Blonde

Blonde

Wykonawca albumu studyjnego
Frank Ocean
Wydany	20 sierpnia 2016
Nagrywany	2013–2016
Gatunek	R&B, avant-soul, psychodeliczny pop
Długość	60:08
Wydawnictwo	Boys Don't Cry, XL Recordings
Producent	Rostam Batmanglij, James Blake, Jon Brion, Malay Ho, Om'mas Keith, Frank Ocean, Buddy Ross, Francis Starlite, Joe Thornalley, Michael Uzowuru, Pharrell Williams
Oceny
Album of the Year 86/100 AnyDecentMusic? 8.4/10 Metacritic 87/100 AllMusic American Songwriter Clash 9/10 Consequence of Sound A Crack Magazine 08/10 DIY Dork Drowned in Sound 9/10 Earmilk Entertainment Weekly A Evening Standard Exclaim! 9/10 GIGsoup 4.5/5 The Guardian The Independent laut.de The Line of Best Fit 9/10 musicOMH The Needle Drop 8/10 No Ripcord 8/10 NOW Magazine The Observer Paste 9.3/10 Pitchfork 9.0/10 PopMatters 8/10 Rolling Stone The Skinny Slant Magazine Spin 8/10 The Sydney Morning Herald The Telegraph Tiny Mix Tapes Under the Radar 8.5/10 The Young Folks 9/10
Album po albumie
Endless (2016) Blonde (2016) —
Single z albumu Blonde
„Nikes” Wydany: 20 sierpnia 2016

Blonde (zapisywany również jako Blond) – drugi album studyjny amerykańskiego wokalisty Franka Oceana, wydany 20 sierpnia 2016 roku przez wytwórnię Boys Don't Cry.

Album nagrywany był w latach 2013-2016. Stylistycznie odchodzi od poprzedniego wydawnictwa Oceana Channel Orange, zawierając atmosferyczne, nastrojowe brzmienie i bogate aranżacje. Album spotkał się z szerokim uznaniem wśród krytyków, zajmując wysokie pozycje na wielu listach najlepszych albumów 2016 roku. Album został umieszczony na 79 pozycji Listy 500 najlepszych albumów wszechczasów magazynu Rolling Stone. Na albumie pojawiają się wokale m.in. André 3000, Beyoncé, Amber Coffman i Yung Lean. Przy produkcji albumu poza Oceanem pracowali m.in. Pharell Williams, James Blake, Kanye West, Mike Dean i Tyler, the Creator.

Początek tworzenia albumu

21 lutego 2013 roku Frank Ocean potwierdził rozpoczęcie prac nad nowym albumem. Miał on tworzyć go wspólnie z Tylerem, The Creatorem, Pharellem Williamsem i Danger Mouse. Ocean chciał współpracować przy produkcji albumu z Tame Impalą i King Krulem, a nagrywanie miało odbyć się francuskiej wyspie Bora-Bora. Ostatecznie album był nagrywany w nowojorskim Electric Lady Studios. Po okresie braku weny twórczej u Oceana był on nagrywany w innych studiach, m.in. Abbey Road Studios. W wywiadzie dla The New York Times Ocean stwierdził, że w przezwyciężeniu braku weny pomogła mu rozmowa z jego przyjacielem z młodości. Po niej zdecydował się podzielić się na płycie doświadczeniami z dzieciństwa.

W kwietniu 2014 roku Ocean potwierdził, że album jest bliski ukończenia. 29 kwietnia 2014 udostępnił na swoim profilu w serwisie Tumblr singiel Memrise.

Ocean stwierdził, że podczas tworzenia albumu zainspirowała go fotografia wykonana przez duet fotograficzny The Collaborationist. Zdjęcie przedstawiało kobietę we włosach blond siedzącą na tylnym siedzeniu samochodu. Według Jessici Haye, jednej z autorek zdjęcia, Ocean „w pewnym sensie umieścił na zdjęciu swoje własne doświadczenia i wniósł do niego własną historię". Fotografia była używana jako jeden z materiałów promocyjnych albumu.

Muzyka i kompozycja

Blonde charakteryzuje się abstrakcyjnym, nastrojowym brzmieniem, odmiennym od pozostałej twórczości artysty. Różnorodne, niekonwencjonalne elementy kompozycji były inspirowane twórczością The Beatles czy Steviego Wondera. Bogate aranżacje i wielowarstwowe harmonie wokalne były przyrównywane do kompozycji Briana Wilsona, lidera zespołu The Beach Boys. Kompozycje albumu są łagodne i minimalistyczne, z częstym użyciem gitary i keyboardowych loopów. Tematyka albumu skupia się na zmaganiach Oceana z własną męskością i emocjami, inspirowanymi osobistym rozstaniem, stratą i traumą.

