Bloc Party

Początki zespołu (1999–2004)

Russell Lissack i Kele Okereke poznali się w 1998 roku w Londynie. Lissack był uczniem Bancroft’s School(inne języki), podczas gdy Okereke uczęszczał do Ilford County High School(inne języki), a następnie do Trinity Catholic High School(inne języki) w Woodford Green(inne języki). Wpadli na siebie ponownie w 1999 roku na Reading Festival(inne języki). Odkrywając, że mają wspólne gusta muzyczne i przyjaciół, zaczęli razem tworzyć muzykę i postanowili założyć zespół. Basista Gordon Moakes(inne języki) dołączył po odpowiedzi na ogłoszenie umieszczone w magazynie NME, a perkusista Matt Tong(inne języki) stał się członkiem zespołu w wyniku przesłuchania. Po wypróbowaniu różnych nazw, takich jak Union, The Angel Range i Diet, we wrześniu 2003 roku zespół zdecydował się na Bloc Party, nazwę stanowiącą grę słów od zwrotu block party. Zespół stwierdził, że nazwa ta nie miała być aluzją do bloku wschodniego ani do kanadyjskiej partii politycznej Blok Quebecki. Moakes napisał natomiast na oficjalnym forum internetowym grupy, że w sensie politycznym chodziło raczej o połączenie wschodnich „bloków” i zachodnich „partii”. Zauważył również, że nazwa nie była wyraźnie podyktowana względami politycznymi, ale raczej „wyglądała, brzmiała, wydawała się dobra”, dlatego została ona przez nich przyjęta.

Zespół zyskał rozgłos po tym, jak Okereke wybrał się na koncert grupy Franz Ferdinand w 2003 roku i podarował kopię piosenki „She’s Hearing Voices(inne języki)” głównemu wokaliście Alexowi Kapranosowi i DJ-owi BBC Radio 1 Steve’owi Lamacqowi. Lamacq następnie zagrał piosenkę w swoim programie radiowym, nazywając zespół „geniuszami” i zaprosił ich do nagrania sesji na żywo na potrzeby programu. Bloc Party swój debiutancki singel „She’s Hearing Voices” wydał 16 lutego 2004 roku w ówcześnie dopiero powstającej wytwórni płytowej Trash Aesthetics(inne języki), a szum wywołany po singlu doprowadził do kolejnego – „ Banquet(inne języki)” / „Staying Fat”, wydanego tym razem za pośrednictwem Moshi Moshi Records(inne języki), a następnie do podpisania kontraktu z niezależną wytwórnią Wichita Recordings w kwietniu 2004 roku.

Silent Alarm (2004–2006)

Debiutancka płyta Silent Alarm została wydana w lutym 2005 roku i spotkała się z powszechnym uznaniem krytyków. Magazyn NME umieścił ją na szczycie listy „Albumów Roku” 2005, a na brytyjskiej liście sprzedaży osiągnął 3. miejsce, zanim uzyskał status platynowej płyty. Pierwszy singel z albumu, „So Here We Are” / „Positive Tension”, znalazł się w pierwszej piątce listy UK Singles Chart. Kolejne single, „Banquet” (13. miejsce na liście „Utworów Roku” 2005 magazynu NME), „ Helicopter(inne języki) ” i „ Pioneers(inne języki) ”, choć nie powtórzyły tego sukcesu, dotarły do pierwszej dwudziestki listy przebojów. Animowany teledysk do utworu „Pioneers”, stworzony przez agencję projektową Minivegas z siedzibą w Shoreditch, przez cztery tygodnie utrzymywał się na szczycie list przebojów magazynu NME. W tamtym czasie na łamach tego czasopisma określono ich mianem „art-rocka”, ale zespół uznał, że to określenie jest zbyt ograniczone.

Bloc Party otrzymał pozytywne recenzje od krytyków w Stanach Zjednoczonych i intensywnie koncertował w tym kraju przez 18 miesięcy od premiery Silent Alarm. Na początku 2006 roku zakończyli trasę wyprzedanymi koncertami w Los Angeles, Miami i Berkeley. Album sprzedał się w ponad 350 tys. egzemplarzy w Ameryce Północnej i ponad milionie na całym świecie. Po tym sukcesie, uznana grupa elektroniczna The Chemical Brothers wkrótce nawiązała współpracę z Okerekem przy utworze „Believe(inne języki)” z ich albumu Push the Button. Pod koniec sierpnia 2005 roku w Wielkiej Brytanii został wydany album z remiksami utworów z Silent Alarm. Płyta ta zatytułowana Silent Alarm Remixed(inne języki) zachowała oryginalną listę utworów z albumu i zawiera remiksy takich artystów, jak Ladytron, M83, Death from Above 1979, Four Tet i Mogwai.

