| Eonycterini | |||
| Almeida, Giannini & Simmons, 2016 | |||
Jutrzenkowiec jaskiniowy (Eonycteris spelaea) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Eonycterini | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Plemię: Eonycteris Dobson, 1873 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Rodzaje i gatunki | |||
| |||
Eonycterini – monotypowe plemię ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Plemię obejmuje gatunki występujące w południowo-wschodniej Azji.
Długość ciała (bez ogona) 79,5–130 mm, długość ogona 11–28 mm, długość ucha 17–24 mm, długość tylnej stopy 14,6–25 mm, długość przedramienia 56–85 mm; masa ciała 40–98 g.
Plemię wyodrębnił w 2016 roku międzynarodowy zespół biologów (Brazylijka Francisca Cunha Almeida, Argentyńczyk Norberto Pedro Giannini i Amerykanka Nancy B. Simmons) w artykule zatytułowanym Historia ewolucji afrykańskich nietoperzy owocożernych (Chiroptera: Pteropodidae), opublikowanym w czasopiśmie „Acta Chiropterologica”. Rodzaj Eonycteris zdefiniował w 1873 roku irlandzki zoolog George Edward Dobson w artykule zatytułowanym O Pteropidæ Indii i ich wyspach, z opisami nowych lub mało znanych gatunków, opublikowanym na łamach The Journal of the Asiatic Society of Bengal. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) jutrzenkowiec jaskiniowy (E. spelaea).
Do plemienia należy jeden rodzaj jutrzenkowiec (Eonycteris) z trzema gatunkami:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Eonycteris spelaea | (Dobson, 1871) | jutrzenkowiec jaskiniowy | 4 podgatunki | Indie i Nepal na wschód do południowej Chińskiej Republiki Ludowej, kontynentalna Azja Południowo-Wschodnia, Andamany, Wielkie i Małe Wyspy Sundajskie, Celebes, północne Moluki oraz Filipiny; zakres wysokości: 0–1000 m n.p.m. | DC: 7,9–13 cm DO: 1,1–2,5 cm DP: 6,1–8 cm MC: 40–79 g |
LC | |
| Eonycteris major | Andersen, 1910 | jutrzenkowiec duży | gatunek monotypowy | Borneo i Wyspy Mentawai (Sipura i Północna Pagai); zakres wysokości: 0–1100 m n.p.m. | DC: 12,4–13 cm DO: 1,8–2,7 cm DP: 6,1–8,5 cm MC: 91–98 g |
NT | |
| Eonycteris robusta | G.S. Miller, 1913 | jutrzenkowiec filipiński | gatunek monotypowy | endemit Filipin: większość z większych wysp (z wyjątkiem Palawanu, Archipelagu Sulu, Wysp Batanes i Babuyan); zakres wysokości: 0–1100 m n.p.m. | DC: 10,7–12,7 cm DO: 2–2,8 cm DP: 6,7–8,2 cm MC: 56–80 g |
VU |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, VU – gatunek narażony.
Kladogram za Almeida et al., 2020, zmodyfikowany