Gatunkowo album był określany jako avant-soul, R&B i psychodeliczny pop. Pisząca dla The Observer dziennikarka Kate Mossman określiła album jako ,,intelektualny, pozbawiony macho i przekraczający granice R&B”. Album zawiera fragmenty z użyciem słowa mówionego. Zwracano również uwagę na użycie modulatora głosu i efektu Auto-Tune w utworach.

Różne elementy brzmienia albumu było porównywane do takich artystów jak Radiohead, Big Star, U2, Drake, Maxwell, Brian Eno, czy Prince.

Część utworów na płycie zawiera zapożyczenia innych utworów. W piosence White Ferrari użyto fragmentów piosenki Here, There and Everywhere zespołu The Beatles. Utwór Seigfreid wykorzystuje fragment słowa mówionego wypowiedzianego przez Elliota Smitha. Album kończy się rozmową Oceana z jego bratem Ryanem, gdy Ryan miał 11 lat.

Wydanie i promocja

6 kwietnia 2015 roku Ocean zapowiedział premierę albumu w lipcu kolejnego roku. Album nie został jednak wydany, a powodów opóźnienia nie zostały podano. Krążyły pogłoski, że album ma nosić tytuł Boys Don't Cry i zawierać wydany wcześniej singiel Memrise, który jednak nigdy nie został oficjalnie wydany. 2 lipca 2016 roku Ocean zasugerował możliwość wydania nowego albumu, z datą premiery w lipcu lub listopadzie 2016 roku.

Media podawały 5 sierpnia 2016 roku za prawdopodobną datę premiery Boys Don't Cry. Zamiast tego opublikowano film, będący reklamą albumu wizualnego Oceana, pt. Endless, wydanego wyłącznie na Apple Music 19 sierpnia. Następnego dnia Ocean zareklamował cztery tymczasowe sklepy w Los Angeles, Nowym Jorku, Chicago i Londynie. Sklepy oferowały setki darmowych magazynów o nazwie Boys Don't Cry z dołączoną kopią albumu Blonde. Magazyny zawierały fotografie wykonane m.in. przez Wolfganga Tillmansa i Vivian Sassen, oraz scenariusz zatytułowany Godspeed (tak samo jak jeden z utworów na płycie). Zamieszczone były również wywiady, m.in. z raperem Lil B, oraz wiersz autorstwa Kanye Westa dotyczący sieci restauracji McDonald's.

Tego samego dnia album został wydany wyłącznie na Apple Music i iTunes. Lista utworów na płycie CD różniła się jednak od wersji cyfrowej albumu, zawierając rozszerzoną wersję utworu Nikes z udziałem japońskiego rapera KOHH. Nikes zostało oficjalnie wydane jako główny singiel promujący album 20 sierpnia 2016 roku.

Po premierze albumu nie był on promowany przez Oceana, nie pojawiał się on w programach telewizyjnych i stacjach radiowych. Ocean spędził miesiąc po wydaniu Blonde podróżując po takich krajach jak Chiny, Japonia i Francja. Zdecydował się również nie zgłaszać albumu do nagrody Grammy, twierdząc, że instytucja ta źle reprezentuje osoby podchodzące z jego środowiska oraz posiadające podobne wartości.

Odbiór albumu

Blonde zyskał szerokie uznanie wśród krytyków. W agregatorze opinii Metacritic zdobył on średnią ocen 87 punktów na 100 przy 38 recenzjach. Agregator AnyDecentMusic? opierając się na średniej ocen krytyków wystawił ocenę albumu 8.4 na 10.

Magazyn Mojo nazwał album „urzekającą, meandrującą kompozycją, która wynagradza całkowite zanurzenie się w niej”. Tara Joshi w swojej recenzji dla serwisu The Quietus uznała wydawnictwo za „w pełni przemyślaną, starannie skomponowaną osobistą wizję” oraz „wzniosły i w dużej mierze imponujący album”. Rolling Stone opisał album jako „na przemian niejednoznaczny, paląco bezpośredni, smutny, zabawny, pełen dysonansów i wspaniały: cud psychodelicznego popu ery cyfrowej”. Tim Jonze pisząc dla The Guardian okrzyknął Blonde „jedną z najbardziej intrygujących i kontrowersyjnych płyt, jakie kiedykolwiek powstały". Magazyn Vice skomplementował Oceana, doceniając jego „ekspresyjny i sprawny, ale nieatletyczny głos”. Pochwalono również szczere historie przedstawione w utworach Good Guy i Facebook Story oraz bardziej agresywne utwory, takie jak Nights. Pozytywną opinię na temat albumu wyraził również Anthony Fantano, wystawiając ocenę 8 na 10.