W lipcu 2005 roku Bloc Party nagrał dwa nowe utwory z producentem Silent Alarm, Paulem Epworthem(inne języki). Zostały one wydane jako singel z B-sidem zatytułowany „Two More Years(inne języki)”, aby zbiec się z trasą koncertową po Wielkiej Brytanii w październiku 2005 roku. Trasa ta towarzyszyła również reedycji Silent Alarm, która zawierała „Two More Years” i poprzedni singel „Little Thoughts(inne języki)” jako utwory bonusowe. Remiks utworu „Banquet” zespołu The Streets, a także teledysk do tej piosenki, zostały zawarte w singlu „Two More Years”. Bloc Party dodał także utwór „The Present” do kompilacji Help!: A Day in the Life(inne języki), z której dochód został przeznaczony na rzecz organizacji charytatywnej War Child(inne języki).

A Weekend in the City (2006–2008)

Drugi album Bloc Party, A Weekend in the City, został wyprodukowany przez Garreta „Jacknife’a” Lee w irlandzkim Westmeath. Wydano go w lutym 2007 roku, chociaż wyciekł już w listopadzie 2006 roku. Został udostępniony do pobrania w brytyjskim sklepie iTunes Store przed przed premierą na nośnikach fizycznych i doszedł do 2. miejsca brytyjskiej listy UK Albums Chart. A Weekend in the City osiągnął również 2. miejsce na australijskich i belgijskich listach sprzedażowych i zadebiutował na 12. miejscu listy Billboard 200 ze sprzedażą 48 tys. egzemplarzy. Pierwszy singel „The Prayer(inne języki)” został wydany 29 stycznia 2007 roku i stał się najwyżej do tej pory notowanym singlem zespołu na brytyjskich listach UK Singles Chart, osiągając 4. miejsce. W ramach przygotowań do wydania albumu, prezenter BBC Radio 1 Zane Lowe wyemitował 30 stycznia 2007 roku koncert zespołu ze studia Maida Vale, na którym znalazły się zarówno stare, jak i nowe utwory. 1 lutego 2007 roku płytę A Weekend in the City udostępniono do bezpłatnego słuchania za pośrednictwem oficjalnej strony Bloc Party na MySpace.

Następny singel, „I Still Remember(inne języki)”, stał się najwyżej notowanym utworem Bloc Party na amerykańskich listach sprzedażowych, osiągając 24. miejsce na liście Modern Rock Chart magazynu Billboard. Zespół wydał swój trzeci singel „Hunting for Witches(inne języki)” z towarzyszącym mu teledyskiem w sierpniu 2007 roku. Singel stał się ich do tego momentu jedynym utworem na liście ARIA Chart, osiągając 20. miejsce. W październiku 2007 roku ogłoszono, że Bloc Party wyda nowy singel „Flux(inne języki)” 13 listopada — przed koncertami kończącymi rok. Piosenka utrzymywana w stylu elektronicznym, również wyprodukowana przez Lee, bardzo różniła się od poprzednich singli wydanych przez zespół.

Pierwszy koncert zespołu po wydaniu A Weekend in the City miał miejsce 5 lutego 2007 roku w Reading i był transmitowany na żywo w BBC 6 Music. 20 maja 2007 roku Bloc Party był główną gwiazdą na scenie In New Music We Trust w BBC Radio 1 Big Weekend w Preston. 1 lipca tego samego roku po raz pierwszy zagrali w Polsce, występując jako jedna z gwiazd gdyńskiego Open’er Festivalu 2007 – gościnnie z nimi wystąpił Ostry. Bloc Party zagrał również na brytyjskiej części koncertów Live Earth 7 lipca 2007 roku na stadionie Wembley. Ponadto zespół w 2007 roku wykonał sety na festiwalach T in the Park(inne języki) i Oxegen 2007(inne języki), a także na festiwalu Glastonbury oraz na Reading and Leeds Festivals(inne języki). Bloc Party ogłosił trasę koncertową po Australii i Nowej Zelandii w sierpniu 2007 roku, która obejmowała specjalny występ na festiwalu Splendour in the Grass(inne języki) 5 sierpnia. 17 września 2007 roku nagrali set do programu PBS Austin City Limits(inne języki), dzień po występie na Austin City Limits Music Festival(inne języki). 27 października tego samego roku Bloc Party zagrał w londyńskim The Roundhouse(inne języki) wraz chórem Exmoor Singers(inne języki) w ramach BBC Electric Proms. Występ zawierał utwory z programów Silent Alarm i A Weekend in the City, a także pierwsze brytyjskie wykonanie na żywo utworu „Flux”.

