Lek działa rozkurczająco na mięśnie szkieletowe poniżej płytki motorycznej bezpośrednio na miofibryle. Hamuje wydostawanie się zmagazynowanych w siateczce śródplazmatycznej jonów wapnia (Ca2+), niezbędnych do powstania skurczu mięśnia. W rezultacie nie dochodzi do łączenia się wapnia z troponiną, która jest połączona z aktyną i tropomiozyną. Uniemożliwia to przyłączenie się główek miozyny do aktyny i wzajemnego przemieszczenia się włókien względem siebie.
Farmakokinetyka
Po podaniu doustnym słabo wchłania się z przewodu pokarmowego. Ulega metabolizmowi w wątrobie. Wydalany głównie przez nerki w postaci zmetabolizowanej. Okres połowicznej eliminacji po podaniu dożylnym wynosi 4-8 h, po podaniu doustnym 8,7 h.
↑Dantrolen[PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: D9175.
↑ErnestMutschler:Farmakologia i Toksykologia Mutschlera.Wyd.Wydanie II polskie.MedPharm,2010,s.166. ISBN978-83-60466-81-0.
Bibliografia
WaldemarJaniec,JolantaKrupińska:Farmakodynamika, podręcznik dla studentów farmacji, wydanie V.Warszawa:Wydawnictwo Lekarskie PZWL,2002,s.155-156. ISBN83-200-2646-6.
Danysz A, Kompendium farmakologii i farmakoterapii. Wrocław: Urban & Partner; 2002 ISBN83-87944-82-3