Uznawana za jedną z najpopularniejszych wokalistek jazzowych w Polsce, nazywana „pierwszą damą polskiego jazzu”. Do historii piosenki jazzowej i rozrywkowej weszły jej wykonania utworów: „Żyj kolorowo”, „Moje serce to jest muzyk”, „Pomidory”, „Gram o wszystko” czy „Wyszłam za mąż, zaraz wracam”.
Współpracowała z czołówką muzyków jazzowych, takimi jak Andrzej Jagodziński, Marek Bliziński czy Jan Ptaszyn Wróblewski, poza tym występowała także z grupami Big Warsaw Band, Alex Band i Górny Orchestra. Koncertowała w Polsce i na całym świecie, m.in. na Kubie, w Indiach, państwach skandynawskich, Czechosłowacji, państwach Europy Zachodniej oraz USA.
Karierę artystyczną rozpoczęła w 1969 w Grupie Bluesowej Stodoła. W 1970 wystąpiła z kwartetem Zbigniewa Seiferta na festiwalu Jazz Jamboree w ramach koncertu „Nowe twarze w polskim Jazzie”. W tym samym roku została wokalistką zespołu Bemibek (potem nazwa została zmieniona na Bemibem). Z zespołem wypromowała przeboje takie jak: „Kolorowe lato”, „Sprzedaj mnie wiatrowi” czy „Podaruj mi trochę słońca”. Po rozpadzie grupy w 1974 rozpoczęła karierę solową.
W czerwcu 1975 z utworem „Miłość jest jak niedziela” wystąpiła w koncercie „Premier” na 13. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, ponadto odebrała nagrodę za interpretację za wykonanie piosenki „Kolega Maj”. W czerwcu 1979 wystąpiła podczas 17. KFPP w Opolu, na którym za wykonanie utworu „Żyj kolorowo” otrzymała nagrodę w plebiscycie „Studia Gama”. W tym samym roku odebrała Srebrny Krzyż Zasługi. W czerwcu 1980 zwyciężyła z utworem „Z Tobą bez ciebie” podczas koncertu „Premier” na 18. KFPP w Opolu, na którym zaśpiewała także piosenkę „Tak mało chcę”, nagrodzoną Grand Prix festiwalu. Również w 1980 wystąpiła w Teatrze Narodowym w Warszawie w Dekameronie w reżyserii Adama Hanuszkiewicza oraz zaśpiewała pastorałkę „Lulejże mi lulej” w komedii Stanisława Barei Miś, a dwa lata później wykonała z Andrzejem Zauchą piosenki do filmu Orinoko.
W latach 1983–1984 i 1986–1987 została okrzyknięta wokalistką roku w plebiscycie „Jazz Forum”. W lipcu 1986 za wykonanie utworu „Gram o wszystko” otrzymała wyróżnienie na 23. KFPP w Opolu. W 1995 przerwała karierę, koncentrując się na życiu rodzinnym. W 1997 powróciła na rynek fonograficzny albumem pt. Bright Ella’s Memorial, za który odebrała Fryderyka za Najlepszy album jazzowy.
W 2000 świętowała 30-lecie pracy artystycznej występem z kompilacją swoich największych hitów na 37. KFPP w Opolu. Rok później wydała album Mówię tak, myślę nie, za który otrzymała Fryderyka w kategorii Album roku – pop, ponadto odebrała statuetkę dla wokalistki roku. W latach 2000–2003 była przewodniczącą jury w programie TVNDroga do gwiazd. W 2007 wydała album pt. Kakadu, za który rok później odebrała status złotej płyty. W 2008 otrzymała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2015 wzięła udział w nagraniu albumu Albo Inaczej, na którym wykonała hip-hopowy utwór zespołu Stare Miasto „Minuty” w jazzowej aranżacji.
Po śmierci córki w listopadzie 2017 odwołała wszystkie zaplanowane występy, poza tym rozpoczęła terapię. W kwietniu 2018 ogłosiła powrót do aktywności, jednak już dwa miesiące później ogłosiła zakończenie kariery. 15 czerwca 2021 w programie TVN Dzień dobry TVN ogłosiła powrót na scenę muzyczną, 31 lipca obchodziła 50-lecie pracy artystycznej podczas Ladies’ Jazz Festival w Gdyni, 19 sierpnia wystąpiła w koncercie TVN24 #Nasze20Lecie w ramach Top of the Top Sopot Festival 2021, a 18 października wydaniem utworu „Wyrzeźbiłam twoją twarz w powietrzu” zapowiedziała album koncertowy pt. Live, który ukazał się w listopadzie.
Życie prywatne
Z pierwszym mężem miała córkę Pamelę (1978–2017), która zmarła na glejaka. W 1994, po 14 latach nieformalnego związku, wyszła za producenta telewizyjnego Ryszarda Sibilskiego (1955–2025), z którym miała córkę, Gabrielę (ur. 1995). 17 stycznia 2025 owdowiała.
1985 – Śpiewa Ewa Bem – Piosenki Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego w wykonaniu Ewy Bem (reżyseria: Krzysztof Riege, produkcja: Polska, TV koncert, 25 min)
1989 – Ten Najpiękniejszy Świat – Ewa Bem śpiewa piosenki dla dzieci (Artystyczne/estradowe widowisko, 41 min, produkcja: Polska, TVP; muzyką Jerzy Wasowskiego, reż. Grzegorz Styla)
↑EdmundKujawski (red.),WitoldGrabski (red.):„Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie.Warszawa:Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie,2003,s.II 134. ISBN83-06-02325-0.