Intimacy (2008–2009)

„Mercury(inne języki)” ukazał się jako pierwszy singel promujący trzeci album Bloc Party w sierpniu 2008 roku. Cały natomiast album Intimacy został wydany w pośpiechu pod koniec tego samego miesiąca. Ponownie wyprodukowany został on przez Jacknife’a Lee i Paula Epwortha. Jeszcze w sierpniu tego samego roku Bloc Party wystąpił na festiwalach w Reading i Leeds, a następnie był gwiazdą Hydro Connect Music Festival(inne języki) w Argyll.

Jesienią 2008 roku zespół odbył krótką trasę koncertową po Ameryce Północnej, która obejmował m.in. występ na Virgin Festival(inne języki) w Toronto, czy koncert podczas ceremonii rozdania nagród MTV Video Music Brazil(inne języki) 2008, będący ich pierwszym występem w Ameryce Południowej. Został on negatywnie przyjęty ze względu na podjęcie przez nich decyzji o wykorzystaniu playbacku. Powrócili do występów na żywo w Wielkiej Brytanii 30 września 2008 roku specjalnym koncertem w Londynie w ramach Q Awards: The Gigs. Zagrali również w Glasgow na trasie MTV2 i Topman „Gonzo on Tour” 19 października tego samego roku.

W październiku 2008 roku ukazał się kolejny singel „Talons(inne języki)”. Piosenka ta nie była częścią albumu zamawianego w przedsprzedaży, ale znalazła się na pełnej płycie CD i została udostępniona bezpłatnie osobom, które zakupiły już album dostępny tylko do pobrania. Album z remiksami wszystkich utworów z płyty Intimacy, Intimacy Remixed(inne języki), został wydany w maju 2009 roku. Jeszcze w tym samym roku Bloc Party wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, nazywając ją „Bloctober”.

Four i The Nextwave Sessions (2009–2013)

W lipcu 2009 roku Okereke oświadczył, że zespół nie ma kontraktu płytowego i nie ma obowiązku ani presji wydania nowego albumu w dającej się przewidzieć przyszłości; zasugerował również, że wydanie czwartego albumu jest planowane na czas nieokreślony. Nowy singel „One More Chance(inne języki)” ukazał się w sierpniu 2009 roku, a wyprodukował go Jacknife Lee. Utwór ten nie pojawił się na płycie Intimacy. Po premierze singla zespół zawiesił działalność, a jego członkowie nie byli pewni, czy będą kontynuować działalność.

Podczas przerwy Lissack reaktywował swój projekt Pin Me Down(inne języki) i dołączył do składu koncertowego irlandzkiego zespołu rockowego Ash(inne języki) jako gitarzysta i keyboardzista podczas ich trasy koncertowej promującej A-Z Series(inne języki). Moakes założył grupę Young Legionnaire(inne języki) wspólnie z Paulem Mullenem(inne języki), wokalistą i gitarzystą The Automatic oraz Williamem Bowermanem, perkusistą La Roux. Wydali wspólnie singel „Colossus” w sierpniu 2010 roku. Okereke wydał swój debiutancki solowy album The Boxer(inne języki) w czerwcu 2010 roku, który został wyprodukowany przez Hudsona Mohawke’a i XXXChange. Jego wydanie poprzedził singel „Tenderoni(inne języki)”. Plotki z całego 2011 roku sugerowały, że Okereke opuścił grupę, aby skupić się na pracy solowej, choć inni członkowie zespołu temu zaprzeczali.

Bloc Party zaczął pisać materiał na czwarty album w 2011 roku, ale zdecydował się nie grać na żywo. W międzyczasie Okereke ukończył minialbum zatytułowany The Hunter(inne języki). Grupa oświadczyła, że zamierza wydać nowy album w 2012 roku – w maju ogłosili płytę Four(inne języki), która swoją premierę miała 20 sierpnia 2012 roku, po tym, jak była ona w całości dostępna w streamingu przez ponad tydzień. Album został nagrany w Nowym Jorku wspólnie z Alexem Newportem, który wcześniej współpracował z At the Drive-In i The Mars Volta. W lipcu tego samego roku ukazał się singel „Octopus(inne języki)”, a później wydano kolejny zatytułowany „Day Four”. Zespół opublikował „Kettling” 12 listopada 2012 roku, a następnie „Truth” 25 lutego 2013 roku. Album Four osiągnął 3. miejsce na liście UK Albums Chart i 36. miejsce na liście Billboard 200.

