Fourmarierit

Fourmarierit

okaz z Konga
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb(UO2)4O3(OH)4·4H2O
Twardość w skali Mohsa	3–4
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	tabliczkowy, igiełkowy
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	rombowy
Klasa krystalograficzna	piramidalna
Gęstość	6,05 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	czerwona, pomarańczowa, brązowa
Połysk	diamentowy, półdiamentowy
Współczynnik załamania	1,85–1,97 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,040–0,105 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = jasnożółty; Z = żółty
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GB.25

Fourmarierit – rzadki minerał z gromady tlenków.

Nazwa została nadana na cześć belgijskiego geologa Paula Fourmariera, profesora Uniwersytetu w Liège.

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i rzadko igiełkowe. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i radioaktywnym. Posiada diamentowy bądź półdiamentowy połysk.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania uranu. Spotykany także w pegmatytach. Towarzyszą mu głównie uranofan, curit, uraninit, studtit, rutherfordyn, kasolit, soddyit, muskowit, torbernit, goethyt oraz clarkeit.

Miejsce występowania

Występuje w Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Quebec), Chinach, Czechach, DRK, we Francji, Gabonie, Tanzanii, Niemczech (Bawaria, Saksonia), na Węgrzech, Indiach, we Włoszech (Lombardia), Norwegii, Rosji, na Słowacji, Ukrainie, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Dakota Południowa, New Hampshire, Karolina Północna, Utah). W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Kletnie i okolicach Kłodzka.

Przypisy