Rutherfordyn

Rutherfordyn

okaz w towarzystwie szoepitu z DRK
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(UO2)CO3
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	igiełkowy, listewkowy
Przezroczystość	przezroczysty
Układ krystalograficzny	rombowy
Klasa krystalograficzna	piramidalna
Gęstość	5,7 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	brązowożółta, pomarańczowa, żółtawozielona, żółta
Rysa	biała
Połysk	jedwabisty, matowy, ziemisty
Współczynnik załamania	1,7–1,795 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,055–0,072 dyspersja (optyka): stosunkowo silna pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny Y = jasnożółty Z = jasno zielonkawożółty
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	5.EB.05

Rutherfordyn – rzadki minerał z gromady węglanów.

Nazwa została nadana na cześć lorda Ernesta Rutherforda z Nelson, profesora fizyki atomowej i laureata Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1908 roku.

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym i listewkowym. Występuje w skupieniach włóknistych, ziemistych, promienistych, drobnoziarnistych, proszkowych i rozetowych. Jest minerałem przezroczystym lub półprzezroczystym i radioaktywnym. Posiada białą rysę ora matowy, ziemisty lub jedwabisty połysk.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania złóż uranu. Jest minerałem wtórnym powstałym w wyniku wietrzenia uraninitu. Spotykany także w pegmatytach. Towarzyszą mu zwykle szoepit, uranofan, cuproskłodowskit, kasolit, curit, boltwoodyt, studtit, malachit, soddyit, digenit, uraninit, fourmarierit, skłodowskit i wölsendorfit.

Miejsce występowania

Występuje w Australii (Terytorium Północne, Australia Południowa), Austrii (Karyntia), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Saskatchewan), Chinach, Czechach, DRK, Egipcie, Gabonie, we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia), Iranie, we Włoszech, Namibii, Norwegii, Nowej Zelandii, Szwecji, Szwajcarii, Tanzanii, Anglii, na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych (Utah, New Hampshire). W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Kowarach.

Przypisy