6 lipca 2012 roku po raz drugi wystąpili w Polsce, dając wówczas koncert podczas Open’er Festivalu 2012. Zespół zaprezentował nowy materiał podczas swojej trasy koncertowej po Ameryce Północnej w 2013 roku, w tym „Children of the Future” w Rams Head Live!(inne języki), „Ratchet(inne języki)” w The Pageant, „Montreal” w Ogden Theatre(inne języki) i „X-cutioner’s Song” w Mr. Smalls Theater w Pittsburghu. Lissack potwierdził następnie plany zespołu dotyczące wydania nowej EP-ki. Powiedział Marcowi Zanottiemu z australijskiego serwisu MusicFeeds, że nowy materiał „nie jest kontynuacją płyty, którą właśnie nagraliśmy, to zupełnie osobna rzecz […] kolejny krok; kolejny progres”. Utwór „French Exit” został po raz pierwszy zagrany na żywo w Crystal Ballroom(inne języki) 24 maja 2013 roku. Była ona jedną z piosenek, która znalazła się na minialbumie The Nextwave Sessions(inne języki), którego została wydana 12 sierpnia 2013 roku nakładem Frenchkiss Records(inne języki).

Zmiany w składzie i Hymns (2013–2019)

Podczas letniej trasy koncertowej w 2013 roku perkusista Matt Tong(inne języki) opuścił zespół a Sarah Jones zastąpiła go na perkusji na pozostałych koncertach. Lissack powiedział w wywiadzie dla kanadyjskiej gazety National Post, że zespół planuje zrobić sobie przerwę na czas nieokreślony po występie na Latitude Festival 19 lipca. W październiku 2013 roku Okereke zmontował miks DJ-ski do serii miksów Tapes wytwórni !K7, wydanej pod nazwą Bloc Party. We wrześniu 2014 roku Okereke oświadczył, że Bloc Party pracuje nad piątym albumem. W marcu 2015 roku basista Gordon Moakes napisał na Twitterze, że rozstał się z zespołem. Po odejściu dwóch członków, Okereke i Lissack pod koniec 2014 roku zaczęli samodzielnie pracować nad nowymi utworami.

Bloc Party ujawnił swój nowy skład na dwóch kameralnych koncertach w okolicach Los Angeles w 2015 roku (19 sierpnia w The Glass House w Pomonie i dzień później w The Roxy w Los Angeles). Następnie zespół był jedną z głównych gwiazd FYF Fest(inne języki) w Los Angeles 22 sierpnia tego samego roku. Na tych koncertach muzycy potwierdzili, że zakończyli nagrywanie kolejnego albumu. Koncerty te były debiutem na żywo nowego basisty Justina Harrisa z indierockowego zespołu Menomena z Portland w Oregonie, który wcześniej otwierał kilka tras Bloc Party w Stanach Zjednoczonych w kwietniu 2009 roku, oraz perkusistki Louise Bartle. Podczas tych koncertów odbyły się także pierwsze wykonania na żywo dwóch nowych piosenek zatytułowanych „Eden” i „Exes”.

Podczas występu w Maida Vale zespół Bloc Party zagrał na żywo utwór „The Good News”, a kilka godzin później „The Love Within” został zaprezentowany przez Annie Mac na antenie BBC Radio 1. Okereke ujawnił, że nadchodzący piąty album zespołu będzie nosił tytuł Hymns(inne języki), a jego wydanie zostało później potwierdzone w mediach społecznościowych. Premiera płyty miała miejsce 29 stycznia 2016 roku. Jeszcze w 2016 roku zespół wydał samodzielny singel „Stunt Queen” z okazji występu w Hollywood Bowl, co według Okerekego było „znaczącym kamieniem milowym” dla zespołu.

W marcu 2018 roku Bloc Party ogłosił serię koncertów w ramach których grał w całości swój pierwszy album Silent Alarm. Ze względu na sukces tej krótkiej trasy, Bloc Party ogłosiło kolejne daty w 2019 roku, ponownie grając utwory z ich debiutanckiego krążka.

Alpha Games i The High Life EP (2020–2023)

22 stycznia 2020 roku Okereke ogłosił na swoich kontach w mediach społecznościowych, że Bloc Party rozpoczął pisanie nowego albumu. 22 września 2021 roku Bloc Party opublikował na swoim oficjalnym koncie na Twitterze zajawkę listy utworów i postępów w nagrywaniu swojego wkrótce mającego się ukazać szóstego albumu studyjnego.

