Curt Thomalla

Curt Thomalla
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 lipca 1890
Friedland

Data śmierci

3 marca 1939

Zawód

lekarz neurolog
reżyser filmowy
scenarzysta

Odznaczenia
Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

Curt Robert Viktor Thomalla (ur. 12 lipca 1890 we Friedlandzie, zm. 3 marca 1939 w Berlinie) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra, reżyser i scenarzysta filmów edukacyjnych i propagandowych, referent w Ministerstwie Oświecenia Narodowego i Propagandy Rzeszy.

Życiorys

Urodził się we Friedlandzie (obecnie Korfantów) jako syn lekarza, radcy medycznego Roberta Thomalli i Elli z domu Raabe. Uczęszczał do gimnazjum w Berlinie (Bismarck-Gymnasium) i Wałbrzychu, rozpoczął studia prawnicze, niedługo potem zmienił jednak kierunek studiów na medycynę. Studia medyczne odbył na Uniwersytecie w Lozannie, Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii, Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu, Uniwersytecie Fryderyka i Aleksandra w Erlangen oraz Śląskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu. W grudniu 1915 roku we Wrocławiu zdał egzaminy państwowe (Staatexamen). W 1916 roku otrzymał tytuł doktora medycyny i podjął pracę w tamtejszej klinice psychiatrycznej, gdzie po raz pierwszy pracował nad edukacyjnymi filmami medycznymi. Przez kolejne trzy lata specjalizował się w neurologii i psychiatrii.

Jeszcze podczas studiów, jako jednoroczniak-ochotnik służył w 10. Bawarskim Pułku Artylerii Polowej w Erlangen. Podczas I wojny światowej zmobilizowany do 3. Rezerwowego Pułku Piechoty, uczestniczył w walkach w Argonnach, pod Verdun, w Szampanii, był ciężko ranny w bitwie pod Loretto. Odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy (październik 1914) i Krzyżem Żelaznym I klasy (maj 1916).

W 1918 objął kierownictwo archiwum filmów medycznych wytwórni UFA. Jako pierwszy wprowadził do niemieckich filmów edukacyjnych dramaturgię filmów fabularnych, co znacznie zwiększyło ich popularność i efektywność. Później te same zabiegi stosował w filmach o propagandowym charakterze, a jego filmy popularyzowały idee eugeniki i higieny rasowej. W latach 30. proponował, by każdy obywatel Rzeszy posiadał „paszport zdrowotny” (Gesundheitspass) zawierający informacje o zdrowiu „genetycznym” i „rasowym”.

Był jednym z doradców Goebbelsa w Ministerstwie Oświecenia Narodowego i Propagandy Rzeszy. Należał do Zrzeszenia Pisarzy Niemieckich (Reichsverband deutscher Schriftsteller). Założyciel czasopisma „Kampf der Gefahr! Monatsblätter für Schadenverhütung”.

W 1938 został mianowany przez Hitlera starszym radcą rządowym (Oberregierungsrat). W 1939 został zdemaskowany jako rzekomy agent obcego wywiadu. Na początku marca w niejasnych okolicznościach popełnił samobójstwo. Według pamiętników Goebbelsa otruł się gazem razem z sekretarką, z którą miał romans. Pochowany został na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.

26 lipca 1917 roku we Wrocławiu ożenił się z Gerdą von Samson-Himmelstjerna (ur. 1896), córką lekarza Jakoba Paula von Samson-Himmelstjerny (1859-1918) i Mary Morley (1866-1932). Mieli dwie córki, Ursule Irene zam. Klampen (ur. 1918) i Karin zamężną Plötz (1922).

Prace

Artykuły
Książki, monografie, broszury

Filmografia

Scenariusz