| Rousettini | |||||
| Andersen, 1912 | |||||
Rudawce nilowe (R. egyptiacus) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię |
Rousettini | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Plemię: Rousettus J.E. Gray, 1821 | |||||
| |||||
| Rodzaje i gatunki | |||||
| |||||
Rousettini – monotypowe plemię ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Plemię obejmuje gatunki występujące w południowo-zachodniej, południowej, południowo-wschodniej Azji, Afryce, na Madagaskarze oraz Komorach.
Długość ciała (bez ogona) 80–192 mm, długość ogona 6–31,6 mm, długość ucha 13,5–27 mm, długość tylnej stopy 13–38 mm, długość przedramienia 66–106 mm; masa ciała 31–171 g.
Plemię wyodrębnił w 1912 roku szwedzki chiropterolog Knud Andersen w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Katalog Chiroptera w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Rodzaj Rousettus zdefiniował w 1821 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym O naturalnym układzie zwierząt kręgowych, opublikowanym w czasopiśmie „The London Medical Repository”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) rudawiec nilowy (R. aegyptiacus).
Do plemienia należy jeden rodzaj rudawiec (Rousettus) z siedmioma żyjącymi współcześnie gatunkami:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rousettus amplexicaudatus | (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1810) | rudawiec sundajski | 3 podgatunki | kontynentalna Azja Południowo-Wschodnia (na południe od środkowej Mjanmy i południowo-środkowej Chińskiej Republice Ludowej, Indonezja, Filipiny, Nowa Gwinea (włącznie z pobliskim wyspami) oraz Wyspy Salomona; zakres wysokości: 0–2200 m n.p.m. | DC: 12,8–15,4 cm DO: 1,3–2,4 cm DP: 7–9,2 cm MC: 64–106 g |
LC | |
| Rousettus spinalatus | Bergmans & J. Edwards Hill, 1980 | rudawiec nagogrzbiety | gatunek monotypowy | Sumatra (Indonezja) i północne Borneo (Malezja, Brunei i Indonezja); zakres wysokości: 0–300 m n.p.m. | DC: około 10,5 cm DO: 0,9–1,8 cm DP: 8,1–8,9 cm MC: 66–94 g |
VU | |
| Rousettus leschenaulti | (A.G. Desmarest, 1820) | rudawiec orientalny | 3 podgatunki | Pakistan, Indie, Sri Lanka na wschód do środkowej Chińskiej Republiki Ludowej (włącznie z Hajnanem), kontynentalna Azja Południowo-Wschodnia, Sumatra (włącznie z wyspą Simeulue), Jawa, Bali i Lombok | DC: 8–12,5 cm DO: 1,3–1,7 cm DP: 7,7–9,6 cm MC: 40–92 g |
NT | |
| Rousettus linduensis | Maryanto & Yani, 2003 | rudawiec bagienny | gatunek monotypowy | endemit Indonezji: środkowe Celebes (Park Narodowy Lore Lindu); zakres wysokości: 900–1200 m n.p.m. | DC: 10,8–11,5 cm DO: 2,6–3,2 cm DP: 7,6–7,7 cm MC: 80–99g |
DD | |
| Rousettus aegyptiacus | (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1810) | rudawiec nilowy | 6 podgatunków | Azja Zachodnia (od południowej Turcji i Cypru na wschód do południowo-zachodniego Pakistanu) i Afryka (od Senegalu do zachodnio-środkowej Angoli, od Etiopii do Zambii, wyspa Bioko i Wyspy Świętego Tomasza i Książęca; zakres wysokości: 0–4000 m n.p.m. | DC: 13,8–19,2 cm DO: 0,7–2,5 cm DP: 8,2–10,6 cm MC: 81–171 g |
LC | |
| Rousettus madagascariensis | G. Grandidier, 1928 | rudawiec malgaski | gatunek monotypowy | endemit Madagaskaru: za wyjątkiem środkowej, wyżynnej części i suchego południowo-zachodniego obszaru; zakres wysokości: 0–1150 m n.p.m. | DC: 11,9–14,3 cm DO: 0,6–1,3 cm DP: 6,6–8cm MC: 31–81 g |
VU | |
| Rousettus obliviosus | Kock, 1978 | rudawiec komorski | gatunek monotypowy | endemit Komorów: Wielki Komor, Mohéli i Anjouan; zakres wysokości: 0–1750 m n.p.m. | DC: 12,1–14,2 cm DO: 1,4–2,5 cm DP: 7–7,8 cm MC: 42–73 g |
VU |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, VU – gatunek narażony, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.
Opisano również dwa gatunki wymarłe:
Kladogram za Almeida et al., 2020, zmodyfikowany