Brookit

Ten artykuł od 2013-01 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.
Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.
Brookit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

brukit

Skład chemiczny

dwutlenek tytanu (TiO2)

Twardość w skali Mohsa

5,5–6,0

Przełam

muszlowy, nierówny, nieregularny, półmuszlowy

Łupliwość

niewyraźna

Pokrój kryształu

cienkotabliczkowy, słupkowy, tabularny, wydłużony, prążkowany, piramidalny

Układ krystalograficzny

rombowy, dwupiramidalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

4,08 – 4,18 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

żółtobrunatny, czerwonobrunatny do czarnego (arkansyt), zielonkawy, niebieski, czerwony, pomarańczowy

Rysa

bezbarwna, biała

Połysk

diamentowy, półdiamentowy, półmetaliczny

Współczynnik załamania

2,583 – 2,741 (dwuosiowy)

Inne
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku
Kryształ brukitu

Brookit (Brukit) – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków, będący dwutlenkiem tytanu.

Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego mineraloga i krystalografa Henry’ego Jamesa Brooke’a (1771-1857).

Charakterystyka

Właściwości

Tworzy kryształy tabliczkowe i kolumnowe i słupkowe. Występuje w postaci tabliczkowych kryształów, na ścianach których widać wyraźne prążkowanie często z budową klepsydrową. Wykształca także kryształy narosłe i wrosłe. Nie wykształca kryształów bliźniaczych. Posiada luminescencję od białej do szarawobiałej lub żółtawobiałej.

Często przyjmuje postać pseudoheksagonalną (podwójnej pseudoheksagonalnej piramidy). Jest jedną z trzech odmian polimorficznych dwutlenku tytanu – pozostałe odmiany to: rutyl i anataz. Jest przezroczysty lub nieprzezroczysty, wykazuje pleochroizm o barwach od żółto-, przez czerwoną, do złocistobrunatnej.

Występowanie

Występuje w żyłach hydrotermalnych, skałach magmowych, skałach metamorficznych: gnejsach, łupkach i skałach wulkanicznych, rzadziej w pegmatytach. Powstaje też jako produkt rozkładu innych minerałów zawierających tytan. Niekiedy tworzy koncentracje w skałach okruchowych: piaskach i żwirach. Towarzyszą mu najczęściej anataz, rutyl, kwarc, albit, piryt, skaleń, hematyt, tytanit, kwarc dymny i magnetyt.

Miejsca występowania:

Zastosowanie

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Medenbach i Sussieck-Fornefeld 1996 ↓, s. 118.
  2. 1 2 3 4 Medenbach i Sussieck-Fornefeld 1996 ↓, s. 279.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Rupert Hochleitner: Minerały, kamienie szlachetne skały. Multico Oficyna Wydawnicza, 2022, s. 296. ISBN 978-83-7073-816-7.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Brookite.
  5. 1 2 3 4 5 6 Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 74. ISBN 978-83-8293-231-7.
  6. 1 2 Brookite [online], www.mindat.org [dostęp 2025-02-07].

Bibliografia

Linki zewnętrzne