Studtit

Studtit

okaz w towarzystwie billietitu z Niemiec
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	[(UO2)(O2)(H2O)2]·H2O
Pokrój kryształu	igiełkowy, włóknisty
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	elastyczny
Gęstość	3,58 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	jasnożółta, żółta
Połysk	szklisty
Współczynnik załamania	1,537–1,690 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,139–0,143
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GA.15

Studtit – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym i włóknistym. Występuje w skupieniach promienistych. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i elastycznym. Posiada szklisty połysk i jest radioaktywny.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania złóż minerałów zawierających uran. Towarzyszą mu najczęściej rutherfordyn, heisenbergit, baryt, kwarc, goethyt, limonit, uranofan, kamotoit, becquerelit, lepersonnit, fourmarierit, billietit, uraninit oraz curit.

Miejsce występowania

Występuje w Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Chinach (Junnan, Hunan), Czechach, DRK, we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Saksonia), we Włoszech (Lombardia), Norwegii, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Nowy Meksyk).

Przypisy