W mniej entuzjastycznym tonie opisał płytę Neil McCormick z The Daily Telegraph. Stwierdził, że „płyta jest kontemplacyjna i introwertyczna, co sugeruje, że dla niektórych słuchaczy jej odsłuchanie może być męczącym doświadczeniem". Serwis AllMusic uznał album za „nieskażony i progresywny”, twierdząc na raz, że „w ciągu godziny wszystkie te skąpo ozdobione rozważania mogą być "nieco uciążliwe w odbiorze". Andy Gill w swojej krytycznej recenzji dla The Independent uznał większość utworów za ospałe, bezcelowe i pozbawione mocnych melodii. William Ketchum III z serwisu HipHopDX, stwierdził w recenzji, że wokalista „czasami przekazuje tylko to, co niezbędne, by wyrazić swoją myśl, podczas gdy inne utwory wydają się meandrujące i niekompletne”.

Rankingi

Blonde pojawił się na wielu listach stawiających go między najlepszymi albumami 2016 roku, dekady 2010-2019, XXI wieku oraz wśród najlepszych albumów w historii.

Sprzedaż

W pierwszym tygodniu od premiery albumu, Blonde zadebiutował na pierwszym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 i odnotował 276 tysięcy sprzedanych kopii. Utwory z albumu odtworzono łącznie ponad 65,4 miliona razy. Magazyn Forbes oszacował, że Blonde przyniósł Oceanowi blisko milion dolarów zysku po pierwszym tygodniu od premiery, przypisując to faktowi, że wydał go niezależnie oraz jako limitowaną, ekskluzywną premierę w serwisach iTunes i Apple Music. Według danych Nielsen Music do 9 lutego 2017 roku utwory z albumu wygenerowały w Stanach Zjednoczonych 404 miliony odtworzeń audio. Album osiągnął wynik 620 tysięcy sprzedanych kopii, z czego 348 tysięcy stanowiło kupno stacjonarne.

9 lipca 2018 r. album Blonde otrzymał certyfikat platynowej płyty od Recording Industry Association of America (RIAA). Okrył się on również pięciokrotną platyną w Danii, sześciokrotną platyną w Nowej Zelandii oraz podwójną platyną w Wielkiej Brytanii.

Lista utworów

Uwagi:

• Piosenka Futura Free zawiera ukryty utwór pt. Interviews, w którym zamieszczono wywiady z Ryanem Moore’em, Ibrahimem Haririm, Na-Kelem Smithem, Sage’em Elsesserem, Evanem Clarkiem, Nabilem Haririm i Frankiem Oceanem, przeprowadzone przez Mikeya Alfreda.
• W wersji albumu dołączonej do magazynu Boys Don't Cry Nikes zawierało gościnny występ japońskiego rapera KOHH.
• Piosenka Pink + White zawiera dodatkowe wokale śpiewane przez Beyoncé.
• W piosence Godspeed występuje gościnny wokal rapowany przez Yung Leana.
• Be Yourself zawiera dodatkowe wokale śpiewane przez Rosie Watson.
• Piosenka Self Control zawiera dodatkowe wokale Austina Feinsteina.
• Solo (Reprise) zawiera dodatkowe wokale rapowane przez Andre 3000.
• Pretty Sweet zawiera dodatkowe wokale wykonane przez Capital Children's Choir pod batutą Rachel Santesso.

• Facebook Story zawiera dodatkowe wokale wykonane przez Sebastiana.

Twórcy

Informacje o twórcach zaczerpnięto z notatek dołączonych do albumu.

Listy

Certyfikaty sprzedaży

Kraj	Organizacja	Certyfikat
Dania	IFPI Danmark	5 x platynowa płyta
Nowa Zelandia	RMNZ	5 x platynowa płyta
Stany Zjednoczone	RIAA	platynowa płyta
Wielka Brytania	BPI	platynowa płyta

Przypisy