Zielony okaz Duftytu z Zimbabwe | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbCu(AsO4)(OH) (zasadowy arsenian ołowiu i miedzi) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4,5 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy |
| Łupliwość |
nierozpoznawalna |
| Pokrój kryształu |
grubotabliczkowy, krótkosłupkowy, igiełkowy |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, rombowy |
| Właściwości mechaniczne |
łagodny, blaszki sprężyście giętkie, kruchy |
| Gęstość |
6,12–6,4 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, oliwkowa, szaro-zielona |
| Rysa |
blado bądź jasnozielona, biała |
| Połysk |
szklisty, tłusty, żywiczny, woskowy, matowy |
| Współczynnik załamania |
2,03–2,1(dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,050–0,060 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BH.35 |
Duftyt – minerał z rodziny arsenianów. Z chemicznego punktu widzenia jest zasadowym arsenianem ołowiu i miedzi.
Nazwa pochodzi od nazwiska dyrektora kopalń w Tsumeb w Namibii – Gustawa Dufta.
Krystalizuje w układzie jednoskośny lub rombowym. Rzadko wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym. Spotykany zazwyczaj w formie szczotek kryształów, skupień kulistych, naciekowych, groniastych, zbitych, skorupowych i mikrokrystalicznych nalotów. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do nieprzezroczystego, posiadającym szklisty bądź tłusty połysk. Jest izomorficzny z konichalcytem. Ma znaczenie głównie kolekcjonerskie.
Jest minerałem wtórnym. Występuje w strefie utleniania kruszców ołowiu oraz miedzi. Towarzyszą mu najczęściej cerusyt, azuryt, wulfenit, piromorfit, chryzokola, mimetesyt, oliwenit, kalcyt, dolomit, smithsonit, kwarc, dioptaz, i aurichalcyt.
Jest minerałem bardzo rzadkim. Głównym miejscem występowania jest Tsumeb w Namibii. Znany również z Kumbrii i Kornwalii w Anglii. Jest spotykany w Australii, Maroku, Meksyku, Japonii, Hiszpanii, Austrii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych (Arizona i Kolorado) i we Francji. W Polsce występuje na hałdach w Miedziance na Dolnym Śląsku.