (Arizona i Kolorado) i we Francji. W Polsce występuje na hałdach w Miedziance na Dolnym Śląsku.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 118–119, ISBN 978-83-8293-231-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 194, ISBN 978-83-7073-816-7.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Duftite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-04-25] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 Duftite [online], Le-comptoir-geologique [dostęp 2025-04-25].