23 listopada 2021 roku Bloc Party wydało pierwszy singel „Traps” z albumu Alpha Games(inne języki). Płyta ukazała się 22 kwietnia 2022 roku. Drugi singel „The Girls Are Fighting” został wydany 26 stycznia tego samego roku, a odpowiadający mu teledysk został wydany dwa dni później. 25 lutego 2022 roku ukazał się trzeci singel „Sex Magik”, a czwarty, „If We Get Caught”, został wydany 24 marca tego samego roku.

W październiku 2022 roku ogłoszono, że Bloc Party będzie supportować Paramore podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii i Irlandii w 2023 roku, a także podczas trasy po Ameryce Północnej, ogłoszonej w kolejnym miesiącu. Podczas londyńskiego przystanku trasy Okereke zaśpiewał w duecie z Hayley Williams cover utworu zespołu „Blue Light”.

21 czerwca 2023 roku Bloc Party ogłosiło nową EP-kę zatytułowaną The High Life EP, która swoją premierę miała miesiąc później, 21 lipca. Poprzedziły ją single „High Life” i „Keep It Rolling” – drugi z nich z gościnnym udziałem Kenny’ego Hoopla(inne języki), które ukazały się odpowiednio 21 kwietnia i 2 czerwca 2023 roku. Justin Harris nie brał udziału w nagraniu EP-ki, a partie basu i klawiszy wykonał Daniel Pugsley z zespołu Skindred. Później, w 2023 roku Harris został oficjalnie zastąpiony przez basistę Palace(inne języki) Harry’ego Deacona.

Anatomy of a Brief Romance (od 2024)

W czerwcu 2024 roku zespół wydał samodzielny singel zatytułowany „Flirting Again”, co było ich pierwszym nowym utworem od czasu The High Life. Jeszcze w tym samym miesiącu, 22 listopada Bloc Party oficjalnie wydał składankę zatytułowaną A Weekend In The City: B-Sides. Dema i B-side’y z ery ich drugiego albumu były dostępne online od lat jako bootlegowa kompilacja, czasami nazywana Another Weekend in the City, ale nigdy nie doczekała się oficjalnego wydania. Tego samego dnia zespół wycofał album ze streamingu z powodu obaw o jakość dźwięku. Kompilacja została ostatecznie ponownie wydana w grudniu 2024 roku.

Po światowej trasie koncertowej w 2025 roku, która odbyła się z okazji 20 lat Silent Alarm i 25 lat istnienia zespołu, Okereke potwierdził, że zespół pracuje nad swoim siódmym albumem z producentem Trevorem Hornem. Album został oficjalnie ogłoszony w maju 2026 roku pod tytułem Anatomy of a Brief Romance(inne języki), a Okereke opisał go jako album koncepcyjny obejmujący zarówno koniec jego długotrwałego związku, jak i początek nowego. Główny singel z albumu, „Coming On Strong”, został udostępniony tego samego dnia. 30 czerwca tego samego roku premierę miał singel „Love Bombs”, a 28 lipca singel „Now We Can’t Be Friends” wraz z zapowiedzią trasy koncertowej po brytyjskich sklepach płytowych.

Premiera czternastoutworowego krążka miała miejsce 11 września 2026 roku, a jego producentem był Trevor Horn, znany ze współpracy z Grace Jones, Pet Shop Boys i Frankie Goes To Hollywood. Wydany został przez wytwórnię Contagious Music (za pośrednictwem Virgin Music Group(inne języki)).

Aktualni członkowie

• Kele Okereke – wokal prowadzący, gitara rytmiczna, sampler, pianino elektroniczne (od 1999)
• Russell Lissack – gitara prowadząca, programowanie (od 1999)
• Louise Bartle – bębny, perkusja, wokal wspierający (od 2015)
• Harry Deacon – gitara basowa, syntezator, wokal wspierający (od 2023)

Byli członkowie

• Gordon Moakes(inne języki) – gitara basowa, chórki, keyboard, syntezator, perkusja elektroniczna, dzwonki (2002–2015)
• Matt Tong(inne języki) – bębny, perkusja, wokal wspierający (2002–2013)
• Justin Harris – gitara basowa, syntezator, wokal wspierający (2015–2023)
• Daniel Pugsley(inne języki) – gitara basowa, syntezator, wokal wspierający (2023)

Albumy studyjne

Albumy kompilacyjne

Minialbumy